مقام شهادت اوج بندگي و سير و سلوك در عالم معني است و ما خاكيان محجوب چه مي دانيم كه اين ارتزاق عند رب الشهدا چه است؟ امام خميني(ره)
هرازگاهي چند از آناني بنويسيم كه عشق را در مسير رسيدن به معبود يافتند و اين راه را به سبكي بال پرندگان طي كردند. آنان كه روشني انديشه پاك شان در دل تاريكي هاي زمان، مسير هدايت و سخن شان پاسخ همه سوالات بي جواب است. دفتر پژوهش و بررسي هاي خبري به منظور پاسداشت مقام شهيد با ارائه سلسله گزارشهاي يادنامه سخن عشق همراه مي شود با عاشقان حقيقي كه معرفت الهي را به حق درك كردند.
و امروز همراه با شهيد محمد تيموريان
محمد تيموريان در فروردين ۱۳۴۴ هجري خورشيدي در شهر آمل ديده به جهان گشود. پدر وي در سال ۱۳۶۲ توسط منافقين مجروح و از جانبازان انقلاب شد.
دوران تحصيل محمد مقارن بود با ايام خيزش و اوج گيري فريادهاي تظلم خواهي ملت مسلمان ايران، وي نيز به موج خروشان مردم پيوست و به طور مستمر در راهپيمايي ها عليه حكومت پهلوي شركت مي‌كرد.
محمد تيموريان به فراگيري قرآن و مسايل اسلامي علاقه وافري داشت و در كلاس هاي قرآن حضوري مستمر داشت.
با پيروزي انقلاب اسلامي محمد تيموريان آموزش هاي نظامي را تا سطوح بالا طي كرد و با صدور فرمان امام خميني(ره) مبني بر لزوم شكل گيري بسيج؛ در اين نهاد مقدس ثبت نام و فعاليت هايش را آغاز كرد. وي همزمان با نواخته شدن طبل جنگ توسط صدام در شهريور ۱۳۵۹ درس و مدرسه را رها كرد و به همراه چند تن از دوستان خود به سوي جبهه هاي حق عليه باطل شتافت.
او در سپاه مسوول آموزش بود و وقتي تيپ كربلا به لشكر ۲۵ كربلا تبديل شد، او فرماندهي گردان شهيد دستغيب را برعهده گرفت. وي در عمليات هاي والفجر۴، والفجر۶، رمضان، بيت المقدس، محرم، بدر و محمد رسول الله فرماندهي گردان را عهده دار بود و بدليل شجاعت و فداكاري فراواني كه از خود نشان داد، دوستانش در آمل، به او لقب چمران آمل را داده بودند.
محمد در يكي از عمليات ها مجروح و براي درمان به مشهد مقدس منتقل شد و پس از سه روز مجددا به جبهه بازگشت.
سرانجام محمد تيموريان بيست وسوم اسفند ۱۳۶۳ در عمليات بدر در منطقه هور الهويزه در حالي كه شهدا و مجروحان عمليات بدر را از آب بيرون مي آورد بر اثر انفجار يك گلوله در داخل آب به شهادت رسيد و روح عرشي و ملكوتي اش به آسمان پرواز كرد.
پيكر پاك محمد همراه با شهداي لشكر ۵ نصر به مشهد برده شد تا به زيارت امام رضا(ع) مشرف شود و سه هفته بعد پيكر اين شهيد والامقام در آمل تشييع شد و در جوار امام زاده ابراهيم (ع) اين شهر آرام گرفت.
در پايان مروري داريم بر گل واژه هاي اين شهيد گرانقدر كه بر صفحات سرخ وصيتنامه اش نقش بسته است:
... خدايا بارالها من كه هستم؟ وجود من پر از گناه و منيت و معصيت است. وجودم را شيطان پركرده است. يا سريع الرضا زود رضايت مي دهي آخر تو خالقي و من مخلوق اي خدا آيا واقعا لياقت رسيدن به مقام شهادت را دارم؟ آيا واقعا به همين زودي از گناهانم گذشتي؟ چقدر ناشكريم، اي خدا ببخش اين بنده گنهكارت را.آخرمن چيزي ندارم هر چه دارم از توست، پس اين وجودم شكرگزار نيست؟ آخر با اين جاه طلبي به كجا مي خواهيم برويم؟ چقدر مي خواهيم عمر كنيم؟ چرا از مرگ مي ترسيم؟ نمي دانم چرا بعضي مي ترسند؟ آخر به چه چيز اين دنيا دل بسته ايم؟ روي زرق و برق قرن بيستم آن؟ به عياشي هاي آن، تا كي جاه طلبي؟
...اي برادر و اي خواهر. به خود آييم و در خود فرو رويم هر گاه خود را شناختيم او را نيز مي شناسيم، به سويش مي رويم و لحظه به لحظه تشنه تر مي گرديم. زماني كه او وجودمان را سيراب گرداند آن وقت تا به ابد سيراب خواهيم بود...آن وقت بنده ي او مي شويم و در نهايت او نيز عاشقت مي شود.شهادت را تفسير كرده اند اين قدر گفته اند كه ديگر چيزي براي گفتن من نمانده. از هر چيزي شيرين تر و بهتر، پرواز به سوي معبود، خالص شدن و سبك شدن، شهادت يعني اين و اما برادران و خواهران ما رفتيم و مسووليت را به گردن شما نهاديم بايد، همچون شمع بسوزيد و به انقلاب و دوستداران انقلاب روشنايي بدهيد. مبادا خسته شويد و از زير بار مسووليت شانه خالي كنيد. سنگر نماز جمعه را هيچ وقت خالي نگذاريد و هر هفته بر شكوه و عظمت آن بيفزايد. بدانيد از با شكوهتر برگزار كردن نماز جمعه دشمن رنج مي برد و ناراحت مي شود. برادران حزب الله، گوش به فرمان منافقين و شايعه سازان ندهيد و وحدت خود را حفظ كنيد. زيرا دشمن از وحدت شما مي ترسد...
اطلاع**۲۰۵۹**۹۱۳۱