به گزارش خبرنگار سياسي ايرنا، شايد حضور دكتر «محمدجواد ظريف» در پستهاي گوناگون نمايندگي دائم جمهوري اسلامي در سازمان ملل متحد، مهمترين دليل نقش آفريني او باشد.
ظريف در ۱۷ دي ماه ۱۳۳۸ در يك خانواده مذهبي سنتي در تهران متولد شد؛ وي تحصيلات ابتدايي و متوسطه خود را در دبستان و دبيرستان علوي انجام داد ولي پيش از پايان تحصيلات دبيرستاني و به دليل شرايط سياسي و امنيتي براي ادامه تحصيل به آمريكا عزيمت كرد.
در خلال دوران دانشجويي از فعالان و مسولان انجمن اسلامي دانشجويان در آمريكا و كانادا بود؛ سوابق تحصيلي دانشگاهي دكتر ظريف از سال ۱۳۵۶ در دانشگاه ايالتي سانفرانسيكو در رشته روابط بينالملل شروع و تا سال ۱۳۶۷ با اخذ دكتري مطالعات بينالمللي (روابط و حقوق بينالملل) از دانشگاه دنور آمريكا ادامه داشته است.
۳۶۰ـ۱۳۵۶ - كارشناسي روابط بين الملل از دانشگاه ايالتي سانفرانسيسكو
۱۳۶۱ـ۱۳۶۰ - كارشناسي ارشد روابط بين الملل از دانشگاه ايالتي سانفرانسيسكو
۱۳۶۳ـ۱۳۶۲ -كارشناسي ارشد مطالعات بين المللي از دانشگاه دنور
۱۳۶۷ـ۱۳۶۳ - دكتري مطالعات بين المللي(روابط و حقوق بين الملل) از دانشگاه دنور
دكتر ظريف داراي دو فرزند است كه هر دو متاهل و در ايران مشغول به كار هستند.
*** سوابق اجرايي
دكتر ظريف داراي سوابق اجرايي طولاني در سمت هاي حساس وزارت امور خارجه است كه از جمله به مدت ۱۰ سال مسووليت معاونت حقوقي و بينالمللي وزارت امور خارجه را به عهده داشته و پنج سال سفير و نماينده دائم در سازمان ملل متحد در نيويورك بوده است.
وي در طول خدمت چندين بار به عنوان مدير نمونه ملي و دستگاهي شناخته شده است.
ظريف مسووليتهاي گوناگون و مهم بينالمللي نيز احراز كرده است كه مهمترين آنها رييس كميته حقوقي مجمع عمومي ملل متحد، رييس كميسيون فرهنگي يونسكو، عضوگروه حقوقدان برجسته اصلاح منشور سازمان كنفرانس اسلامي، معاون مجمع عمومي ملل متحد، رييس كميسيون خلع سلاح ملل متحد و رييس كميته سياسي دوازدهمين اجلاس سران عدم تعهد در دوربان است.
وي مسووليت سياسي برگزاري اجلاس سران كنفرانس اسلامي در تهران و رياست ستاد برگزاري اجلاس تاسيسي بين المجالس اسلامي در تهران را نيز به عهده داشت.
***سوابق علمي
سابقه تدريس دكتر ظريف بيش از دو دهه است كه از جمله مي توان به استاد ميهمان در دانشكده روابط بينالملل و استاد ميهمان و عضو هيات علمي (گروه حقوق عمومي) دانشكده حقوق و علوم سياسي دانشگاه تهران اشاره كرد.
او داراي تأليفات متعددي به صورت مقاله و كتاب درباره موضوعاتي چون ديپلماسي چندجانبه، سازمانهاي بينالمللي، مسائل سياسي و امنيتي، خلع سلاح، و... به زبانهاي فارسي و انگليسي است كه در نشريات معتبر داخلي و بينالمللي منتشر شده است.
**سوابق تدريس
۱۳۶۱ مدرس دانشگاه ايالتي سانفرانسيسكو
۱۳۷۱ استاد ميهمان دانشكده روابط بين الملل
۱۳۸۸ـ۱۳۷۶ عضو هيأت علمي (گروه حقوق عمومي) دانشكده حقوق و علوم سياسي، دانشگاه تهران
** فعاليت هاي دانشجويي
۱۳۶۱ـ۱۳۶۰دبير تبليغات انجمن اسلامي دانشجويان در آمريكا و كانادا
۱۳۶۴ـ۱۳۶۲رابط شوراي انجمن اسلامي دانشجويان در آمريكا
۱۳۶۵ـ۱۳۶۴دبير تشكيلات انجمن اسلامي دانشجويان در آمريكا و كانادا
*** سوابق اجرايي
۱۳۵۹ـ۱۳۵۷ مشاور سركنسولگري جمهوري اسلامي ايران در سانفرانسيسكو
۱۳۶۷ـ۱۳۶۱مشاور سياسي، رايزن، كاردار نمايندگي جمهوري اسلامي ايران درسازمان ملل متحد، نيويورك
۱۳۶۸ـ۱۳۶۷ مشاور وزير امور خارجه
۱۳۷۱ـ۱۳۶۸ سفير و معاون نماينده دائم نمايندگي جمهوري اسلامي ايران درسازمان ملل متحد،نيويورك
