به گزارش ايرنا ،اين روز كه در هند تعطيل رسمي است، مردم هند و دولتمردان با برگزاري ده ها آيين مختلف سالروز استقلال اين كشور يك ميليارد و ۲۴۰ ميليون نفري را گرامي مي دارند.
در اين روز علاوه بر دولت مركزي، دولت هاي ايالتي پرچم ملي اين كشور را طي مراسمي خاص در اماكن مشخص به اهتراز درمي آورند و شبكه هاي تلويزيوني دولتي و خصوصي اين مراسم را به صورت زنده پخش مي كنند.
مراسم اصلي اين روز در شهر دهلي نو پايتخت هند با حضور شخصيت هاي مختلف برگزار مي شود كه نخست وزير پس از برافراشتن پرچم ملي كشور در بناي معروف تاريخي لال قيله (قلعه سرخ) سخنراني مي كند.
نخست وزير ضمن تشريح دستاوردهاي دولت در سال گذشته، و طرح موضوعات مهم ،خواستار مشاركت هرچه بيشتر مردم در ترقي و پيشرفت كشور مي شود.
وي با تمجيد از مبارزات مردم هندوستان براي كسب استقلال،نسبت به كساني كه براي كسب استقلال كشورشان جان خود را از دست داده اند، اداي احترام مي كند.
مقام هاي ارشد سازمان هاي مختلف خصوصي هند هم در روز استقلال اين كشور، پرچم ملي را در سازمان هاي خود به اهتراز درمي آورند و مدارس و دانشگاه ها نيز برنامه هاي فرهنگي متنوعي را به همين منظور ترتيب مي دهند.
ساختمان هاي دولتي در همه شهرهاي هند مخصوصاً دهلي نو و مركز ايالت ها در اين روز چراغاني و آذين بندي مي شوند.
اما، نگاهي به سابقه تاريخي نشان مي دهد كه دولت انگليس در سال ۱۹۴۷ ميلادي به دلايل گوناگون از جمله وضعيت مالي وخيم ناشي از جنگ جهاني دوم، فقدان حمايت داخلي و بين المللي و همچنين تشديد مبارزات آزاديخواهي در ميان مردم شبه قاره هند تصميم گرفت كه به حكومت استعماري خود در شبه قاره هند خاتمه دهد و قدرت را تا حداكثر ژوئيه سال ۱۹۴۸ به هندي ها واگذار كند.
درگيري هاي خونين قومي بين هندوها و مسلمانان در ايالت هاي پنجاب و بنگال در آستانه استقلال كشور ادامه يافت و از آنجا كه نيروي زميني ارتش انگليس از آمادگي لازم براي مقابله با ناآرامي هاي روزافزون برخوردار نبود، نماينده جديد پادشاه انگليس در هند لويس مونتباتن (Louis Mountbatten) تاريخ واگذاري قدرت را جلو انداخت و به رهبران هندو و مسلمان كمتر از هفت ماه فرصت داد كه طرحي را براي استقلال تهيه كنند.
رهبران ملي از جمله جواهر لعل نهرو ، عبدالكلام آزاد ، محمدعلي جناح ، بي.آر.امبدكار و ماستر تارا سينگ در ماه ژوئن (تير و مرداد) سال ۱۹۴۷ بين خود توافق كردند كه شبه قاره هند بر مبناي مذهب مردم به دو كشور تقسيم شود.
براساس اين طرح، قرار شد كه در مناطق اكثرا هندونشين ،كشور جديد هند و در مناطق اكثرا مسلمان نشين هم كشور جديد پاكستان تشكيل شوند.
اين طرح شامل تقسيم استان هاي پنجاب و بنگال نيز مي شد.
گفتني است كه ميليون ها نفر از پناهندگان هندو، مسلمان و سيك بين هند و پاكستان جديد و در طول مرز اين دو كشور جابجا و ۲۵۰ تا۵۰۰ هزار نفر در جريان درگيري هاي خونين فرقه اي ناشي از اين جابجايي كشته شدند.
پاكستان در ۱۴ اوت سال ۱۹۴۷ ميلادي تأسيس شد و محمدعلي جناح در كراچي به عنوان اولين فرماندار كل آن سوگند ياد كرد و جواهر لعل نهرو هم استقلال هند را در نيمه اوت سال ۱۹۴۷ ميلادي طي سخنراني مشهور خود اعلام كرد.
هند بعد از آن به صورت يك كشور مستقل درآمد و جواهر لعل نهرو به عنوان اولين نخست وزير آن منصوب شد و نماينده پادشاه انگليس مونتباتن در هند به عنوان اولين فرماندار كل اين كشور باقي ماند.
به هرحال؛ هند در تاريخ ۶۵ ساله خود بر پايه تفكرات مهاتما گاندي و جواهر لعل نهرو توانست به عنوان يك كشور مستقل و قدرتمند در آسيا ظهور كند و با يك ميليارد و ۲۴۰ ميليون نفر جمعيت به عنوان دومين كشور پرجمعيت دنيا حضوري قدرتمند در عرصه هاي جهاني داشته باشد.
گفتني است كه ناظران سياسي معتقد هستند كه اين كشور بايد راه مستقل خود و سياست ضداستعماري اين كشور را ادامه دهد و از دنباله روي از سياست استعمار جديد آمريكا پرهيز كند.
آساق **۵۸۹**۱۳۹۲