اين كتاب را شيوا سجادي تدوين كرده و ه شرح كاملي است از زندگي «ايران ترابي » كه اوج جواني‌ خود را در بيمارستان‌هاي مناطق جنگي گذرانده است. بخش‌هاي ابتدايي كتاب، شامل خاطرات دوران كودكي او در دهه‎هاي ۳۰ تا ۵۰ است كه بيشتر تلاش‎هاي وي براي كسب تخصص در زمينه مامايي و كمك به زنان روستايي بوده است.
ايران ترابي جزو اولين گروه پزشكي است كه به مناطق جنگي اعزام مي شود. شرايط سخت جنگ از ايران ترابي يك تكنيسين بيهوشي زن مي‎سازد. در روزهاي آغازين جنگ تحميلي، ايران ترابي كه حدودا ۲۴ ساله بود داوطلب رفتن به مناطق مورد هجوم مي‌شود؛ روزهايي كه هنوز برنامه دفاعي منسجمي براي مقابله با اين حمله ددمنشانه نبوده است.
به گفته شيوا سجادي تدوينگر كتاب، شروع به كار مصاحبه و تحقيق پيرامون روايت‌هاي ترابي به سال‌هاي ۸۳ و ۸۴ برمي‌گردد. حدود ۵۰ ساعت مصاحبه ضبط شده در دست بود، با اين حال تا آخرين مراحل قبل از سپردن كار به دست نشر كه انتخاب و گويا كردن عكس‌ها بود، فرصت پرسش و واكاوي محفوظات ذهني راوي از دست داده نشد تا اطلاعات تازه‌افزوده و مستند وي فضاي روشن‌تري را پيش‌روي مخاطب بگشايد.
كتاب حاضر در ۲۲ فصل تنظيم شده و در صفحات پاياني شامل عكس‌هايي است كه در واقع گزارش تصويري كوتاهي از فعاليت‌هاي ايران ترابي در دوره جنگ به دست مي‌دهد.
در بخشهايي از كتاب مي‌خوانيم: آن زمان براي اولين بار بود كه عراق از بمب آتش زا استفاده مي‌كرد. جنازه دو نفر را كه با اين بمب به شهادت رسيده بودند به سردخانه بيمارستان شوش آوردند. من دوربين داشتم و از بعضي از مجروحين و شهدا كه به نظرم خيلي خاص بودند عكس مي‌گرفتم. آقاي شاهين و همكارش، تكنيسين‌هاي بيهوشي پيش من آمدند.
گفتند خانم ترابي دو تا جنازه آوردند كه بمب آتش‌زا خوردند. اين قدر كه از شجاعتت مي‌گويند، اگر جرات كردي برو از اين جنازه‌ها عكس بگير.
سومين چاپ كتاب «خاطرات ايران» توليد دفتر ادبيات و هنر مقاومت حوزه هنري است كه در قطع رقعي و در شمارگان ۲۵۰۰نسخه بزودي توسط سوره مهر منتشر مي‌شود.
فراهنگ (۱)**۱۶۳۰ ** ۱۴۱۸