بحث هاي رسانه اي مفصلي هم در اين مدت شكل گرفته، اما سوال: چرا پيش از هرگونه تحقيقي پيرامون اين حادثه و مشخص شدن عامل آن، اين همه شتابزدگي و تهديد نظامي، از سوي غرب شكل گرفته است؟
مخالفان، با انتشار ويدئويي از مصدومان، شوك بزرگي را به جامعه جهاني وارد كردند و از همان لحظات واكنش ها نيز آغاز شد و اين درحالي بود كه يك گروه از بازرسان بين المللي با همكاري دولت، وارد سوريه شده و كار تحقيق درباره حمله شيميايي در خان العسل استان حلب را شروع كرده بودند.
براي بررسي بيشتر ابتدا بايد به يك سوال جدي پاسخ داده شود: چرا ارتش سوريه كه از جانب مخالفان و حاميان بين المللي و منطقه اي آنان در معرض شديدترين محدوديت هاي بين المللي و حملات رسانه اي قرار دارد، بايد دست به چنين اقدامي كه مي توان آن را حماقت آميز خواند، زده باشد؟
- هيچ نظام و دولتي در موضع قدرت دست به اقدامات انتحاري نمي زند. حتي صدام حسين هم زماني حلبچه را بمباران كرد كه شكست سختي از نيروهاي ايراني در مناطق كردنشين شمال عراق متحمل شده بود. اما اكنون سوريه بعد از ماهها دست بالاي مخالفان مسلح كه خود را به آستانه فرودگاه دمشق رسانده بودند، در موقعيت برتر قرار دارد. بنابراين هرگونه اقدام نابخردانه مي تواند پيروزي هاي جديد ارتش سوريه را خنثي نمايد.
- در عرصه تبليغات جنگ نيز برغم فشار امپراطوري جهاني رسانه كه در اختيار صهيونيست هاست، هر روزه ابعاد بيشتري از ماهيت گروههاي تروريستي حاضر در سوريه، از جمله القاعده ، النصره ، امارت اسلامي شام و عراق و ... فاش و روشن مي شود. حتي گزارش هاي تازه اي كه رد پاي اين گروهها را در حمله شيميايي خان العسل حلب نمايان كرده، بدست آمده است.
ظن عمومي نسبت به اين جريان هاي تروريستي ، بويژه از هنگامي كه ارتش عراق كارگاهي ويژه ساخت پهپاد براي حملات شيميايي در كاظمين را كشف كرد، قوت گرفته است. اين كارگاه متعلق به القاعده بوده و نشان مي دهد كه مواد شيميايي قابل توجهي در اختيار اين گروههاست.
- از طرفي، در طول حدود ۳۵ ماه گذشته نظام اين كشور در يك بايكوت سياسي و اقتصادي درجهان قرار داده شده است. مساله تا آنجا پيش رفته كه آمريكايي ها براي نظام سوريه خط قرمز را كاربرد سلاح شيميايي در نظر گرفته اند. اين خط قرمز يك جهت گيري كاملا بهانه جويانه است و يكطرفه عليه دولت اسد. در چنين شرايطي دولت سوريه نيازمند بكارگيري سياست ها و روش هاي ديپلماتيك هوشمندانه اي است تا بتواند فشارها را كاهش دهد. حداقل ماجرا اينكه ، بهانه به دست جريان هاي ذينفع بين المللي و منطقه اي ندهد.
- اوضاع در صحنه اصلي نبرد اين روزها به نفع مخالفان مسلح نيست. تا همين دو ماه پيش رسانه هاي بين المللي شمارش معكوس را آغاز كرده بودند. مخالفان اسد و حاميان بين المللي آنان هر روز در تركيه، قطر و يا يك كشور اروپايي نشست برگزار مي كردند. اما اكنون اختلافات ميان گروهها و احزاب مخالف از پشت ميزهاي مذاكره به صحنه هاي نبرد انتقال يافته و به سركوب يكديگر مشغول هستند. در حومه دمشق، حلب، حمص و القصير شكست هاي سنگيني از ارتش سوريه خورده اند.
