سينما طي چهار سال گذشته پرحاشيه ترين حوزه فرهنگ و هنر بود و اوج تنش هاي شكل گرفته در اين حوزه در «پروژه» انحلال و تعطيلي خانه سينما تجلي يافت.
هرچند در مواقعي، افق هاي اميدوار كننده اي براي باز شدن قفل بسته خانه سينما با نيم نگاه رييس جمهور وقت نمايان شد، اما شخصي نگري و رويكرد افراطي مديريت سينما، تمام تلاش ها را در اين خصوص ناكام گذاشت و مسير هموار بازگشايي اين نهاد صنفي را مسدود ساخت.
با آغاز فعاليت دولت «تدبير و اميد» و انتصاب «علي جنتي» به عنوان وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي، اكنون سينماگران چشم «اميد» خود را به «تدبير» مردي دوخته اند، كه رعابت «قانون» را درمورد خانه سينما در اولويت قرار داده است.
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي روز گذشته پس از نخستين نشست هيات دولت «تدبير و اميد» در جمع خبرنگاران از خانه سينما به عنوان «قرارگاه» و «جايگاهي» براي سينماگران ياد كرده به گفته وي مسايل صنفي را آنجا مطرح كنند.
جنتي همچنين تاكيد كرده كه بايد با رعايت مسايل قانوني خانه سينما را بازگشايي كرد و در اختيار سينماگران قرار داد تا آنها از اين مجموعه استفاده كنند.
به گفته وي، امروز مجموعه اي از اختلافات وجود دارد كه بايد با محور قرار دادن قانون برطرف شود.
در پيوند با سخنان وزير فرهگ و ارشاد اسلامي بايد گفت، بخشي از اختلافات موجود در خانه سينما به رويكرد مديريت كنوني سينما كه طي روزهاي اخير با شكل گيري نهادهاي موازي با خانه سينما باز مي گردد.
تشكيل «خانه سينما ۲» و ايجاد اتحاديه «تهيه كنندگان ۲» و كانون «كارگردانان ۲» از جمله اقداماتي بود كه با «چراغ سبز» مديريت كنوني سينما جهت انشقاق در صنوف سينمايي به ثمر نشست.
چنين اقدامات «آگاهانه» اي، بدون شك براي مدير آتي سينما كه قرار است با توسل بر تاكيد قانونگرايي وزير ارشاد به رفع بحران خانه سينما اقدام كند، مسير ناهمواري را پديد خواهد آورد.
مدير آتي سينما اكنون براي برون رفت از اين اختلاف بايد به راهكاري جامع بيانديشد كه نتيجه آن به سود تمامي اهالي هنر هفتم باشد؛ بطور قطع بازگشايي خانه سينما، مخالفت طيفي از مخالفان اين نهاد صنفي را كه دست به «صنف سازي» زده اند، بر مي انگيزد.
از سوي ديگر پذيرش اين «صنوف خودساخته»، جمعي ديگر از سينماگران را كه پيشتر ذيل چتر فراگير نهاد صنفي و قديمي خانه سينما گردآمده بودند، نگران مي كند.
گذر از ميدان «مين گذاري» شده سينما كه محصول رويكرد نفاق افكنانه در اين عرصه است، مي تواند مسيري بي بازگشت براي مدير آتي سينما باشد.
صاحبنظران معتقدند كه توسل به «قانون» و بهره گيري از «خرد جمعي» مي تواند اين مسير پرخطر را براي مديرآتي سينما هموار و او را به سر منزل مقصود برساند.
فراهنگ(۵) **۱۰۷۱