مقام شهادت اوج بندگي و سير و سلوك در عالم معني است و ما خاكيان محجوب چه مي دانيم كه اين ارتزاق عند رب الشهدا چه است؟ امام خميني(ره)
هرازگاهي چند از آناني بنويسيم كه عشق را در مسير رسيدن به معبود يافتند و اين راه را به سبكي بال پرندگان طي كردند. آنان كه روشني انديشه پاك شان در دل تاريكي هاي زمان، مسير هدايت و سخن شان پاسخ همه سوالات بي جواب است. دفتر پژوهش و بررسي هاي خبري به منظور پاسداشت مقام شهيد با ارائه سلسله گزارشهاي يادنامه سخن عشق همراه مي شود با عاشقان حقيقي كه معرفت الهي را به حق درك كردند.
و امروز همراه با شهيد ناصر بهداشت
ناصر بهداشت در بيست و پنجم تير سال ۱۳۴۰ هجري خورشيدي، در شهر قائمشهر، پاي بر اين دنياي فاني گذاشت. وي دوران كودكي خود را با فراگيري دروس مقدماتي سپري كرد و از همان ابتدا در كنار پدر، حرفه كاشي كاري را آموخت. پس از سپري كردن دوران راهنمايي، با ورود به هنرستان، تحصيل در رشته راه و ساختمان را برگزيد و توانست به عنوان شاگرد ممتاز در اين رشته فارغ التحصيل شود.
وي در سال هاي اوج مبارزات ملت انقلابي ايران، توانست با حضور گسترده در راه پيمايي ها، نقش موثر خود را به خوبي در راه احقاق حق ايفا كند.
پس از پيروزي انقلاب اسلامي در سال ۱۳۵۷، وي به سپاه پاسداران انقلاب اسلامي پيوست و توانست به عنوان مسوول يكي از تيم هاي عملياتي مبارزه با گروهك هاي ضد انقلاب در شهر قائمشهر، وظيفه حساس و مهم خويش را به خوبي انجام دهد.
ناصر بهداشت پس از آغاز جنگ تحميلي با فعاليت در پادگان شيرگاه به آموزش نيروهاي تحت امرخود، آماده سازي آنها براي مقابله با گروه هاي معاند و نيز اعزام رزمندگان به جبهه ها پرداخت و با حضور در عرصه هاي مختلف نبرد و پذيرش سمت هاي خطير، وظيفه خويش را به خوبي به انجام رسانيد.
اگرچه در سال هاي نبرد، بر پيكر او جراحت و زخم هاي بسياري نقش بسته بود، اما اين جراحات هيچ گاه مانع ادامه مبارزات وي در خط مقدم جبهه نشد. شهيد بهداشت با شجاعت و درايتي كه در زمان تصدي پست نماينده منطقه سه در مريوان از خود نشان داد، توانست سمت هاي مختلف فرماندهي را در جبهه هاي نبرد از آن خود سازد از جمله فرماندهي گردان هاي حمزه سيد الشهداء، لشكر ويژه ۲۵ كربلا، مسووليت هدايت نيروها در محور چنگوله – مهران.
وي اوج دلاوري و شجاعت خود را در عمليات والفجر۶ با فرماندهي گردان حمزه در كنار همرزمانش به همگان نشان دهد.
ناصر بهداشت پس از سال ها مبارزه براي احقاق حق و نبرد در عرصه هاي رزم، در نوزدهم ارديبهشت سال ۱۳۶۴ هجري خورشيدي در جريان يكي از عمليات هاي مهم در ارتفاعات قلاويزان (منطقه اي در استان ايلام)، به مقام والاي شهادت نايل آمد.
در بخشي از وصيت نامه اين شهيد والامقام مي خوانيم:
پروردگارا با قلبي خالي از علايق دنيا به سويت آمده ام مي خواهم همچون عاشقانت به لقائت بپيوندم خدايا بار گناهانم زياد است از تو عاجزانه درخواست مي كنم كه از سر چشمه لطف و كرمت بر من ببخشايي ،ببخش بر من كه در زندگاني نتوانستم آنگونه كه شايسته است، تو را پرستش كنم و اينك مي روم كه با رزم بي امان با كفار از ارزشهاي انساني دفاع كنم و گوش به نداي قرآن بدهم.
آري به جبهه مي روم ،جبهه اي به وسعت تمام اسلام در مقابل تمام كفر، جبهه اي كه سراسر نور است و ذكر خدا و دعا، جبهه اي كه هر گاه در آن به افق نگاه مي كنم بياد صحراي كربلا مي افتم و بياد مظلوميت حسين (ع)، جبهه اي كه همه چيزش انسان را عاشق خدا مي كند و به زندگي محتوي مي بخشد و خالص مي كند انسان را جايي كه روح خدايي حاكم است و همه در اعمال خير سبقت مي گيرند و نماز شبهاي آنها سنگرها را نوراني مي كند و شهادت ها آنها را مقاوم تر و استوارتر مي كند.
و با آمدن به جبهه است كه انسان مؤمن و انسان حريص شناخته مي شوند آنانكه براي جهاد در راه خدا قيام نكنند و براي دفاع از حق سستي كنند بايد بدانند كه موجبات ضلالت دنيوي و شقاوت اخروي خويش را پديد آورده اند و بدانيد كه خداي متعال پيروزي مسلمين را نويد داده است و وعده حق تخلف ناپذير است اما تحقق اين وعده بدنبال قيام مسلمين براي جهاد در راه خدا بدست تواناي امت اسلام انجام مي پذيرد چرا كه خداوند سرنوشت ملتي را تغيير نمي دهد مگر آنكه خودشان تغيير كنند و نابودي جنايتكاران شرق و غرب و مزدورانشان نيز امري است قطعي و مسلم اعتقاد به پيروزي حق و نابودي باطل قانوني است كه همه اديان توصيه هاي آن را آورده اند.
اطلاع**۹۱۲۸**۱۷۱۷