درحالي كه باراك اوباما رييس جمهور و جان كري وزير خارجه ايالات متحده در خارج از اين كشور به دنبال متحداني براي توجيه حمله نظامي خود به سوريه بودند از اين نكته غافل ماندند كه حتي داخل ايالات متحده نيز دستشان خالي است و نمي توانند پشتيباني هاي لازم را براي دست زدن به جنگي ديگر در خاورميانه پيدا كنند.
در همين حال، دولت اوباما هنوز هم به سختي براي اين مداخله مي كوشد. جان كري وزير امور خارجه آمريكا بعد از ظهر جمعه به نشريه هافينگتون پست گفت: پرزيدنت اوباما اين حق را دارد كه حتي در صورت مخالفت كنگره با اين طرح دستور حمله نظامي به سوريه را صادر كند.
به گزارش هافينگتون پست، مادلين آلبرايت وزير سابق امور خارجه نيز با لحني تند به اين بحث وارد شد و به كنگره تاكيد كرد تا طرح جنگ دولت اوباما را تصويب كند.

**جايگاه افكارعمومي آمريكا در بحران سوريه كجاست؟
------------------------------------------------------------
نظر سنجي هاي متفاوتي در طي يكي دوهفته اخير در داخل ايالات متحده صورت گرفت كه محور همه آن ها حمايت هاي داخلي از حمله آمريكا به سوريه به رهبري آمريكا بود.
يكي از اين نظر سنجي ها به وسيله سايت آمريكا آنلاين انجام شد. تا زمان تنظيم نتايج اين گزارش، تعداد پاسخ دهندگان نظرسنجي غير رسمي سايت امريكا آنلاين از ۱۶۷،۰۰۰ نفر تجاوز كرده بود واكثريت قريب به اتفاق پاسخ دهندگان مخالف حمله نظامي به سوريه بودند. در اين ميان تنها ۱۳ درصد اعلام كردند كه حمله لازم است. در حالي كه ۷۶ درصد از پاسخ دهندگان اظهار داشتند كه آمريكا نبايد خود را در اين كشور پيچيده خاورميانه گرفتار سازد.
در اين نظر سنجي كه پنجشنبه شب گذشته آغاز شد اين سوال پرسيده شد كه جايگاه مردم آمريكا در مورد سوريه چيست؟ تا صبح جمعه بيش از ۳۶,۰۰۰ كاربر امريكاآنلاين در اين نظر سنجي شركت كردند. اعداد و ارقام، مخالفت شديد كاربران امريكا آنلاين را از انجام يك حمله نظامي نشان داد. حدود ۷۰ درصد از پاسخ دهندگان خاطر نشان ساخته اند كه به نظر آنها آمريكا بايد از دخالت نظامي در سوريه اجتناب كند .
براساس اين گزارش دولت اوباما تلاش هماهنگي را براي حمله به سوريه و تضعيف رژيم بشار اسد رييس جمهوري اين كشور به كار برده است.
عزم جدي باراك اوباما براي مشروع سازي استفاده از زور باعث شد اين موضوع روز چهارشنبه با ۱۰ راي در برابر ۷ راي مورد تاييد كميته روابط خارجي مجلس سنا قرار بگيرد.
بر اساس گزارس بخش رديابي آراي هافينگتون، رييس جمهوري اما در ميان نمايندگان مجلس از پشتيباني به مراتب كمتري برخوردار است، زيرا از صبح جمعه بيش از ۲۰۰ تن از نمايندگان آمريكا به راي دادن عليه يك حمله نظامي و مخالفت با اين اقدام متمايل شدند. در همين حال، حتي سناتور جان مك كين از آريزونا در گردهمايي روز پنجشنبه در سالن شهرفنيكس با مقاومت شديد عليه مداخله نظامي در سوريه مواجه شد.
اوباما در يك كنفرانس مطبوعاتي در اجلاس گروه ۲۰ كه در روسيه برگزار شد روز جمعه گفت: وي انتظار مقاومت در مقابل اقدام نظامي را داشت اما مداخله كار درستي است كه مي توان انجام داد. اوباما همچنين قصد دارد سه شنبه شب با مردم آمريكا در مورد بحران سوريه صحبت كند .
هافينگتون پست نتيجه مي گيرد كه افكار عمومي سراسر جهان در رابطه با اين بحران، مشابه افكار عمومي آمريكا است و نشان از مخالف شديد با حمله به سوري دارد.

