به گزارش ايرنا به نقل از پايگاه اطلاع رساني سازمان حفاظت محيط زيست، حسين محمدي اظهار داشت: پلنگ يكي از گونه هاي نادر در مناطق حوزه قفقاز به شمار مي آيد كه از دهه ۱۳۳۰ به بعد با كاهش شديد جمعيت مواجه شده است . شكاربي رويه و تخريب زيستگاهها از عوامل مهم در ايجاد اين روند است.
وي اظهار داشت: استان آذربايجان شرقي داراي ۲۴۵ كيلومتر مرز مشترك با جمهوري هاي نخجوان، آذربايجان و ارمنستان است . اين استان داراي زيستگاه هاي مناسب كوهستاني و صعب العبور به ويژه در مناطق مرزي است از اين رو حفظ و بقاي پلنگ ايراني در منطقه و كشورهاي همجوار داراي اهميت ويژه اي است.
مدير كل دفتر تنوع زيستي و حيات وحش سازمان محيط زيست گفت: بيشترين جمعيت پلنگ ايراني خاورميانه در ايران وجود دارد بنابراين ايران گزينه خوبي براي احياي جمعيت پلنگ در منطقه قفقاز ، حفاظت از جمعيت آنها و همچنين شناسايي و حفاظت از زيستگاه هاي مشترك و كريدورهاي ارتباطي ميان زيستگاه هاي پلنگ است.
محمدي اظهار داشت: دفتر حيات وحش سازمان حفاظت محيط زيست از ابتداي سال ۱۳۹۰ ا طرحي را در استان آذربايجان شرقي كه داراي بيشترين مرز مشترك با كشورهاي حوزه قفقاز است ، اجرا كرده است كه فاز اول اين پروژه در اداره كل محيط زيست استان آذربايجان شرقي تعريف شد و مجري طرح موسسه تخصصي مطالعات پلنگ آسيايي بود.
مدير كل دفتر تنوع زيستي و حيات وحش سازمان حفاظت محيط زيست افزود: در چهار منطقه (زون ) مطالعاتي اين طرح كه كل سطح استان آذربايجان شرقي را پوشش مي دهد مجموع ۳۷ زيستگاه عمده به همراه ميزان مطلوبيت آنها براي حضور پلنگ شناسايي شدند.
به گفته وي اين زيستگاه ها در مناطق شمالي استان آذربايجان شرقي و سپس جنوب شرقي داراي وسعت بيشتري است كه توسط كريدورهاي ارتباطي با يكديگر مرتبط هستند.
محمدي اظهارداشت: در بخش هاي جنوبي تر به ويژه جنوب غربي استان آذربايجان شرقي اين زيستگاه ها پراكنده و كاملا مجزا از هم هستند و توسط عواملي همچون مراكز جمعيتي، مزارع كشاورزي و احداث جاده از يكديگر جدا شده اند و امنيت آنها با عوامل مختلف تحت الشعاع قرار گرفته است.
به گفته وي اقدامات اوليه براي شروع فاز دوم اين طرح و تهيه تجهيزات لازم انجام شده است و اين طرح آماده ورود به فاز دوم يعني تخمين جمعيت و به دست آوردن اطلاعات دقيق با استفاده از روش هايي همچون دوربين گذاري و استفاده از گردن بندهاي ردياب است.
پلنگ ايراني نام علمي Panthera pardus saxicolor يكي از بزرگترين زيرگونه‌ هاي پلنگ است كه بومي غرب آسيا است.
اين زير گونه پلنگ در فهرست گونه ‌هاي در خطر انقراض قرار دارد.
ايران مهمترين زيستگاه پلنگ در خاورميانه است و جمعيت مناسب پلنگ در ايران امكان بقاي گروه‌هاي كوچك اين حيوان در قفقاز، شرق تركيه و احتمالا تركمنستان را از راه مهاجرت‌هاي بين ‌مرزي افزايش مي ‌دهد.
علمي ( ۱ ) ** ۹۰۱۴**۱۵۸۱