هفته نامه اكونوميست روز سه شنبه نوشت:در راه آهن مسافربري اروپا، اثري از رقابت ديده نمي شود و حتي در بخش قطارهاي باربري كه بايد رقابتي تر باشند هم انحصار در دست شركت هاي دولتي است.كميسيون اروپا بر اساس برنامه موسوم بهحمل و نقل ۲۰۵۰ كه دو سال پيش تصويب كرد، متعهدشدكه نيمي از حمل و نقل ميان - مسافت اين قاره را از جاده به راه آهن يا دريا منتقل كند. با اين حال، كارشناسان هشدار مي دهند كه اگر فضاي انتخاب و رقابت بر حمل و نقل ريلي اروپا حاكم نشود، برنامه يادشده محقق نخواهد شد.
بسياري از شركت هاي تازه وارد و خصوصي اروپايي شكايت مي كنند كه قدرت هاي حاكم بر حمل و نقل اروپا، اجازه ورود به اين بخش را به آنها نمي دهند. لسلو هوروات، رييس شركت CER در مجارستان نيز تاكيد مي كند كه هرگاه شركت هاي تازه وارد، مي خواهند اقدام به گسترش فعاليت هايشان كنند، با واكنش و سنگ اندازي شركت هاي دولتي روبرو مي شوند كه معمولا هم مالكيت راه هاي آهن و هم واگن هاي قطارها را در اختيار دارند.
كميسيون اروپا در ماه ژانويه سال جاري، مجموعه راه آهن چهارم را با هدف يكپارچه كردن بازار راه اندازي كرد. بر اساس اين طرح، شركت ها بايد بخشي كه مديريت قطارها را برعهده دارد و بخشي كه مسوول راه آهن و سامانه برق رسانيش است را از نظر مالي و اجرايي از يكديگر جداكنند؛هرچند در نهايت، يك سازمان سرمايه گذارمي تواندمالكيت هردو بخش را برعهده داشته باشد.
بر پايه يكي از بندهاي اين طرح، هر يك از شاهراه هاي ريلي اروپا كه با رنگ هاي مختلف درتصوير اصلي خبر مشخص است،بايد توسط يك سازمان اداره شود تا از ديوانسالاري هاي رايج كاسته شود و بازدهي حمل و نقل ريلي افزايش يابد.شش شاهراه بايد تا ماه نوامبر (آبان) آماده شود،اما برنامه براي آماده سازي آنها با تاخير پيش مي رود.شاهراه نخست، از روتردام به جنوا مي رود و قرار است پس از چهار ميليارد و هفتصد ميليون يورو هزينه براي بهسازي و استانداردسازي، هلند و آلمان را در نوردد. اما آلمان كه هزينه هاي سنگيني را براي استانداردسازي راه آهن خود متحمل شده،ديگر علاقه اي به سرمايه گذاري دوباره ندارد. در چند هفته اخير، برلين تنها قبول كرده كه براي استانداردسازي ۷۳ كيلومتر از اين شاهراه در خاك خود، ۷۴۶ ميليون يورو بپردازد.
بقيه مسيرها وضعشان از اين هم بدتر است. شاهراه ششم، به ۸۰ ميليارد يورو سرمايه گذاري نياز خواهد داشت، اما با توجه به وضعيت اقتصادي پنج كشوري كه اين راه از آنها عبور خواهد كرد (اسپانيا، فرانسه، ايتاليا، اسلوني، مجارستان)، نمي توان انتظار گشايشي در اين زمينه داشت.
تام زاندر، استاد دانشگاه نيوكاسل، مي گويد شايد آينده حمل و نقل ريلي در اروپا به چهار شركت حاكم محدود شود.
وي تاكيد مي كند كه حتي اگر شاهراه هاي مورد نظر كميسيون اروپا واقعا راه بيفتد هم بعيد است كه بتوان نيمي از همه بارها را با قطار جابجا كرد.
مترجمام**۹۱۶۳