به گزارش روز شنبه ايرنا از منابع خبري ، دانشمندان به ساكنان ونكوور و شهرهاي ديگر مناطق زلزله خيز جهان هشدار داده اند كه خطر پس لرزه هاي زلزله هاي قوي را جدي بگيرند چرا كه خطرات ناشي از وقوع آن ها صدها كيلومتر دورتر و حتي سال ها بعد هم اين شهرها را در معرض خطر قرار مي دهند.
يك گروه از زلزله شناسان ايالات متحده و ژاپن در مقاله اي در نشريه «علوم» منتشر شد، تصريح كردند كه به رغم آن با كه توكيو از مركز زلزله ۹ ريشتري مارس سال ۲۰۱۱ كه خسارات ويرانگر و مخربي به سواحل شرقي اين كشور وارد كرد، ۴۰۰ كيلومتر فاصله داشت اما زلزله هاي كوچكتر و پس لرزه هايي كه بعدها اين شهر ۳۶ ميليوني را به لرزه درآورده اند، خطراتي معادل ۱۰ برابر زمين لرزه اوليه داشته اند.
امروز پس از گذشت دو سال از زلزله مرگبار ژاپن، به دليل فشار ناشي از پس لرزه ها و زلزله هايي كه در گسل هاي زير پوست شهر توكيو ايجاد شده اند، احتمال وقوع زلزله سه برابر بيشتر از زماني است كه زلزله ۹ ريشتري دو سال پيش به وقوع پيوست.
شهر سانتياگو در شيلي نيز پس از وقوع زلزله عظيم ۸ و ۸ دهم ريشتري فوريه سال ۲۰۱۰ شاهد افزايش وقوع زلزله در مسافت هايي تا ۴۰۰ كيلومتر دورتر از مركز زلزله بوده است.
راس استاين، كارشناس مركز سازمان زمين شناسي ايالات متحده و شينجي تودا، استاد دانشگاه توهوكو در اين مقاله نوشته اند: «وقوع پس لرزه هايي كه قدرت تخريب آن ها فقط يك درجه از زلزله اصلي كمتر است، بسيار معمول است و پس لرزه هاي قوي تر از زلزله اصلي هم، اگر چه نادرند، ممكن است روي دهند. بنابراين اين پس لرزه ها چندان هم بي خطر نيستند».
نويسندگان اين مقاله تحقيقي خاطرنشان كرده اند كه توكيو و سانتياگو از حدود سال ۱۶۰۰ كه بنا شده اند و شكل شهر پيدا كرده اند، تا به حال، دو بار به طور كامل بر اثر وقوع زلزله ويران شده اند.
پژوهشگران هشدار داده اند كه احتمال دارد سرنوشت مشابهي در انتظار شهرهاي زلزله خيز ديگري همچون مانيل، ونكوور، جاكارتا، تايپه و ليما باشد.
استاين به راديو و تلويزيون دولتي كانادا گفت: نمي توانيم زلزله را پيش بيني كنيم و نمي توانيم اطلاعاتي كه مردم نياز دارند در اختيار افكار عمومي قرار دهيم و بگوييم (زلزله بعدي) كجا، چه هنگام و با چه قدرتي به وقوع خواهد پيوست.
وي تاكيد كرد: «اين امر به ويژه در سواحل غرب كانادا صدق مي كند چرا كه در آينده شماري عظيم و زلزله قدرتمندي در مقياس زلزله هايي كه شيلي و توكيو تجربه كردند، در اين مناطق به وقوع خواهد پيوست. اما تنها كاري كه مي توانيم انجام دهيم هشدار، احتياط و توجه به بيمه منزل در اين مناطق است».
دانشمندان اميدوارند كه با افتتاح يك مركز مطالعات زمين لرزه با نام«مدل زلزله جهاني» خطرات و پيامدهاي زلزله و پس لرزه ها به دقت بيشتري مورد ارزيابي قرار گيرند. اين مركز در سال ۲۰۱۴ افتتاح خواهد شد.
كارلوس ونچورا، استاد مهندسي عمران دانشگاه بريتيش كلمبيا در كانادا مي گويد: اگر يك زلزله عظيم در كاليفرنيا به وقوع بپيوندد، پس لرزه هاي آن حتي چند سال بعد در ونكوور احساس خواهد شد.
وي مي افزايد: «پس لرزه ها در بلندمدت به وقوع مي پيوندند و تعدادشان به مرور بيشتر خواهد شد.» وي مي افزايد سيستم كنترل و نظارت شروع خوبي است و مسئولان شهري بايد با در نظر گرفتن احتمال وقوع پس لرزه ها كدها و قوانين ساختمان سازي را به روز و مدرن كنند.
ونچورا مي گويد به اين دليل كه مدل وقوع زلزله در تمامي نقاط جهان يكسان نيست، جمع بندي و نتيجه گيري در خصوص زمين لرزه هايي كه در نقاط گوناگون جهان رخ مي دهند، كار ساده اي نيست.
ونچورا هدف نهايي تحقيقات زلزله شناسان را تعريف الگوهاي وقوع زمين لرزه خواند.
علمي (۱)**۱۳۵۴**۱۵۹۹