اين نمايش شامل سلسله ‌اي از صحنه ‌هاي كوتاه ‌است كه در هر يك نمايشگر به بازتاب ميان برخورد دو شخصيت‌، كه اغلب درگيري «پانچِ» هرج ‌و مرج‌ گرا با شخصيتي ديگر است را براي مخاطب به تصوير مي كشد.
اين نمايش به شكل سنتي توسط يك عروسك‌ گردان اجرا مي‌شود كه استاد ناميده مي‌شود.

** ريشه و خاستگاه نمايش سنتي «پانچ و جودي»
براي ريشه‌يابي نمايش «پانچ و جودي» بايد به قرن‌ها پيش بازگشت‌، به دوران «اليزابت» و «استوارت» كه در بريتانيا نمايش ‌هاي خيمه ‌شب‌بازي رواج بسيار داشت و خصوصا در بازارهاي مكاره شكل شايعي از سرگرمي‌هاي عامه به شمار مي رفت و موضوعات بسيار متنوعي را چون «قصه‌هاي انجيل»؛ «افسانه ‌هاي فاوست»، «جرج قديس و ديك ويتينگتن»
؛ وقايع تاريخي ‌اي چون توطئه‌‌ «باروت» ‌(‌نقشه‌‌ به آتش كشيدن پارلمان‌) و نظايري از اين دست را شامل مي شد.
بنا به نوشته‌ «ساموئل پي پايز» پژوهشگر و محقق نمايش هاي سنتي و تاريخ نگار تئاتر، سال ۱۶۶۲ سال تولد پدر نمايش «پانچ و جودي» است. در اين سال شخصيت جديدي به نمايش‌ هاي خيمه ‌شب‌بازي راه يافت كه اصليتي ايتاليايي داشت (‌ريشه‌‌ اين نمايش را مي‌توان در كمديا دل‌آرته يافت‌) و نامش «پوليچينلا» يا «پانچينلو» بود كه به‌تدريج به پانچ ( Punch) تغيير يافت.
اين شخصيت مرد گوژپشت و چاقي بود كه صدايي زير و جيغي داشت، لباس ‌هاي رنگارنگ و بدون هارموني مي‌پوشيد و اغلب صحبت شخصيت‌هاي جدي نمايش را با متلك ‌ها و ديگر حركات‌ قطع مي ‌كرد.
طبق اسناد تاريخي موجود اولين نمايش از اين دست نزديك كليساي «سنت پل» در
«كاونت گاردن» لندن اجرا شد.
«پانچ» در مدت زماني اندك به چنان محبوبيتي دست يافت كه در سال ۱۶۸۲ نمايشي كوتاه مختص اين كاراكتر نمايشي شكل گرفت.
محور اين نمايش جنگ و دعواهاي ميان «پانچ» و «همسرش» (خانم پانچ) بود كه نام كوچكش در آن دوران «جوآن» (Joan) بود. ديگر خصوصيت متداول اين نمايش‌ مواجهه ‌اي با شيطان بود.

** تغيير ماهيت از مخاطب بزرگسال به كودك
اواخر قرن نوزدهم ميلادي، نمايش «پانچ» تغييراتي را در محل برگزاري و فضاي نمايش به خود ديد و از نمايشي خياباني كه در بازارهاي مكاره و اساسا براي بزرگسالان اجرا مي ‌شد، به تئاتري براي كودكان در تعطيلات كنار دريا و مهماني ‌هاي كريسمس تغيير ماهيت داد.
از سال ۱۹۶۲ ميلادي و همزمان با سيصدمين سالِ ورود «پانچ» به انگليس، اين نمايش احيايي قدرتمند را تجربه كرد، و به شكلي فزاينده با سلايق كودكان تطبيق يافت و به مانند نمايش‌هاي «لال‌ بازي» يا «پانتوميم»، هر چه بيشتر مشاركت اين دسته از مخاطبان را به سوي خود جلب كرد و در نتيجه با انتظارات آنها سازگارتر شد تا خشونت ناخوش‌آيند طرح كلي اين نمايش را تعديل كند.
فراهنگ(۵)**۹۲۶۶