به اين ترتيب، به سوالي از جنبه هاي نظامي و در ميدان جنگ پاسخ داد و آن اينكه كدام طرف از جنبه هاي نظامي سود بيشتري از قائله حمله شيميايي حومه مي برد؟
- پس از هفته ها كش و قوس درباره حمله شيميايي در حلب، سرانجام گروه بازرسان سازمان ملل به سرپرستي آكه سيلسروم، هفته گذشته وارد سوريه شد تا به تحقيق دراستان حلب بپردازد. مدارك و شواهد در اين منطقه به ضرر گروههاي مخالف دولت است. برمبناي اولين تحقيقات صورت گرفته در حلب، كارلا دل پونته عضو كميته تحقيق سازمان ملل اعلام كرد كه نتايج تحقيقات و شهادت قربانيان حمله شيميايي، دليل قاطعي است كه نشان مي دهد مخالفان از گاز سارين استفاده كرده اند.
گاردين هم بعدتر گزارش كرد كه خمپاره هاي حاوي مواد شيميايي از مناطق تحت كنترل النصره شليك شده بود. اين روزنامه استدلال كرده كه حمله به مناطق محل استقرار شيعيان طرفدار اسد، نمي تواند كار دولت باشد.
به علاوه ، رسانه هاي تركيه هم چندي پيش فاش كردند كه دولت اين كشور، پس از بازجويي از برخي اعضاي النصره تاييد كرده كه اين گروه تروريستي هم به گاز سارين دسترسي دارد.
حمله روز چهارشنبه به حومه دمشق در شرايطي رخ داد كه گروه سيلسروم در محيطي كمتر متشنج ، مدارك و شواهد بيشتري مي توانست جمع آوري كند. اما حادثه اخير، عملا تحقيقات در حلب را منحرف كرده و نگاههاي معطوف به اين منطقه را به حومه دمشق هدايت كرده است.
- دست آخر اينكه، شواهد و قرائن و دلايل منطقي كه فعلا در دست است، احتمال وقوع حمله شيميايي از سوي دولت و ارتش سوريه را اثبات نمي كند، اما با اين همه، نياز به تحقيقات ازسوي بازرسان بي طرف بين المللي است تا عاملان اصلي مشخص و معرفي شوند. چرا كه اين دست اقدام هاي ضد انساني، درصورت بي توجهي دولت هاي غربي، آن هم با نگاه منافع محور به مسايل انساني، امنيت انساني را در آينده به مخاطره خواهد انداخت، بويژه زماني كه سلاح در اختيار شبه نظامياني قرار بگيرد كه به هيچ اصول انساني پايبند نبوده و خود را به رعايت كنوانسيون هاي بين المللي متعهد نمي دانند.
بنابراين، موضع گيري هاي شتابزده اخير انگليس، فرانسه ، برخي كشورهاي عربي و جريان هاي تندرويي مانند مكن كين در آمريكا، در واكنش به حادثه حمله شيميايي اخير در حومه دمشق، قابل درك نيست.
دعوت به اقدام و مداخله نظامي در سوريه، به بهانه حمله شيميايي، آن هم در شرايطي كه هنوز عامل آن مشخص نشده، به چه مفهومي است؟ آيا به استناد تنها چند تصوير و چند دقيقه فيلم مي توان منطقه اي را به آتش كشيد؟
انتظار است، دولت هاي غربي و منطقه اي كه حدود ۳۵ ماه تلاش كرده اند نظام سوريه را ساقط كنند، نيم نگاهي به حوادث رخ داده در ماههاي اخير بياندازند. كشتار شيعيان ، حمله به قبور انسان ها و نبش قبر شخصيت هايي كه در ميان پيروانشان مقدس است، كشتار زنان و كودكان كرد در شمال سوريه ، اعدام دسته جمعي سربازان و طرفداران دولت اسد ، خوردن جگر يك سرباز كشته شده ارتش سوريه، انجام عمليات انفجاري و انتحاري، گوشه اي از عملكرد گروههاي افراط گراي تروريستي منطقه ، بويژه القاعده است. راستي يك حمله شيميايي و كشتار جمعي، كار چه گروهها و افرادي مي تواند باشد؟
۱۷۷۰//