احد زمانزاد قويدل روز چهارشنبه در نشست بررسي سياست دوگانه غرب در قبال استفاده از سلاح شيميايي، افزود: با توجه به اصول بنيادين حقوق بين الملل، حقوق بشر و حقوق بشردوستانه اگر روزي مداخله نظامي در سوريه و يا هر كشور ديگري انجام شود بايد بر مبناي منشور ملل متحد و از رهگذر قطعنامه هاي شوراي امنيت صورت بگيرد.
وي گفت: نمي ‌توان براي مقابله با يك عمل خلاف حقوق بين‌الملل يا حتي يك جنايت، قاعده آمره حقوق بين‌الملل كه همان ممنوعيت توسل به زور است را نقض كرد.
زمانزاد قويدل با بيان اينكه استفاده از سلاح شيميايي بدون توجه به عاملان آن يك جنايت است و بايد محكوم شود، يادآوري كرد: اينكه هر كشوري كه زور دارد اين انتخاب را دارد كه تهديد به حمله نظامي كند در قواعد بين الملل امري مردود به شمار مي رود.
وي ادامه داد: براي مدافعان واقعي حقوق بشر اين سوال مطرح است كه زماني كه غيرنظاميان و زنان و كودكان بي گناه در حلبچه و سردشت ايران هدف حملات شيميايي رژيم بعث عراق قرار گرفتند كشورهاي غربي مدافع حقوق بشر در كجاي اين معادله قرار داشتند.
كارشناس مسائل حقوق بشر گفت: جمهوري اسلامي ايران از قربانيان اصلي ناقضان حقوق اوليه بين المللي يا به تعبيري حقوق بشر به شمار مي رود و در طول جنگ هشت ساله عراق عليه ايران استفاده از سلاح هاي شيميايي با تأييد و تصريح و اطلاع قدرت هاي حاضر در شوراي امنيت عليه ايران صورت گرفت.
زمانزاد قويدل با بيان اينكه در سوريه مشاهده مي كنيم كه برخي قدرت ها با پررنگ كردن حمله شيميايي به منطقه ريف دمشق كه هنوز درهاله پرحجمي از ابهام باقي مانده است، حمله را منتسب به دولت سوريه مي كنند، خواستار دخالت نظامي حتي بدون تصويب شوراي امنيت هستند.
وي اضافه كرد: اين موضوع سئوالي را در ذهن ايجاد مي كند كه چرا در هيچ كدام از مراحل، صداي تأسف براي انسانيت و مداخله حقوق بشر دوستانه شنيده نمي شود؟ مگر چه تفاوتي مي كرد انسان هايي با گاز اعصاب و شيميايي در ايران يا در سوريه كشته شوند؟
۵۸۷/۷۲۳۶