طرح مسكو براي تحت نظارت قرار دادن سلاح هاي شيميايي سوريه كه با واكنش مثبت و غافلگير كننده دمشق مواجه شد.
وليد معلم وزير امور خارجه سوريه در نخستين واكنش به طرح روسيه، موافقت دولت متبوعش را براي شكل دادن به طرح مسكو به اطلاع جامعه جهاني رساند.
اين طرح و موافقت دمشق با اجراي آن ضمن آن كه موجب ترقيق فضاي سنگين و بحراني در منطقه خاورميانه شد، با واكنش متفاوت و البته ملايم تر رييس كاخ سفيد نيز روبه رو شد به طوري كه وي اعلام كرد از اين طرح و پذيرش آن از جانب سوريه استقبال مي كند.
از سوي ديگر جان كري وزير امور خارجه آمريكا نيز در پاسخ به اين پرسش كه آيا اجرايي شدن اين طرح مي تواند مانع جنگ افروزي آمريكا شود، پاسخ داد؛ ممكن است.
اين رويكرد و اعلام اين مواضع جديد از سوي مقامات ارشد كاخ سفيد بيش از گذشته بر ابهام توفيق آمريكا در حمله به سوريه افزود.
موافقت دمشق با طرح مسكو همانطور كه گفته شد موجب بروز ابهامات جديد در مواضع تند كاخ سفيد عليه سوريه شد و ادامه ماجرا تا كنون آن گونه به پيش رفت كه در خبرها به آن اشاره شده است.
اما ماجرا دنباله اي دارد كه طرح آن خالي از لطف نيست. اين كه آمريكا به سوريه حمله خواهد كرد يا نه، البته امري مهم در ترتيبات امنيتي جهان به خصوص منطقه پر افت و خيز خاورميانه به شمار مي رود، اما پرسش اصلي اين است كه چرا ايالات متحده آمريكا با وجود مشكلات عديده در اين كشور اين گونه بر طبل بي پروايي جنگ كوبيد.
به عبارت ديگر كاخ سفيد با پذيرش ريسك هرگونه حمله نظامي به سوريه توان نظامي و سياسي خود را معطوف به تامين امنيت چه اشخاص و گروه هايي قرار داد.
به عبارت ديگر چه افراد يا رژيم هايي از حمله آمريكا به سوريه سود برده و از كاهش توان بازدارندگي دمشق استفاده بيشتر را خواهند برد.
شايد پاسخ به اين پرسش امري ابتدايي و ساده باشد و ممكن است هر شخصي در ابتدا بسادگي بتواند به آن پاسخي روشن بدهد، اما نكات مهمي نيز در بطن اين موضوع قرار دارد كه نبايد آنها را از نظر دور داشت.
كاهش توان بازدارندگي سوريه در ابتدا رژيم صهيونيستي و سپس تروريست هاي تكفيري و حاميان آنها را راضي و خشنود خواهد كرد.
اما رابطه درگير شدن آمريكا در سوريه كه به اعتبار سخنان يكي از سناتوري هاي اين كشور كه گفته بود حمله به سوريه منافعي را براي ايالات متحده ندارد، چه توجيهي مي تواند داشته باشد.
پاسخ به اين سئوال است كه تا حدودي مي تواند برخي ابهامات موجود در اولتيماتوم هاي اخير مقامات آمريكايي در حمله (هر چند محدود) به سوريه را روشن سازد.
شايد درگير شدن در جنگي ديگر براي آمريكاي بحران زده در شرايط كنوني امري مشكل و البته زيانبار به شمار آيد، ولي به رغم اين مقامات آمريكايي با علم به آثار و تبعات بسيار منفي و خسارت سنگين براي كشورشان، در روزهاي اخير بر طبل جنگ كوبيدند به گونه اي كه انجام عمليات نظامي عليه سوريه از سوي آمريكا حتمي و براي بسياري از ناظران بين المللي امري واقع تلقي شد.
پذيرش طرح مسكو از جانب دمشق، در وهله اول گرچه تا حدودي توانست از موضع تند واشنگتن در قبال سوريه بكاهد اما بيم آن نيز مي رود كه اينگونه تلقي شود كه سوريه داراي زرادخانه اي از سلاح هاي غير متعارف شيميايي نيز مي باشد و ممكن است اين موضوع به يكي از دستاويزهاي آينده غرب در برابر اين كشور تبديل شود.
در حالي كه داشتن هرگونه سلاح اتمي براي رژيم صهيونيستي كه تاكنون وجود بيش از ۲۰۰ كلاهك آن در سرزمين هاي اشغالي به اثبات رسيده و از سوي اين رژيم هم انكار نشده امري عادي نزد عربي ها بشمار مي رود، داشتن هر اندازه بسيار كم از سلاح هاي شيميايي توسط سوريه كه مي تواند كاربرد تحقيقاتي داشته و يا از تروريست هاي تكفيري به غنيمت گرفته شده باشد، امري مذموم و دستاويزي براي حمله آمريكا به اين كشور به حساب مي آيد.
البته قبل از آن كه كاخ سفيد اقدام حمله به سوريه را علني كند، رسانه هاي رژيم صهيونيستي در اقدامي تبليغاتي و نخ نما، و با مظلوم نمايي كامل در خبري عنوان كردند كه بسياري از مردم در سرزمين هاي اشغالي اقدام به تهيه ماسك هاي ضد گاز كرده اند! البته اين سناريوي نخ نما پيشتر نيز در مورد عراق به اجرا گذاشته شده بود.
اما يك نكته مثبت ديگر نيز در پذيرش طرح روسيه از طرف سوريه وجود دارد.
پيام دمشق به غرب در پذيرش اين طرح اين است كه، سوريه نيازي به استفاده از سلاح هاي غير متعارف در جنگ با تكفيريان و القاعديون ندارد.
اين كشور تسليحات و توان نظامي و ارتشي را در اختيار دارد كه متكي به نيرو هاي آزموده و سلاح هايي قدرتمند است كه اين نيرو در صورت آزاد شدن مي تواند ضربات سهمگيني را بر متجاوزان غربي در صورت اقدام به هر تعرضي وارد سازد.
ضرباتي كه به قول مقامات دمشق مي تواند براي غرب غافلگيركننده و غير منتظره باشد.
بر اين اساس بهتر از هر كسي رژيم صهيونيستي مي داند كه توان بازدارندگي سوريه به عنوان كشور در خط مقدم مبارزه با اشغالگران قدس، هرگز وابسته به تسليحات غير متعارف شيميايي نبوده و نخواهد بود و اين كشور در هنگام ضرورت چنان ضربات هولناكي را بر پيكره رژيم صهيونيستي خواهد زد كه اين رژيم جعلي تنها گوشه اي از آن را در جنگ ۳۳ روزه با لبنان و ۲۲ روزه با رزمندگان غزه ديد و طعم آن را چشيد.
از: عليرضا جباري
خاورم**۱۱۴۴