جنگ‌ جهاني‌ دوم‌، از سپتامبر ۱۹۳۹ آغاز شده و علاوه‌ بر اروپا، بخش‌هاي‌ وسيعي از قاره‌ آسيا و آفريقا را درگير كرده بود. اين رويداد مخرب، تاثيرات‌‌ سوء فراواني برجاي‌ گذاشت كه به‌ لحاظ‌ گستردگي‌ جغرافيايي‌ و قدرت‌ تخريب‌ منابع‌ انساني‌ و طبيعي‌، بي‌همتا بود‌‌. آتش جنگ‌جهاني دوم بين‌ دو بلوك،‌ متحدين‌ شامل آلمان، ايتاليا و ژاپن‌ و متفقين‌ كه انگليس‌، فرانسه، آمريكا و شوروي‌ را در برمي گرفت، شعله ور شد.
آمريكا در فاصله وقوع دو جنگ جهاني به طور مخفيانه با انجام آزمايش هاي هسته اي متعدد موفق شد تا به بمب اتمي كه سلاحي مرگبار بود، دست يابد؛ آمريكا كه از قدرت تخريب گسترده و وحشتناك اين سلاح جديد مطلع بود در بيست و ششم جولاي ۱۹۴۵ ميلادي در اولتيماتومي به ژاپن اين كشور را به تسليم شدن تهديد كرد. ژاپن در بي خبري مطلق از نقشه امريكا، دو روز بعد، اولتيماتوم آمريكا را رد كرد.
ششم اگوست ۱۹۴۵ ميلادي نخستين حمله اتمي در جهان توسط آمريكا عليه كشور ژاپن و شهر هيروشيما صورت گرفت و بدين ترتيب عصر هسته اي و رقابت هاي اتمي در جهان آغاز شد.
خلبان تيبتس با هواپيماي بمب افكن بي ۲۹ انولاگاي از فرودگاه نظامي آمريكايي تينيان در مجمع الجزاير ماريان واقع در اقيانوس آرام در حالي كه اين هواپيما به بمب اتمي با نام پسرك(Little Boy) مسلح شده بود به هوا برخاست.
اين هواپيما ساعت ۸:۱۵ صبح به وقت محلي بر فراز شهر هيروشيما رسيد و اين بمب را كه حاوي ۶۰ كيلوگرم اورانيوم ۲۳۵ بود را شليك و اين شهر را به ويرانه اي بزرگ تبديل كرد.
خلبان تيبتس پس از رهاكردن بمب اتمي به سرعت از محل دور شد و از فاصله اي دور از لحظه انفجار عكس گرفت و به پايگاه خود بازگشت.
انفجار ۴۳ ثانيه بعد، برفراز مركز شهر هيروشيما رخ داد؛ در لحظه نخست، انرژي حرارتي معادل چند ميليون درجه در هوا و در محوطه اي به شعاع يك كيلومتر براي چند ثانيه آسمان هيروشيما را به آتش كشيد.
حرارت ناشي از گرماي انفجار به ميزان چندين هزار درجه سانتي گراد، در شعاع يك كيلومتري ناگهان همه چيز را بخار و به خاكستر تبديل كرد و در محوطه اي به شعاع چهار كيلومتر ساختمان ها و انسان ها آتش گرفتند و در شعاع هشت كيلومتري مردم دچار سوختگي هاي شديد شدند.
پس از آزاد شدن حرارت اوليه، نوبت به موج انفجار رسيد تا تاثير ويرانگر خود را نشان دهد و بر اثر اين موج انفجار، گازهاي بسيار گرمي با سرعت يك هزار كيلومتر در ساعت، مشابه يك ديوار جامد هوا به شعاع دو كيلومتر آزاد و همه چيز را به غبار تبديل كرد. از مجموع ۹۰ هزار ساختمان موجود در شهر هيروشيما، ۶۲ هزار باب از اين منازل به كلي از بين رفتند و۸۰ هزار نفر از مردم هيروشيما كشته و حدود ۷۰ هزار نفر مجروح شدند كه اغلب مجروحان نيز پس از مدتي جان خود را از دست دادند.
موج سوم خسارات و تبعات ناشي از اين بمباران اتمي؛ تاثير تشعشعات راديواكتيو بر انسان و ساير موجودات زنده است كه روزها، ماه ها و حتي سال ها بعد، آثار مخرب خود را نشان داد و موجب، انواع سرطان ها، بيماري هاي خوني و پوستي و تولد هزاران كودك ناقص الخلقه شد، كه اين مورد آخر از همه عوارض وحشتناك تر است.
آمريكا سه روز بعد از اين واقعه، در نهم آگوست ۱۹۴۵ ميلادي تصميم به اجراي قسمت دوم عمليات خود گرفت و اين بار نوبت شهر ناكازاكي ژاپن بود تا قرباني اين بلاي خانمانسوز ساخته دست بشر شود.
جنگنده هاي آمريكايي در اين حمله، بمبي به وزن چهار و نيم تن، حاوي حدود ۱۰ كيلوگرم پلوتونيم ۲۳۹، موسوم به مرد چاق (Fat Man) را در ارتفاع حدود ۵۰۰ متري اين شهر منفجر كردند.
هرچند قدرت تخريب اين بمب بيشتر از بمب هيروشيما بود، اما ويراني و تلفات به جاي مانده از آن به دليل وجود تپه‌اي بزرگ در اين شهر كمتر بود. آسيب هاي ايجاد شده در اين دره بسيار شديد بود به گونه اي كه بيش از ده ها هزار خانه ويران و بيشتر از ۷۰ هزار نفر كشته شدند؛ اما به دليل اين كه بخشي از انرژي اين انفجار در مناطق خالي از سكنه تپه آزاد شده بود، از وارد شدن خسارات و تلفات شديد به اين شهر جلوگيري كرد.
هيروهيتو امپراتور ژاپن در پانزدهم آگوست ۱۹۴۵ در پيامي راديويي پايان جنگ را به مردم ژاپن اعلام كرد و در دوم سپتامبر ۱۹۴۵ ميلادي تسليم نامه ژاپن، در خليج توكيو امضا شد. بمباران اتمي هيروشيما و ناكازاكي پاياني تلخ بر يك جنگ ويرانگر بود كه به قرباني شدن هزاران انسان بي گناه انجاميد و به عنوان صفحه اي سياه در تاريخ بشر ضبط و ثبت شد و اين حادثه سندي زنده بر كذب بودن ادعاي عاملان اين حادثه دارد كه امروز داعيه منع اينگونه سلاح ها را ابزار زورگويي، سلطه و ظلم خود قرار داده اند.
اطلاع**۲۰۵۹**۹۱۳۱