من اكثر موفقيت هاي روحانيت و نفوذ آنان را در جوامع اسلامي در ارزش عملي و زهد آنان مي‏دانم و امروز هم اين ارزش نه تنها نبايد به فراموشي سپرده شود كه بايد بيشتر از گذشته به آن پرداخت. هيچ چيزي به زشتي دنياگرايي روحانيت نيست و هيچ وسيله‏اي هم نمي‏تواند بدتر از دنياگرايي، روحانيت را آلوده كند.
چه بسا دوستان نادان يا دشمنان دانا بخواهند با دلسوزي هاي بي مورد مسير زهدگرايي آنان را منحرف سازند و گروهي نيز مغرضانه يا ناآگاهانه روحانيت را به طرفداري از سرمايه داري و سرمايه داران متهم نمايند.
در اين شرايط حساس و سرنوشت‏سازي كه روحانيت در مصدر امور كشور است و خطر سوء استفاده ديگران از منزلت روحانيون متصور است، بايد به شدت مواظب حركات خود بود.
چه بسا افرادي از سازمان ها و انجمن ها و تشكيلات سياسي و غير آنها با ظاهري صد در صد اسلامي بخواهند به حيثيت و اعتبار آنان لطمه وارد سازند و حتي علاوه بر تامين منافع خود، روحانيت را رو در روي يكديگر قرار دهند. البته آن چيزي كه روحانيون هر گز نبايد از آن عدول كنند و نبايد با تبليغات ديگران از ميدان به در روند حمايت از محرومين و پابرهنه‏هاست؛ چرا كه هر كسي از آن عدول كند از عدالت اجتماعي اسلام عدول كرده است.
ما بايد تحت هر شرايطي خود را عهده‏دار اين مسووليت بزرگ بدانيم و در تحقق آن اگر كوتاهي بنماييم؛ خيانت به اسلام و مسلمين كرده‏ايم.
* فرازهايي از پيام امام خميني (ره) در ۲۹ تير ۱۳۶۷
فراهنگ(۲)**۱۰۰۳** ۱۴۱۸