خلق جشنواره هاي نوظهور در مديريت دقيقه ۹۰
تهران-كارشناسان معتقدند كه طرح و برگزاري جشنواره ها و رويدادهاي موضوعي كه بعضا دستاوري نيز براي حوزه مرجع نداشته در پايان دوره مديريت كنوني سينما صرفا جنبه آماري داشته و اتلاف سرمايه و انرژي اين حوزه را در بر دارد.
کدخبر : 80773111(3472990)
تاریخ مخابره :     ۱۳۹۲/۰۵/۲۳
زمان مخابره :     ۱۰:۱۰
سرویس خبر : فرهنگی- سینما - تئاتر - تلویزیون-

به گزارش خبرنگار فرهنگي ايرنا، كنفرانس ها و جشنواره هايي همچون «افق نو» و
«آموزشگاههاي سينمايي» فارغ از موضوع پرطمطراق آنها از رويدادهايي است كه به باور بسياري از صاحب نظران عرصه سينما از ابداعات دقايق پاياني دست اندركاران سينمايي بشمار مي رود و مشخص نيست از بودجه كداميك از زيرمجموعه هاي عرصه هنر هفتم براي اعلام موجوديت ارتزاق مي كنند.
«افق نو» را قرار است افراد الصاقي به شناسنامه سالهاي اخير جشنواره هاي سينمايي و هنري در كسوت هاي مختلف و در سكوت خبري و دوره انتقالي دولت، شهريورماه امسال اجرا كنند.
فارغ از محتواي موضوعي كه ايده پردازان طراحي و اجراي اين قبيل كنفرانس و جشنواره ها در اين سالها به آن پرداخته اند، اين پرسش مطرح است كه بودجه برپايي اين رويدادها از چه محلي تامين مي شود؟ سينما به گفته آقايان از منظر بودجه و امكانات فقير بوده و بودجه هاي اختصاصي در حوزه هاي عمراني، توليد فيلم، نمايش و پرداخت حقوق كارمندان متعدد در اين عرصه نيز كفاف گذران امور اين عرصه را نمي دهد!
كارشناسان معتقدند كه بودجه اين قبيل رويدادها نيز احتمالا از محل توليد آثار فاخر سينمايي كه دراين سالها بسيار توليد شده ؟! تامين مي شود و خروجي آن نيز در كارنامه درخشان دست اندركاران سينمايي ثبت مي شود.
هرچند اين نخستين بار نيست كه در پايان مديريت ها بويژه در عرصه فرهنگ و هنر، مدير مربوطه هوس اجراي منويات ذهني خود و همفكرانش را در قالب طرح و اجراي همايش و جشنواره بروز مي دهند.
جشنواره هايي كه بيشتر جنبه شعاري و كمتر از مخزن محتوايي برخوردار بوده و لااقل در زمان صدارت برگزاركنندگانش كمتر محل بروز بيروني پيدا كرده و مباحث طرح شده در اين قبيل رويدادها فراتر از سالنهايي برپايي آن نرفته چراكه طرح كنندگان آن نيز به تعبيري مجري مناسبي و يا بهتر اينكاره براي تحقق آن نيستند.
سينماي ايران فارغ از نياز پرداخت به مباحث نظري و تقسيم بندي توليدات در قالب همايش ها و جشنواره ها به كاتاليزوري براي حركت به جلو در ابعاد مختلف توليد، توزيع ، نمايش و افزايش توان تكنيكي و مضموني دارد.هنر هفتم نياز به اعتماد آفريني متقابل ميان خود و دست اندركاران و مخاطب دارد.
سينما خسته از آزمون و خطا، شعارهاي پرطمطراق و طرح هاي هيجاني نظريه پردازان با گرايش هاي خاص سياسي و بهره جويي عده اي از رانت جشنواره ها و همايش هاست.
سينما چشم به راه مديري تواناست.
فراهنگ(۵)**۱۹۸۳