**مخالفت شديد افكار عمومي جهان با حمله به سوريه
----------------------------------------------
در حالي كه دولت اوباما دست و پا مي زند تا به نوعي از انزوايي كه بر سر حمله به سوريه قرار گرفته است خارج شود، همه توجيهات و استدلال آفريني هايش ناكارآمد از آب درآمد و همه طرح ها با بي اعتمادي قابل توجه و مقاومت شهروندان سراسر جهان مواجه شده است.
گزارشي مشترك كه برگرفته از هفت نسخه بين المللي هافينگتون پست است بيانگر مخالفت شديد مردم با دخالت نظامي در سوريه است اين حمايت ضعيف از حمله در بسياري از نقاط اروپا و ايالات متحده و كانادا آشكار است.
در ايالات متحده، تنها ۲۵ درصد از كساني كه در اواخر ماه اوت در يك نظرسنجي هافينگتون پست/يو.گاو شركت كردند در عكس العمل به حمله مرگبار شيميايي كه گفته مي شد رييس جمهوري سوريه بشار اسد مقصر آن است، از حمله نظامي ابراز حمايت كردند.
بر اساس يك نظرسنجي ديگر كه توسط مركز تحقيقات پيو انجام شد و در تاريخ اول سپتامبر به پايان رسيد - تقريبا دو هفته پس از حمله با سلاح هاي شيميايي - تنها ۲۹ درصد از حمله حمايت كردند.
بر اساس يك بررسي ديگر كه اخيراَ از سوي سي.اس.اس. براي مجله آتلانتيكو انجام شد، در فرانسه كه رييس جمهوري آن فرانسوا اولاند متعهد شده است در حمله به سوريه در كنار ايالات متحده بايستد، پشتيباني عمومي از مداخله نظامي به ۴۵ درصد رسيده است.
يك نظر سنجي ديگر كه توسط آيفوپ براي روزنامه فيگارو انجام شد، تعداد طرفداران مداخله را ۵۵ درصد ذكر كرد اما تنها ۴۱ درصد آن ها، حامي پيوستن فرانسه به يك پاسخ نظامي بودند.
در بريتانيا، نظر سنجي ها از مدت ها قبل مخالفت مستمر با هرگونه مداخله در سوريه را نشان داده اند.
يك نظرسنجي كه توسط كام رس براي روزنامه اينديپندنت انجام شد نشان داد كه تنها ۲۹ درصد از مردم بر اين باورند كه بريتانيا بايد در راه اندازي حملات عليه سوريه به ايالات متحده بپيوندد. در حالي كه ۵۷ درصد به وضوح مخالف حمله هستند. از هر پنج نفر چهار نفر اظهار داشتند كه هرگونه اقدام نظامي عليه سوريه نياز به تصويب سازمان ملل متحد دارد.
اندرو هاوكينز رييس موسسه كام رس به هافينگتون پست اعلام كرد كه اعتقاد ندارد كه گزارش آينده بازرسان تسليحاتي سازمان ملل متحد بتواند موجب حركت شاخصي شود.
در آلمان، بر اساس گزارش تلويزيون ملي اين كشور، ميزان مخالفت با حمله به سوريه در افكار عمومي به ۵۸ درصد رسيده است. در ايتاليا يك نظرسنجي كه اخيرا توسط موسسه آي. پي.آر. انجام شد نشان داد كه ۵۲ درصد از مردم مخالف حمله به سوريه اند و حتي در صورت عدم دخالت ايتاليا حدود ۵۷ درصد از ايتاليايي ها مخالف دادن مجوز استفاده از پايگاه هاي نظامي به نيروهاي خارجي درگير در حمله به سوريه هستند.
گرچه هيچ نظرسنجي براي ارزيابي مداخله نظامي كانادا انجام نشده است اما مردم اين كشور كه از دخالت در افغانستان خسته اند و تظاهرات متعددي كه عليه مداخله نظامي در سوريه انجام گرفته است نشان مي دهد كه كانادايي ها تمايلي به در گير شدن در اين جنگ ندارند.
در حالي كه كانادا از در خواست براي اقدام پشتيباني مي كند، اما به اين نكته اشاره كرده است كه از يك حمله نظامي عليه سوريه كه بطور بالقوه توسط آمريكا هدايت مي شود پشتيباني نخواهد كرد.
نشانه هاي مخالفت عمومي از سراسر جهان با سرزنش دولت اوباما همراه است زيرا وي بر سرازير كردن سلاح به سوريه در پاسخ به حمله شيميايي در آن كشور اصرار مي ورزد.
مقاومت عمومي منعكس كننده مخالفت شديد عليه مداخله نظامي پس از جنگ هاي مهلك در عراق و افغانستان است كه نيروهاي خارجي را درگير كرد. اين احساس به نظر مي رسد به ويژه در فرانسه شديدتر باشد چون اين كشور در طول دو سال گذشته نقشي پيشرو در مداخلات در ليبي و مالي ايفا كرده است.
ژرومه فوركت كه سرپرست اداره نظر سنجي در آيفوپ است به هافينگتون پست اعلام كرد كه در مالي، فرانسه به تنهايي عمل كرد و در ليبي پيشگام بود. افكار عمومي نمي‌خواهند كه فرانسه پليس جهان باشد.

