به گزارش شنبه ايرنا به نقل از روزنامه اندونزيايي جاكارتا پست، وزير دفاع اندونزي گفت: در اين طرح همه تجهيزات نظامي اين كشور تا پايان سال آينده ميلادي مدرن خواهد شد.
پورنومو يوسگاينتورو افزود: يكي از دلايل تصميم گيري براي مدرن كردن تجهيزات نظامي اندونزي، تصميم آمريكا براي استقرار كشتي هاي جنگي خود در سنگاپور و تغيير پايگاه دريايي آمريكا از سيدني به بريزبين استراليا است.
وي گفت: سياست هاي دفاعي استراليا و سنگاپور مورد نظر اندونزي نيست، اما اقدام اين كشورها در واكنش به چالش هاي درياي چين جنوبي عامل نوسازي تجهيزات نظامي اندونزي است.
وزير دفاع اندونزي در يك كنفرانس خبري و پس از رونمايي از يك قايق گشت دريايي ساخت اندونزي در بندر باتو آمپار در شهر باتام اين كشور گفت: پيشرفت هاي جديد حوزه نظامي اندونزي، اين كشور را در مدرنيزه كردن تجهيزات نظامي توانمند كرده است.
يك مقام نظامي ديگر نيز در اين كنفراس خبري گفت: جاكارتا درنظر دارد ۳۶ فروند انواع بالگردهاي مختلف را به ناوگان هوايي خود بيافزايد.
ژنرال بوديمان رييس كارمندان ارتش اندونزي افزود: بكارگيري ۴۵ فروند تانك لئوپارد ۲A۴، يك عدد تانك فرگشت ۲A و ۵۰ دستگاه وسايل جنگي مخصوص پياده نظام از جمله اقداماتي است كه خريد آنها در دستور كار ارتش اندونزي قرار دارد.
وي ضمن اشاره به خريد انواع موشك هاي با توان پرتاب بيشتر از ۱۰۰ كيلومتر گفت: تا سال ۲۰۱۷ ميلادي بالگردهاي جنگي آپاچي به ناوگان هوايي اندونزي اضافه مي شود.
اندونزي در گزارش سال ۲۰۱۲ ميلادي نهادهاي نظامي بين المللي، سيزدهمين قدرت نظامي جهان و همچنين در منطقه آسيا - اقيانوسيه در رتبه هفتم قدرت نظامي قرار دارد.
نيروهاي نظامي ملي اندونزي شامل نيروي زميني، هوايي و دريايي تا پايان سال ۲۰۰۲ميلادي در مجموع ۴۷۶ هزار پرسنل در اختيار داشته است.
اين كشور همچنين به استناد آخرين گزارش ها ، ۴۰۰ فروند تانك، ۴۴۴ فروند هواپيماي نظامي، ۱۸۷ فروند انواع بالگرد و ۱۵۰ كشتي جنگي در اختيار داشته است.
افزايش چالش هاي درياي چين جنوبي و ضعف نظامي برخي از كشورها منطقه از جمله فيليپين كه قدرت ضعيف نظامي منطقه است، باعث حضور نظامي پررنگ نيروهاي آمريكايي در منطقه شده است.
دولت آمريكا با اين عنوان كه اين چالش ها تهديدي براي منافع ملي واشنگتن است و در واقع با هدف مقابله با قدرت روزافزون چين، تجهيزات نظامي خود را در منطقه افزايش داده است و اين روند همچنان ادامه دارد.
آمريكا در حقيقت براي افزايش توان نظامي اش در منطقه با كشورهاي منطقه قراردادهاي بلندمدت نظامي منعقد كرده است تا بتواند در مواقع لزوم از آنها استفاده كند.
ادامه سياست نظامي آمريكا در منطقه باعث شده برخي از كارشناسان منطقه اي حضور نظامي آمريكا را عاملي براي افزايش تنش هاي نظامي در منطقه جنوب شرق آسيا بدانند و همواره نسبت به آن هشدار دهند.
تهديد آمريكا براي ثبات منطقه جنوب شرق آسيا را مي توان در مسابقه تسليحاتي كه بين كشورهاي منطقه ايجاد كرده است مشاهده كرد به طوري كه همين امر انگيزه افزايش بودجه نظامي كشورهاي منطقه را به طور قطع در پي خواهد داشت.
چالش هاي درياي چين جنوبي يكي از موضوع هاي تنش زا ميان كشورهاي پيراموني اين پهنه آبي است.
چين مدعي مالكيت بر آبهاي درياي چين جنوبي را دارد.
درياي چين جنوبي، دريايي حاشيه‌اي در بخشي از اقيانوس آرام است و ناحيه‌اي در حدود سه ميليون و ۵۰۰ هزار كيلومترمربع از سنگاپور تا تنگه تايوان را دربرمي‌گيرد.
پس از پنج اقيانوس جهان اين دريا بزرگترين ناحيه دريايي جهان است. تعداد جزيره‌هاي واقع در درياي چين جنوبي كه با هم يك مجمع‌الجزاير را تشكيل مي‌دهند، بالغ بر صدها عدد است. اين جزايرعمدتا خالي از سكنه هستند.
چين بر اين دريا و كشورهاي ويتنام، فيليپين، مالزي، برونئي، تايوان و اندونزي هر يك بر بخش‌هايي از اين دريا ادعاي مالكيت دارند.
همچنين اين كشورها بر سر جزاير غني از نفت و گاز اسپراتلي و پارسل اختلاف دارند.
آمريكا اين دريا را در زمره آب‌هاي بين‌المللي مي‌داند و بر حق قانوني كشتي‌ها و زيردريايي‌هايش در رفت‌ وآمد در اين دريا تاكيد مي‌ كند.
آساق**د.م**۱۵۴۵**۱۳۹۲