پس از جنگ رواني رسانه هاي غربي عليه سوريه با ادعاي كاربرد سلاح هاي شيميايي نزديك شهر دمشق توسط نظاميان، ناگهان احتمال وقوع جنگ به سردمداري آمريكا در فضاي سياسي و نظامي غرب مطرح شده است.
اين گمانه زني ها همراه برخي جابجايي هاي تجهيزات و تسليحات به يك فرودگاه نزديك لارناكا پايتخت قبرس در ۱۶۰ كيلومتري مرز سوريه، سبب شده احتمال بروز حمله به اين كشور پررنگتر شود.
اين روند در حالي ادامه دارد كه سازمان ملل تنها مرجع صدور مجوز براي هرگونه هرگونه اقدام در اين زمينه است.
آمريكا كه پيش تر بدون مجوز شوراي امنيت به عراق حمله و اين كشور را اشغال كرد، پس از حدود ۹ سال جنگ، برجاي گذاشتن هزاران قرباني غيرنظامي، ويراني هاي گسترده و افزايش حضور تروريستي گروههاي مسلح، بدون دستيابي به اهدف از پيش تعيين شده، مجبور به خارج كردن نظاميان خود از اين كشور شد.
جنگ عليه افغانستان نيز سرنوشتي مشابه عراق پيدا كرده است، هر چند كه اين كشور با مجوز شوراي امنيت سازمان ملل اشغال شد.
آمريكا كه در پوشش مبارزه با طالبان و القاعده درسال ۲۰۰۱ جنگ عليه افغانستان را آغاز كرد، اكنون طالبان متحد القاعده را به رسميت شناخته و حتي سازمان ملل را واداشت اين گروه را از فهرست تروريستي خارج كند تا منع قانوني مذاكره با طالبان نيز حذف شود.
با وجود سال ها جنگ در افغانستان و عراق و سابقه حضور دهها هزار نظامي غربي در سال ها عمليات اشغال، اكنون اين دو كشور در بدترين شرايط ممكن اقتصادي، وقايع تروريستي و ناامني اجتماعي بسر مي برند و آمريكا نيز تنگناي مالي ناشي از هزاران ميليارد دلار هزينه در اين دو جنگ را تجربه مي كند.
از سوي ديگر، اكنون فشارها بر دولت اوباما براي آغاز جنگ ديگري در خاورميانه ادامه دارد كه با با توجه به اهميت راهبردي سوريه و گروههاي تاثيرگذار در اين كشور، مي تواند بر خلاف جنگ افغانستان و عراق، به بحراني در خاورميانه و حتي فرا منطقه اي منجر شود.
آمريكا و انگليس كه دو سال پيش با استفاده از چند كشور عضو اتحاديه عرب بويژه قطر و عربستان و همچنين تركيه درصدد بودند به بهانه تظاهرات داخلي و درخواست انجام اصلاحات در سوريه، اين كشور را نيز مانند ليبي با مجوز شوراي امنيت سازمان ملل هدف حملات هوايي قرار دهند، بر اثر مخالفت قاطع روسيه و چين اعضاي دائم اين شورا شكست خوردند.
پس از چندبار ناكامي اعضاي اردوگاه ضدسوري در تصويب قطعنامه، برنامه عمليات اجير و مسلح كردن عوامل داخلي و خارجي عليه سوريه شكل گرفت كه سبب گسترش جنگ شهرها در اين كشور شد.
با ناكامي اين راهبردها، حتي رژيم صهيونيستي مستقيما با انجام حمله هوايي به حومه دمشق وارد عمل شد تا شايد مانع ادامه موفقيت هاي ارتش سوريه شود و اكنون نيز احتمال اقدام جنگي عليه سوريه بيش از گذشته مطرح شده است.
با توجه به اين وقايع، پرسشي كه بيش از گذشته مطرح شده، اين است كه با توجه به تجربه ناكام آمريكا در افغانستان و عراق و همچنين احتمال كشيده شدن واشنگتن به جنگي ديگر در سوريه كه مي تواند طولاني مدت باشد، بحران آفريني در خاورميانه براي كدام بازيگر پنهان سودمند است؟
برخي محافل در آمريكا و وابستگان عربي كاخ سفيد، نمي خواهند پاسخ
اين پرسش به افكار عمومي نگران منطقه و جهان ارائه شود، زيرا جواب شفاف به اين سئوال بنيادين، منافع آنان را به شدت در مخاطره قرار خواهد داد.
اروپام ۱۵۱۶