مريم جلواني روز شنبه در گفت وگو با خبرنگار ايرنا افزود: اين افزايش بدليل ناتواني اين زنان براي زايمان طبيعي اتفاق افتاده است.
وي توضيح داد:بسياري از زنان قاليباف از سنين نوجواني پاي دار قالي مي نشينند به همين دليل اسكلت آنها در بخش لگن بخوبي رشد نكرده و زايمان طبيعي براي آنها مشكل است.
وي با اشاره به اينكه سزارين در روستاها در گذشته بسيار كم بود، تصريح كرد: در سال هاي اخير اين عمل جراحي در ميان زنان روستايي بويژه زنان قاليباف افزايش يافته است.
اين كارشناس گفت: مهمترين بيماري كه زنان قاليباف را تهديد مي كند، بيماري هاي اسكلتي است و موارد بسياري از ابتلاي آنان به كمردرد و زانو درد وجود دارد.
جلواني، مهمترين دليل اين بيماري را دارهاي قالي غيراستاندارد خواند و اظهار كرد: بيشتر دارهاي قالي داراي تخته محكم و بدون تكيه گاه است.
وي ادامه داد: زنان قاليباف به صورت چهار زانو روي دار قالي مي نشينند و هنگامي كه دار قالي ارتفاع مي يابد پاهاي خود را آويزان مي كنند كه همه اين موارد منجر به بيماري هاي اسكلتي مي شود.
وي با اشاره به اينكه در دهه۷۰ تلاشهايي توسط جهاد سازندگي و وزارت بهداشت براي طراحي دارهاي قالي استاندارد و ارگونوميك(منطبق با ابعاد فيزيكي بدن) صورت گرفت، بيان كرد: در اين طرح پيشنهادي دار قالي داراي صندلي نرم و تكيه گاه بود و در آن قالي به صورت رل پيچيده مي شد تا ارتفاع صندلي تغيير نكند.
وي اضافه كرد: اين طرح بدليل برخي ايرادهايي كه به آن گرفته شد مانند كاهش كيفيت قالي مورد استقبال قرار نگرفت.
كارشناس مسوول بهداشت حرفه اي مركز بهداشت شماره ۲ اصفهان تصريح كرد: تنوع زياد مدل هاي دار قالي و نبود آنتروپومتري(ارزيابي تن سنجي) استاندارد در كشور، طراحي دار قالي ارگونوميك را دشوار مي كند اما لازم است نهادهاي مرتبط در اين زمينه اقدام كنند.
جلواني، بيماري ديگري كه زنان قاليباف را تهديد مي كند بيماريهاي چشمي و عيوب انكساري در سيستم بينايي برشمرد و افزود: بيشتر زنان قاليباف از سنين جواني ناچار به استفاده از عينك هستند.
وي با بيان اينكه بيشترين موارد بيماري چشمي شامل نزديك بيني است، تاكيد كرد: ميزان روشنايي كارگاه و اتاق قاليبافي در اين زمينه بسيار موثر است.
اين كارشناس، روشنايي طبيعي را بهترين نوع روشنايي در كارگاه هاي قاليبافي خواند و تصريح كرد: ديوارهاي اين اتاقها بايد داراي رنگ روشن باشد.
وي ادامه داد: منابع روشنايي مصنوعي كارگاه هاي قاليبافي نيز بايد تركيبي از رنگ هاي زرد و سفيد و محل نصب آنها پشت سر كارگران يا بالاي سر دار قالي باشد.
وي بيان كرد: بسياري از زنان قاليباف روستايي، دار قالي خود را در بدترين جاي خانه قرار مي دهند كه بيشتر آنها بدون نور و داراي ديوارهاي تيره يا كاهگلي است.
جلواني با اشاره به ايجاد فضاي سرد و تاريك در اتاق هاي قاليبافي تاكيد كرد: همين امر باعث ايجاد ناراحتي هايي مانند استرس و افسردگي مي شود.
كارشناس مسوول بهداشت حرفه‌اي مركز بهداشت شماره دو اصفهان گفت: بهترين ميزان ساعت كار براي زنان قاليباف چهار ساعت است و بهتر است آنها بعد از هر۲۰ دقيقه كار حدود پنج دقيقه استراحت كنند.
وي ورزشهاي حين كار براي ماهيچه هاي چشم و عضلات بدن را براي زنان قاليباف بسيار ضروري و مفيد دانست.
جلواني از نهادهاي مرتبط خواست تا هنگام صدور مجوز براي كارگاه هاي قاليبافي از مركز بهداشت نيز در باره رعايت بهداشت محيط و كار استعلام كنند تا اين مشكلات كاهش يابد.
وي با اشاره به فعاليت مركز بهداشت شماره دو اصفهان براي ارتقاي بهداشت محيط قاليبافي در روستاهاي تحت پوشش گفت: سيستم بهداشت قاليبافي(بقا) از سال ۱۳۷۳ در كشور آغاز شد اما از سال ۱۳۷۸ تاكنون بطور ويژه در اين مركز پيگيري و اجرا شده است.
وي يكي از مهمترين برنامه هاي اين مركز را برگزاري كارگاه آموزشي
عوارض و بيماري‌هاي چشمي ناشي از كار قاليبافي براي بهورزان شاغل در خانه‌هاي بهداشت عنوان و اظهار كرد: بهورزان پس از گذراندن اين دوره ها با مراجعه به روستاها، آموزش هاي لازم را به زنان روستايي قاليباف ارائه مي كنند.
وي با اشاره به اينكه بيش از۵۰ درصد زنان قاليباف تحت پوشش مركز بهداشت شماره دو اصفهان دچار بيماريهاي چشمي هستند، تصريح كرد: با توجه به برخي مشكلات موجود مقرر شده است كه با اعزام اپتومتريست به روستاها، كار معاينه و درمان آنها با تخفيف ۵۰ درصدي انجام شود.
وي با بيان اينكه معاينه زنان قاليباف روستايي توسط پزشكان خانواده و بيمه روستايي صورت مي گيرد، افزود: بر اساس غربالگري ها مشخص شده است كه ۱۱ درصد از زنان قاليباف تحت پوشش اين مركز مبتلا به كمر درد هستند.
جلواني، تعداد روستاهاي تحت پوشش مركز بهداشت شماره دو اصفهان را ۳۶ روستا با ۶۵۶ زن قاليباف از رده سني ۱۲ تا ۶۰ سال اعلام كرد.
ت/۷۱۴۸/ ۶۰۷