در اين تحليل به قلم ديميتري زله نين خبرنگار مقيم قاهره آمده است: امروزه به ندرت مي توان در كوچه و برزن قاهره پايتخت و شهرهاي بزرگ مصر شاهد جوانان مصري بود كه همچون گذشته داراي محاسن و يا لباس هاي بلند ديني باشند.
نه بدان جهت كه اين قبيل افراد حتي پيرهاي آنها فرصت وقت گذراني در خيابان ها را ندارند بلكه وقت آرايشگران عمومي براي تراشيدن ريش هاي آنها و پيرايش شان به عنوان يك شهروند سابق بي ريش چنان تنگ شد كه همين آرايشگران ديگر فرصت آرايش و پيرايش خود را نيز از دست داده اند.
پس از اعلام وضعيت فوق العاده در اين كشور پست هاي ايست و بازرسي براي شناسايي هويت شهروندان در معابر چنان زياد شده است كه ريشوهاي غيرمذهبي نيز ديگر جرات نمي كنند براي اينكه نظاميان آنها را با مذهبي هاي اخواني اشتباه نگيرند، حتي ريش هاي تزييني بگذارند.
زيرا نظاميان اين كشور امروزه از محاسن به جز اخواني بودن تلقي ديگري ندارند چون مقامات نظامي حاكم فعلي پيروان و حاميان اخوان لمسلمين را بزرگترين چالش امنيتي براي تشكيلات تازه بدست آورده خود مي دانند.
عبدالسلام مهندس ۳۰ ساله زندگي بدون ريش را بسيار امن تر توصيف كرده و مي افزايد: مشكل اصلي از آنجا ناشي نمي شود كه نيروهاي امنيتي و يا شبه نظامي بخواهند از شما در ساعاتي از حكومت نظامي در شب استنطاق كنند بلكه بيشتر بايد از برخي نيروهاي پارتيزاني و حتي ارازل و اوباشي ترسيد كه در كوچه و برزن در تعقيب نيروها و يا طرفداران اخوان المسلمين هستند.
گرچه خود مقامات نظامي حاميان داوطلب خود را از ايجاد سد معبر منع مي كنند اما تاكنون نتوانستند از ابراز احساسات منفي نسبت به بنيادگراياني كه به تازگي قدرت را از كف دادند جلوگيري كنند.
زيرا حكومت كوتاه مدت محمد مرسي به شدت مردم را واداشت تا به بازگشت به سنت هاي تعصب آميز بسيار گذشته برگردند، به زنان توصيه اكيد مي شد تا حجاب بگذارند.
امروزه با يك قدم زدن در خيابان هاي قاهره براحتي مي توان به اين نتيجه رسيد زنان خانواده هاي واقعا مذهبي نيز به دليل بالارفتن درجه حرات تا بيش از ۴۰ درجه سانتي گراد بيشتر ترجيح مي دهند روسري سركنند تا اينكه برقع (پوشش هاي از سر تا نوك پا) بپوشند.
بسياري از مردم با شدت گرفتن اختلافات و مبارزات عليه تندروهاي مذهبي سعي مي كنند از افزاد ريشو كاملا فاصله بگيرند. بطور مثال يك راننده تاكسي ريشويي كه در ايستگاه فرودگاه بين المللي منتظر مسافر بود نزد من شكوه مي كرد از اينكه گرچه هيچ ارتباط و مناسبتي با اخوان المسلمين ندارد با اين وجود كمتر كسي رغبت مي كند سوار تاكسي وي شود به همين سبب از نظم تبعيض آميز بوجود آمده بسيار عصبي بود.
حتي نمازگزاران عادي نماز جمعه كه معمولا با محاسن در اين مراسم عبادي شركت مي كنند نيز پس از اداي تكليف بلافاصله راهي منازل خود مي شوند تا مبادا مورد ايذاء و يا بازداشت قرار گيرند. اما امروزه برگزاري تظاهرات پايان هفته از سوي اسلامگرا هاي مخالف رژيم (نظاميان) فعلي بصورت يك امر طبيعي و عادي در آمده است كه البته همه آنها به آشوب و يورش نظامي به آنها نيز ختم مي شود.
البته گرچه خود نظاميان حاكم تاكنون مبارزه خاصي را عليه ريش در اين كشور آغاز نكرده اند ولي متدينين ريشوي دانشگاه الازهر قاهره اغلب با حضور در تلويزيون خواهان سازگاري و آشتي مدني مي شوند.
اما برخي از رهبران سياسي راحتر مي دانند با اين قبيل دعوت ها به مخالفت برخيزند بطور مثال السيد البداوي رهبر الوفد قديمي ترين حزب ليبرال مصر روز جمعه در روزنامه الاهرام مصر خواستار آن شد تا درصورت تمسك اخوان المسلمين به اسلحه آنها را به عنوان يك حزب تروريست معرفي كنند.
اما آزادي روز پنج شنبه حسني مبارك رييس جمهور مخلوع و متهم در حبس مصر خود موجب بروز موجي از احساسات بازگشت به دوران حكومت او در مردم شده است.
براساس نظر سنجي موجود در پايگاه خبر اينترنتي المصراوي، فقط ۱۴ درصد مردم قاهره اعلام كردند كه وضعيت زندگي آنها طي دو و نيم سال گذشته بهبود يافته است درحالي كه بيش از ۸۰ درصد آنها اعلام كردند زندگي امروز آنها به مراتب بدتر از دوران مبارك شده است.
به همين دليل درست قبل از شامگاه روز پنج شنبه وقتي كه تلويزيون مصر بالگردي را نشان داد كه حاكم سابق اين كشور را به بيمارستان نظامي المعادي مي برد بسياري از موتور سواران خط سير بالگرد را از زمين تا خيابان هاي مركز شهر در حمايت از وي طي كردند.
به نوشته المصراوي، طي ۳۰ ماه گذشته (از زمان استعفاي مبارك تاكنون) بسياري از مردم از اعتقادات قبلي خود بر گشتند. آنها وقتي رويكرد اسلاگراها و عدم توانايي شان در مديريت مشكلات اقتصادي كشورشان را مي بينند در حمايت از نظاميان هيچ تعللي به خرج نمي دهند.
با اين وجود به اعتقاد فادي يوسف بنيان گذار ائتلاف قبطيان مصر احتمال اينكه مبارك بار ديگر شانسي براي بازگشت به قدرت پيدا كند بسيار ضعيف است. چون مردم هنوز سياست هاي سركوب و تقلب انتخاباتي او را از ياد نبوده اند.
مترجمام**۱۳۷۸**۱۴۴۶