همزمان با تصميم اتحاديه اروپا براي تجديدنظر در روابط با رژيم نظامي حاكم بر مصر، ديلي تلگراف روز دوشنبه در بررسي وابستگي غيرقابل اجتناب قاهره به غرب، نوشت: از ديدگاه همه كشورهاي جهان، آنچه در مصر مي گذرد؛ مصيبت و فاجعه اي است كه هر روز بدتر مي شود.
در ادامه اين گزارش آمده است: رويكردهاي سياسي غرب در قبال تحولات مصر منبعث از اوضاع سوريه است. در سوريه هم غرب براي هراس از بدتر شدن اوضاع از مداخله در جنگ داخلي اين كشور خودداري ورزيد.
ارتش مصر عامدانه و در تلاشي كاملا هدفمند مصمم به تشديد تنش و درگيري ميان نظاميان با افراط گرايان است تا نظر مردم را از دولت يك ساله مرسي منحرف كند، هرگونه امكان استقرار يك حاكميت ميانه رو را از بين ببرد و فضاي نارضايتي و نظامي گري ايجاد كند.
اصولا كاري ديگري از ارتش ساخته نيست. در واكنش به اين رفتارهاي نظاميان حاكم، آمريكا كمك نظامي سالانه چند ميليارد دلاري خود را به مصر قطع كرد تا اهرم قدرتي براي تسليم كردن ژنرال هاي حاكم با هدف پيروي از درخواست هاي بين المللي براي توقف اعمال خشونت عليه معترضان باشد.
اما همه اين تلاش ها، حقارت بار رد شد. اتحاديه اروپا هم كمك ها را به مصر قطع كرد، ضمن آنكه اين اتحاديه خشونت هاي ارتش عليه معترضان را بشدت محكوم و اعلام نمود در روابط با قاهره تجديد نظر مي كند، اما اتحاديه اروپا هم شانس زيادي براي آنكه صداي خود را به گوش ژنرال ها برساند، ندارد.
اما نكات زيادي در اينجا قابل توجه است. مصر همچنان وابسته به اروپا مي باشد. بخش عمده تجارت و درآمد حاصل از صنعت گردشگري اين كشور از اروپا تامين مي شود.
شركت هاي غربي و اكثرا انگليسي بازيگران اصلي بازار انرژي مصر هستند. قاهره ميلياردها دلار به شركت هاي نفتي بريتيش پتروليومBP؛ گروه صنعتي نفتي BG و ديگر شركت هاي غربي بدهكار است.
با وجود آنكه مقدار اين بدهي ها سنگين است، اما اين شركت ها همچنان قراردادها را با مصر معتبر نگاه داشته و با دقت نظاره گر اوضاع پرآشوب اين كشور هستند.
ديلي تلگراف افزوده است: ويليام هيگ وزير خارجه انگليس نمي تواند به شركت ها دستور دهد قراردادها را لغو كنند و اين كار نيز صحيح نيست، اين قراردادها براي لندن هم مهم است و بخت زيادي بر روي آن دارد، ضمن آنكه از قدرت تاثيرگذاري روي آنها برخوردار است.
البته اين قراردادها هم چندان تضمين نمي كند كه ژنرال هاي مصر خيلي سريع از غرب پيروي كنند.
روزنامه انگليسي نوشته است: اگر آمريكا كمك هايش را به مصر قطع كند، ژنرال هاي مصر دوستان ثروتمندي مانند عربستان، كويت و امارات دارند كه منابع سرشار نفت و گاز جيب آنان را همواره پر از پول نگاه داشته است.
روسيه هم به عنوان يك ارباب احتمالي، همه توجه خود را به اوضاع خيابانهاي مصر معطوف كرده است.
اما نكته قابل توجه اينكه اين كشورهاي ثروتمند عرب كه پشتوانه مصر به شمار مي ايند, متحدان غرب هم هستند و امكان دارد به اين نتيجه گيري برسند كه در قبال سكوت آمريكا, سخاوت آنها هم حد و مرزي دارد.
افزون بر آن، پيشرفت و توسعه مصر تقريبا نيازمند بسته نجات مالي صندوق بين المللي پول است تا پشتوانه اي براي سرمايه گذاري خارجي باشد . اما همين كمك هاي مالي هم بدون چراغ سبز كشورهاي غربي امكان سرازير شدن به قاهره را ندارد.
ديلي تلگراف در پايان ارزيابي مي كند: غرب بايد با استفاده از چنين اهرم هايي تا جايي كه مي تواند بر ژنرال هاي حاكم مصر فشار وارد آورد، زيرا در غير اين صورت، اوضاع بسيار بدتر از اكنون خواهد شد.
مترجمام**۱۵۹۱**۱۵۱۶