عباس رجايي روز سه شنبه در گفت و گو با ايرنا افزود: نياز سالانه كشور براي صنايع و توليد كاغذ ۲۰ ميليون تن چوب است كه هم اكنون ۸۰۰ هزار تن توليد داخلي است و تا تامين نياز واقعي كشور در اين زمينه فاصله زيادي وجود دارد.
وي عنوان كرد: در قانون جامع منابع طبيعي كه در دستور كار مجلس شوراي اسلامي است تكيه بر زراعت چوب در كنار برنامه هاي كارامد حفاظتي در جنگل هاي طبيعي مورد ارزيابي و تاكيد ويژه است.
نماينده مردم اراك، كميجان و خنداب در مجلس شوراي اسلامي بيان كرد: توسعه جنگل هاي دست كاشت و مصنوعي در اراضي مستعد به عنوان يكي از برنامه هاي ترويجي در شمال و غرب كشور آغاز شده و اكنون زمان آن است كه بستر قانوني و حمايت لازم براي توسعه عمومي اين برنامه فراهم شود.
رجايي توضيح داد: جنگل هاي دست كاشت اگرچه ديربازده است و پس از پنج تا ۱۰ سال به بهره برداري مي رسد اما سرمايه گذاري طبيعي مناسبي در درآمدزايي، استفاده بهينه از منابع آب و خاك ، اشتغالزايي مولد و مهار آلاينده هاي محيطي محسوب مي شود.
وي ادامه داد: يكي از مزاياي زراعت چوب با گونه هاي سريع الرشد مانند صنوبر فراهم شدن استفاده از پساب هاي شهرها است كه ممكن است به دلايل آلودگي به فلزات سنكين و مواد مضر در كشاورزي بلااستفاده باشند.
رييس كميسيون كشاورزي، آب و منابع طبيعي مجلس شوراي اسلامي تاكيد كرد: درحال حاضر علاوه بر واردات چوب ،نياز كشوربه مواد اوليه صنايع چوبي و توليد كاغذ از طريق بازيافت، صنايع نيشكر و درختان كهنسال جنگلي تامين مي شود كه مديريت بهينه و برنامه هاي توسعه زراعت چوب در اين خصوص راهگشا است.
رييس كميسيون كشاورزي مجلس شوراي اسلامي وسعت اراضي جنگلي كشور را ۱۲ ميليون هكتار عنوان كرد و گفت: بخش عمده جنگل هاي كشور در مناطق شمالي كشور قرار گرفته و هم اكنون حدود ۱۰ درصد آنها تحت حفاظت هاي زيست محيطي است و بايد روش هاي بهينه و نظارت هاي جدي تري در اين خصوص اعمال شود.
رجايي خاطرنشان كرد: مديريت ۶۰ درصد جنگل هاي شمال نيز با شركت هاي مديريت جنگل است كه توسعه مداخله هاي موثر علمي در اين زمينه ضروري است.
وي عنوان كرد: حدود ۳۰ درصد از عرصه هاي جنگلي شمال نيز هيچگونه مداخله و مديريت علمي ندارند كه ادامه اين روند به نابودي اين سرمايه هاي طبيعي عظيم و تخريب تدريجي آنها مي انجامد.
نماينده مردم اراك، كميجان و خنداب در مجلس شوراي اسلامي وجود ذخاير جنگلي در ناحيه زاگرس را نعمت ارزشمند خدادادي دانست و افزود: اگرچه اين جنگل ها از نوع تنك و كم درخت و عمدتا با گونه بلوط هستند اما به دليل ساختار و شرايط مستعد رويش گونه هاي گياهي در محيط آنهامي تواند به عنوان ظرفيت موثر در تامين معيشت جمعيت اين مناطق محسوب شود.
رجايي اضافه كرد: در جنگل هاي شمال به دليل حجم بالاي درختان در واحد سطح نوع حفاظت بايد در حوزه ايجاد راه هاي دسترسي، حذف درختان فرتوت و احيا و توسعه گونه هاي جوان دنبال شود ولي در جنگل هاي زاگرس اين مديريت متفاوت است و سازمان جنگل ها و مراتع بايد با برنامه هاي كارآمد از ظرفيت هاي و كاربري هاي غيرجنگلي آن براي بهره برداران استفاده بهينه كند.
وي نداشتن برنامه مداخله علمي هدفمند در جنگل ها را عامل از دست دادن سرمايه هاي طبيعي دانست و گفت: هم اينك بخشي از جنگل هاي كشور بيش از ۱۰۰ سال است كه مداخله اي نداشته اند و اين موضوع فرسايش خاك، ضعف در چرخه حفظ و احياي آب ، آلودگي هاي محيطي و بلاياي طبيعي نظير سيلاب ها را به همراه دارد.ك/۳
۵۶۰/۵۵۹ /۵۳۷