«مصطفي رحماندوست»‌روز دوشنبه در گفت وگو با خبرنگار فرهنگي ايرنا در مورد وضعيت توليدات به لحاظ محتوايي در حوزه كودك و نوجوان و اينكه چرا آثار ترجمه اي نسبت به تاليف پيشي گرفته است افزود‌: معتقدم به اين موضوع نيستم، بر اساس آمار تا پايان سال ۹۱ ميزان آثار ترجمه اي با تاليفي برابر و در هر دو حوزه تلاش صورت گرفته است.
وي دليل جذابيت آثار ترجمه اي نسبت به تاليفي را انتخاب بهترين ها از سوي مترجمان عنوان كرد و گفت‌: در ميان كتاب هاي چاپ شده برگزيده تاليفي شايد تعداد محدودي در ايران بهترين ها در نوع خود هستند اما آثار ترجمه اي به دليل تنوع جذابيت بيشتري براي مخاطبان دارد ضمن آنكه براي ناشران ارزانتر و سود آور تر است.
شاعر حوزه كودك ونوجوان تاكيد كرد: در مورد توليد محتوا با دو مشكل عمده روبه رو هستيم نخست آنكه تكليف نويسندگان در زمينه توليد محتوا و انتشار آن روشن نيست و نمي دانند رسالت آنها در اين عرصه و براي آيندگان چيست و بايد در چه حوزه اي متمركز شوند، بسياري از نويسندگان بنا برخواسته دل خود اقدام به توليد اثر مي كنند .
رحماندوست وضعيت معيشتي نويسندگان را مشكل دوم دانست و گفت: نويسنده با توليدات خود قادر به گذران زندگي نيست تا بدون دغدغه فكري بداند چه محتوايي به درد كودكان مي خورد، نويسنده اي كه درگير مسايل اقتصادي است نمي توان از وي انتظار توليدات آثار فاخر داشت .
وي در پاسخ به اين پرسش كه چقدر به سفارشي نويسي معتقديد؟ گفت‌: تا سفارش چه باشد؛ گاه دروني است بنا بر اين اثر بخش است، به عنوان نمونه در بخش توليدات شهروندي در نشر شهر نويسندگان به موضوعاتي مي پردازند كه كار آمد است،
اگر سفارش در مسيري حركت كند كه تبديل به درونيات نويسنده شود خوب است و تاثير گذار در غير اينصورت به آفت تبديل خواهد شد.
فراهنگ‌(۴)**۱۶۳۰