«فمنهم من قضي نحبه و منهم من ينتظر» (بعضي پيمان خود را به آخر بردند و در راه او شربت شهادت نوشيدند و بعضي ديگر در انتظارند. سوره احزاب، آيه ۲۳)
عمر طولاني اين عيب را دارد كه هر روز عزيزي را از دست مي‏دهد و به سوگ شخصيتي مي‏نشيند و در غم برادري فرو مي‏رود. مجاهد عظيم الشان و برادر بسيار عزيز حضرت حجت الاسلام و المسلمين آقاي طالقاني از بين ما رفت و به ابديت پيوست و به ملا اعلي با اجداد گرامش محشور شد. براي آن بزرگوار، سعادت و راحت و براي ما و امت ما، تاسف و تاثر و اندوه.
آقاي طالقاني يك عمر در جهاد و روشنگري و ارشاد گذراند. او يك شخصيتي بود كه از حبسي به حبس و از رنجي به رنج ديگر در رفت و آمد بود و هيچ گاه در جهاد بزرگ خود سستي و سردي نداشت. من انتظار نداشتم كه بمانم و دوستان عزيز و پر ارج خودم را يكي پس از ديگري از دست بدهم.
او براي اسلام به منزله حضرت ابوذر بود؛ زبان گوياي او چون شمشير مالك اشتر بود؛ بُرنده بود و كوبنده.
مرگ او زودرس بود و عمر او با بركت. رحمت خداوند بر پدر بزرگوار او كه در راس پرهيزكاران بود، و بر روان خودش كه بازوي تواناي اسلام.
من به امت اسلام و ملت ايران و عائله ارجمند و بازماندگان او، اين ضايعه بزرگ را تسليت مي‏دهم. رحمت بر او و بر همه مجاهدان راه حقّ. و السلام علي عباد اللَّه الصالحين.
* پيام امام خميني (ره) به مناسبت رحلت آيت الله سيد محمود طالقاني‏(۱۹ شهريور۱۳۵۸)
فراهنگ(۲)**۱۰۰۳**۱۵۸۸