به همه مسوولان كشورمان تذكر ميدهم كه در تقدم ملاك ها، هيچ ارزش و ملاكي مهمتر از تقوا و جهاد در راه خدا نيست.
همين تقدم ارزشي و الهي بايد معيار انتخاب و امتياز دادن به افراد و استفاده از امكانات و تصدي مسووليت ها و اداره كشور و بالاخره جايگزين همه سنت ها و امتيازات غلط مادي و نفساني بشود، چه در زمان جنگ و چه در حالت صلح، چه امروز و چه فردا كه خدا اين امتياز را به آنان عنايت فرموده است.
صرف امتياز لفظي و عرفي كفايت نميكند كه بايد هم در متن قوانين و مقررات و هم در متن عمل و عقيده و روش و منش جامعه پياده شود و مصلحت زجركشيدهها و جبهه رفتهها و شهيد و اسير و مفقود و مجروح داده ها و در يك كلام، مصلحت پابرهنهها و گودنشين ها و مستضعفين، بر مصلحت قاعدين در منازل و مناسك و متمكنين و مرفهين گريزان از جبهه و جهاد و تقوا و نظام اسلامي مقدم باشد و نسل به نسل و سينه به سينه شرافت و اعتبار پيشتازان اين نهضت مقدس و جنگ فقر و غنا محفوظ بماند.
بايد سعي شود تا از راه رسيدهها و دين به دنيا فروشان، چهره كفرزدايي و فقرستيزي روشن انقلاب ما را خدشهدار نكنند و لكه ننگ دفاع از مرفهين بيخبر از خدا را بر دامن مسوولين نچسبانند و آنهايي كه در خانههاي مجلل، راحت و بيدرد آرميدهاند و فارغ از همه رنج ها و مصيبت هاي جانفرساي ستون محكم انقلاب و پابرهنههاي محروم، تنها ناظر حوادث بودهاند و حتي از دور هم دستي بر آتش نگرفتهاند، نبايد به مسووليت هاي كليدي تكيه كنند كه اگر به آنجا راه پيدا كنند، چه بسا انقلاب را يك شبه بفروشند و حاصل همه زحمات ملت ايران را بر باد دهند، چرا كه اينها هرگز عمق راه طي شده را نديدهاند و فرق و سينه شكافته نظام و ملت را به دست از خدا بي خبران مشاهده نكردهاند و از همه زجرها و غربت هاي مبارزان و التهاب و بي قراري مجاهدان كه براي مرگ و نابودي ظلم بيگانگان دل به درياي بلا زدهاند، غافل و بي خبرند.
* از پيام امام خميني (ره) به مسلمانان ايران و جهان و زائران بيت الله الحرام (ششم مرداد ۱۳۶۶)
فراهنگ(۲)**۱۰۰۳**