۱۳۸۱ـ۱۳۷۱ معاون حقوقي و بين المللي وزارت امور خارجه
۱۳۸۶ـ۱۳۸۱ سفير و نماينده دائم نمايندگي جمهوري اسلامي ايران درسازمان ملل متحد،نيويورك
۱۳۸۹ـ۱۳۸۶ دستيار ارشد وزير امور خارجه
فروردين تا شهريور ۱۳۹۰ معاون بين الملل دانشگاه آزاد اسلامي
۱۳۹۲ـ۱۳۹۰ مشاور سياسي رياست مركز تحقيقات استراتژيك
*** مسووليت ها در مجامع بين المللي
۱۳۷۲ـ۱۳۷۱ رييس كميته حقوقي مجمع عمومي ۴۷ سازمان ملل متحد، نيويورك
۱۳۷۲ رييس كميته نگارش اجلاس آسيايي حقوق بشر، بانكوك
۱۳۷۳ رييس اجلاس افتتاحيه كنگره حقوق بين الملل سازمان ملل متحد، نيويورك
۱۳۷۶ سخنگو، رييـس اجـلاس كارشناسان ارشد و رييس كميته سياسي و حقوقي هشتمين اجلاس كنفرانس سران اسلامي، تهران
۱۳۷۷ـ۱۳۷۶ رييس سازمان (كميته) حقوقي مشورتي آسيايي آفريقايي
۱۳۷۷ رييس كميته كارشناسان عاليرتبه اعتماد سازي، تهران
۱۳۷۷ رييس كميته سياسي دوازدهمين اجلاس سران عدم تعهد، دوربان
۱۳۸۲ـ۱۳۷۷ عضو گروه شخصيت هاي برجسته زمامداري جهاني
۱۳۷۸ رييس سمپوزيوم اسلامي گفتگوي تمدن ها، تهران
۱۳۷۹ رييس كميته متخصصين عاليرتبه گفتگوي تمدن ها، جده
۱۳۷۹ رييس كميسيون خلع سلاح سازمان ملل متحد، نيويورك
۱۳۷۹ رييس كنفرانس آسيايي نژادپرستي، تبعيض نژادي، بيگانه ستيزي
۱۳۸۳ـ۱۳۷۹ عضو گروه شخصيت هاي برجسته سازمان ملل متحد براي گفتگوي تمدن ها
۱۳۸۴ـ۱۳۸۲ معاون مجمع عمومي سازمان ملل متحد
۱۳۸۵ـ۱۳۸۴ عضو گروه حقوق دانان برجسته اصلاح منشور سازمان كنفرانس اسلامي
۱۳۸۸ـ۱۳۸۶ رييس كميسيون فرهنگي يونسكو
شناسايي بعنوان مديرموفق در سطح ملي(ازسوي دو دولت با گرايش متضاد سياسي)
مديريت محتوايي اجلاس كنفرانس سران اسلامي
رييس ستاد برگزاري اجلاس تأسيسي بين المجالس اسلامي (تقدير از سوي جناب آقاي ناطق نوري)
۱۳۸۲ مديرنمونه ملي، ششمين جشنواره شهيد رجايي (تقدير از سوي جناب آقاي ستاري فر)
۱۳۸۲ سفير نمونه
۱۳۸۳ نمايندگي نمونه (تقدير از سوي آقاي خرازي)
۱۳۸۳ مدير برگزيده ملي، هفتمين جشنواره شهيد رجايي (تقدير از سوي آقاي خاتمي)
۱۳۸۵ نمايندگي نمونه (تقدير از سوي آقاي متكي)
۱۳۸۵ مديرنمونه دستگاهي، نهمين جشنواره شهيد رجايي (تقدير از سوي آقاي متكي)
** تأليفات
ـ ديپلماسي چندجانبه: پويايي مفهومي و كاركردي سازمان هاي منطقه اي و بين المللي، مركز آموزش و پژوهش هاي بين المللي، ۱۳۹۱ (با دكتر سيدمحمدكاظم سجادپور)
ـ سازمان هاي بين المللي، نشر ميزان، ۱۳۸۹ (با دكتر سيدمحمدكاظم سجادپور)
ـ ديپلماسي چندجانبه، نظريه و عملكرد سازمانهاي منطقه اي و بين المللي، دانشكده وزارت امور خارجه ۱۳۸۷، سه جلد (با دكتر سيد محمدكاظم سجادپور)
ـ روندهاي جديد بين المللي، مركز چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه، ۱۳۸۴ (با دكتر مصطفي زهراني)
ـ «نقش سازمان هاي بين المللي در بوسني و هرزگوين»، بوسني و هرزگوين: چشم انداز آينده، (تهران: دفتر مطالعات سياسي و بين الملللي، ۱۳۷۷)
ـ ضرورت هاي چند جانبه گرايي در دنياي جهاني شده، همشهري ديپلماتيك، نيمه اول اسفند ۱۳۸۲، (مترجم: وحيدرضا نعيمي).
ـ «عدالت سياسي در جهان امروز» ، عدالت در روابط بين الملل و بين اديان از ديدگاه انديشمندان مسلمان و مسيحي، (تهران: انتشارات بين المللي، ۱۳۷۷)
ـ «ضرورت اصلاحات در سازمان كنفرانس اسلامي»، مجله سياست خارجي، سال يازدهم، شماره سوم، پاييز ۱۳۷۶.
ـ «تحريم هاي يكجانبه آمريكا عليه ايران»، مجله سياست خارجي، سال يازدهم، شماره اول، بهار ۱۳۷۶.
ـ «ممنوعيت تهديد و استفاده از سلاح هاي هسته اي»، فصلنامه مطالعات سازمان ملل متحد، سال اول، شماره يك، بهار ۱۳۷۵.
سيام (۵)**۹۲۵۴**۱۵۷۲
