به گزارش ايرنا،حضرت معصومه(س)در دامان بانوي مطهر به نام حضرت نجمه خاتون و پيشواي هفتم شيعيان تربيت يافت و در چشمه عفاف، عصمت، علم و حكمت به طهارت روح و جان رسيد؛ نسب و تبارش نبوي، فاطمي و علوي بود.
حضرت فاطمه معصومه(س) در محيطي پرورش يافت كه پدر و مادر و فرزندان همه به فضايل اخلاقي آراسته بودند.
عبادت و زهد،پارسايي و تقوا،راستگويي و بردباري،استقامت در برابر ناملايمات، بخشندگي و پاكدامني و ياد خدا از صفات تبار پيامبر(ص)بود.ازاين رو در زيارت نامه اش خطاب به او گفته مي شود:السلام عليكِ يا بنتَ الحسنِ والحسين.
اين بانو بدلايل ويژگي هاي اخلاقي و فردي داراي القاب فراواني بود كه به معصومه، كريمه اهل بيت، شفيعه، محدثه، اخت الرضا، طاهره، حميده، رشيده، تقيه و نقيّة معروف است.هر كدام از اين لقب ها، به كمالي از ايشان اشاره دارد.
هريك از اين القاب و صفات ما را به مقام هاي عالي و درجات ممتاز معنوي او رهنمون مي سازد. شخصيتي كه همه ابعاد، روش، منش، فكر و عمل او بر اساس پاكي، صداقت، شايستگي، تفكر و رشد ديني و عرفاني و مورد پسند خدا و رسول و امامان پي ريزي شده بود و در ايشان صفاتي متجلي گرديد كه پيام آور مقام عصمت و طهارت اوست و هريك چون آيينه نشاندهنده جمال و كمال ايشان است.
تربيت و رشد در خاندان علم و سيراب شدن از سرچشمه وحي، حضرت معصومه(س) را به مقامي رسانيد كه پدر بزرگوارش امام كاظم(ع) بعد از ديدن پاسخ هايي كه فاطمه معصومه به پرسش هاي شيعيان داده بود، سه بار فرمود:پدرش به فدايت باد.
در كتاب اعيان الشيعه آمده است: فاطمه معصومه(س) آن گونه كه گفته اند،عالمه محدثه راويه بود.هم احاديثي را از پدران ارجمندش روايت مي كرد و هم زنان و مرداني صاحب دانش و آشنا با حديث،از زبان اين بانو احاديثي را روايت كرده اند ؛ در سلسله سند برخي روايات، نام فاطمه دختر موسي بن جعفر ديده مي شود و عالماني از شيعه و سنت، روايات او را در ضمن احاديث صحيح و ثابت شده و مورد قبول نقل كرده اند.
در كتاب الغدير و مستدرك سفينة البحار نيز نقل شده است: يكي از رواياتي كه با سندهاي متصل به حضرت زهرا و پيامبر خدا از او نقل شده،در بارهحديث غدير و مورد ديگر در بارهحديث منزلت است. حديث ديگري كه اسناد آن به رسول خدا (ص) مي رسد و اين بانو آن را روايت كرده، در باره قضاياي مربوط به معراج و مشاهدات پيامبر(ص) در شب معراج است. حديث ديگري هم با همين سند به پيامبر اكرم(ص) مي رسد و مضمونش طهارت و پاكي سيدالشهدا هنگام ولادت و عدم احتياج به تمييز كردن است.
حضرت فاطمه معصومه(س) داراي طهارت و تقوا بود ايشان با پيروي كامل از دستورات دين و خارج نشدن از راه هدايت،به جايي رسيد كه پيشواي هشتم شيعيان ايشان را معصومه ناميد و فرمود:هركس معصومه را در قم زيارت كند، گويي مرا زيارت كرده است
اين بانو به درجه شفاعت نيز رسيد، همانا دو تن از بانوان خاندان رسول مكرم شفاعت گسترده اي دارند كه بسيار وسيع و جهانشمول است و مي تواند همه اهالي محشر را فراگيرد: خاتون محشر،صديقه اطهر، حضرت فاطمه زهرا(س) و شفيعه روز جزا حضرت فاطمه معصومه(س).
در كتاب ناسخ التواريخ آمده است:بالاترين مقام شفاعت از آنِ پيامبران الهي و اهل بيت است و بعد از آنها، كساني كه شان و قربي نزد خداوند داشته باشند، شفاعت مي كنند.در زيارت نامه حضرت معصومه(س)آمده است كه ايشان، منزلت بسيار والايي نزد خداوند دارند و به همين دليل هم در روايت آمده كه: با شفاعت او، شيعيان وارد بهشت مي شوند
تاريخ گواهي مي دهد:وقتي حضرت رضا(ع) با اجبار مامون عباسي در سال۲۰۰ هجري از مدينه به خراسان رفت، حضرت معصومه (س) پس از مدتي به قصد ديدار برادر عازم خراسان شد.
اين هجرت يك سال پس از سفر برادر به مرو بود، اما حوادث سفر به شكل ديگري رقم خورد و اين بانوي پاك، موفق به ديدار برادر نشد.
حضرت معصومه(س) همراه گروهي از هاشميان و بعضي از بستگان، اين راه طولاني را در پيش گرفت.
در مسير هم حوادث و درگيري هايي پيش آمد. وقتي اين كاروان به شهر ساوه رسيد فاطمه معصومه(س) بيمار شد. قرائن نشان مي داد كه او از اين بيماري جان سالم به درنخواهد برد.از اين رو پرسيد: تا قم چه قدر فاصله است؟ گفتند:۱۰فرسخ. از همراهان خواست هر طور شده او را به قم برسانند. قم در آن زمان، شهري شيعه نشين بود و محبان اهل بيت و راويان و عالمان بسياري در اين ديار مقدس مي زيستند.
در بحارالانوار آمده است: وقتي خبر عزيمت آن بانو به بزرگان شهر قم رسيد، عده اي از چهره هاي معروف و معتبر قمي كه در پيشاپيش آنانموسي بن خزرج اشعري حضور داشت، براي استقبال از شهر بيرون شدند.موسي بن خزرج جلوتر رفت و زمام ناقه دختر موسي بن جعفر(ع) را گرفت و وارد شهر شد و همراه با استقبال شاياني كه مردم داشتند، موكب فرخنده او را به خانه خود برد و با افتخار، پذيرايي و خدمت او را بر عهده گرفت.
۱۷ روز از ورود حضرت معصومه(س) به قم گذشته بود، اما حال او روز به روز وخيم تر گشت و سرانجام در روز دهم ربيع الثاني سال ۲۰۱ هجري چشم از جهان فرو بست.ك/۴
۸۱۳۸ / ۵۵۳ /۳۸۰ /