**عراق ريسمان ترسناك مارگزيده ها
----------------------------------------
مخالفت عمومي همچنين از بي‌اعتمادي ملموس اطلاعاتي واشنگتن كه به عنوان توجيهي براي حمله به سوريه استفاده مي شود سخن مي گويد. خاطرات يادآور جنگ افروزي در عراق و ادعاهاي دروغين در مورد اين قضيه است كه صدام حسين رييس جمهوري وقت عراق سلاح هاي كشتار جمعي در اختيار دارد .
در ميان مردم بريتانيا، نظرسنجي كام رس نشان داد كه ۶۲ درصد از راي دهندگان اين احساس را داشتند كه تجربه جنگ عراق بدان معني است كه بريتانيا بايد از هرگونه درگيري نظامي در خاورميانه براي آينده اي قابل پيش بيني حذر كند.
نظرسنجي ديگري كه توسط سورويشن براي روزنامه ميل آن ساندي انجام شد نشان داد كه ۸۱ درصد از مردم مخالف اقدام نظامي هستند و به عراق به عنوان يك نمونه اشاره كردند. حدود ۴۰ درصد گفتند كه تقاضا براي حملات هوايي در سوريه كه توسط توني بلر نخست وزير سابق بريتانيا و معمار پيشرو در جنگ عراق انجام شد موقعيت دولت بريتانيا را بجاي تقويت، تضعيف كرد.
دولت ها در واشنگتن، لندن، فرانسه و كانادا ادعاها در مورد استفاده رژيم اسد از تسليحات شيميايي را به عنوان تهديدي براي بشريت در همه جا به عنوان نوعي از ظلم و ستم و خشونت كه نمي تواند بدون مجازات باشد به تصوير كشيده اند. با اين حال، با وجود تلاش هاي باراك اوباما رييس جمهوري آمريكا براي ايجاد ترس در مورد حملات شيميايي عليه آمريكايي ها و متحدان آنها، تعداد كمي از مردم در خارج از سوريه از امنيت خود بيمناك هستند.

**ترديد در موفقيت حمله
-----------------------
هاوكينز دو شرط اصلي براي به دست آوردن حمايت عمومي از مداخله نظامي در خارج از كشور عنوان مي كند: نخست يك تهديد معتبر براي امنيت شهروندان بريتانيايي و دوم، چشم اندازي معقول براي موفقيت اقدام.
با توجه به شرايط هيچ يك از اين دو شرط براي بحران سوريه عملي به نظر نمي رسند و رهبراني را كه به دنبال حمله نظامي هستند در تضاد مستقيم با مردم خود قرار مي دهند.
با اين حال تحليلگران اذعان دارند كه افكار عمومي در مورد مداخله مسلحانه تمايل به فرار از پاسخگويي دارند در حالي كه پس از اولين حمله مسلحانه احساسات وطن پرستان آنها اوج مي گيرد و سپس نيروهاي نظامي را آنطور كه انتظار مي رود حمايت مي كنند.
چنين پويايي در فرانسه در مورد ليبي مشاهده شد. در اوايل ماه مارس ۲۰۱۱ ، مردم فرانسه به شدت مخالف مداخله در ليبي بودند و تنها ۳۶ درصد در نظر سنجي ها ابراز حمايت كردند اما كم تر از يك ماه بعد، پس از اولين حمله فرانسه به ليبي، حمايت عمومي به ۶۶ درصد رسيد.
فوركت مي گويد: آنچه كه ما شاهد آن بوديم يك عكس العمل وطن پرستانه و افكار عمومي در مقابل پرچم خود صف آرايي كردند. حتي بيشتر از آن، به اين دليل كه تهديد ها محدود بودند زيرا مداخله شامل منحصرا حملات هوايي بود. در تابستان سال ۲۰۱۱، هنگامي كه رژيم معمر قذافي در ليبي سقوط كرد، تاييد فرانسويان براي تداوم مشاركت ملي به زير ۵۰ درصد كاهش يافت.
يك منشاء ديگر براي ناخرسندي عمومي اين حس است كه حمله نظامي مي تواند يك فتنه بزرگ منطقه اي پيش بيني نشده را تحريك كند كه نيازمند مداخله اي بزرگ تر و مخاطره آميز تر خواهد بود.
رندا كاسيس كه عضو سابق اس.ان.سي. است در مصاحبه اي اختصاصي با هاف پست مراكش گفت: من به لحاظ نظري مي توانم از حملات محدود و هدف گيري شده براي اعمال فشار و راه اندازي مجدد روند سياسي حمايت كنم زيرا هيچ راه حل نظامي وجود نخواهد داشت. اما مشكل اين حملات پاسخ سوريه خواهد بود. واكنش كشورهاي غربي در اين صورت چه خواهد بود؟ آيا آنها خطر را در نظر گرفته اند. اگر يك واكنش منجر به واكنش بعدي شود، عواقب چه خواهد بود؟ شايد يك جنگ منطقه اي؟ من عليه مداخله هستم، چون ما عواقب را نمي دانيم.

پژوهش**۱۶۶۴**۹۱۳۰