شادابي و طراوت سبب سلامتي روح و جسم انسان و همچنين پويايي عقل و ذهن انسان مي شود تا عملكرد فرد در زندگي بهبود يابد.
اسلام ارمغان دين را براي بشر، شادي و سرور مي داند و نكات ارزشمند زيادي را در خصوص ايجاد شادي و نشاط بيان كرده است.
مكتب اسلام برخورداري از چهره شاد، بشاش و اميدوارانه را از ويژگي هاي مومنان مي داند و در واقع با تاكيد بر آراستگي، پوشيدن لباسهايي با رنگ روشن، توجه به طبيعت و تفريح اين موضوع را مورد توجه قرار داده است.
بدون پويايي عقل، زندگي از رشد و حركت باز مي ايستد و اين با هدف آفرينش سازگار نيست، بنابراين چون دين از منبع لايزال حيات سرچشمه مي گيرد، پيام آن هم حيات واقعي و حركت و بالندگي است و اين كاملا با شادابي و نشاط نوع بشر سازگار است.
مفهوم شادي بارها با الفاظ مختلف در قرآن كريم بيان شده است، اين مفهوم در مجموع، ۲۵ بار با الفاظ مختلفي از جمله فرح، فرحوا، تفرح، فرحون و فرحين در اين كتاب آسماني آمده و به معناي خوشحالي، سلامت و مسرت تعريف شده است.
در واقع شادي جزئي از دينداري است، بعضي تصور مي كنند كه نمي توان هم ديندار بود و هم شادمان، استاد مطهري مي گويد: اين خلاف نظريه اسلام است، يكي از مختصات دين اسلام اين است كه همه نيازهاي روحي، جسمي، مادي و معنوي انسان را در نظر گرفته است.
دين، راه رسيدن به شادي پايدار را نيز معرفي مي كند، نداشتن نگراني، اضطراب، غم و اندوه و رسيدن به اطمينان قلبي، اساس و مبناي هر نوع شادي است كه با ايمان به قدرت مطلقي كه سرچشمه همه نيكي ها است، امكان پذير است.
اجتمام(۵)۹۱۸۸ ** ۱۵۶۹