هر سال كه مي گذرد، رنگ اين بصيرت و هوشياري پررنگ و شفاف تر مي شود، مردم آگاه تر به ميدان مي آيند و فرياد بوي ظلم ستيزي به خود مي گيرد.
امسال هم همين جريان در راهپيمايي روز قدس زنجان قابل مشاهده بود، فريادها، صف بندي ها، نمادها، پرچم ها و رنگ ها، همه همان رنگ بصيرت ۳۴ سال پيش پير جماران را به خود گرفته بود.
مردم امسال فقط به آتش زدن پرچم اسرائيل و آمريكا كفايت نكرده بودند، امسال همه خوب مي دانستند، جرياني كه تمام توطئه هاي شوم صهيونيسم و استكبار جهاني را هدايت مي كند، نه فرد خاص كه فكر و باوري باطل است كه در رگ ها و سلول هاي سران آنها جريان دارد.
پيشاپيش راهپيمايي، آبليسك با نمادهاي شيطان پرستي حركت مي كرد، از جواناني كه داشتند، اين نماد خداي شيطان پرستان را حمل مي كردند، جريان را كه جويا مي شدي، مي گفتند پايه و اساس خانه عنكوبي اسرائيل غاصب بر روي باورهاي عده اي فراماسون بنا شده و اين فكر و باور است كه بايد از بين برود.
حقيقت داشت، اسرائيل سفاك و آمريكاي مستكبر همه بازيچه فكري شيطاني بودند كه خوب ميدانست، فلسطين مقدس، اين سرزمين پيامبران جايي است كه بايد به دست ارتش شيطان بيافتد.
مرگ بر آمريكا و مرگ بر اسرائيل، همه تكرار مي كردند، از جان و دل، با مشت هاي گره كرده و اين را نيز باور داشتند كه ريشه اين اختاپوس در منطقه را بايد خشكاند و بساط جناياتش را جمع كرد.
همه مي دانستند، از پيرمردي كه چهار پايه در دست ابتداي صف راهپيمايان داشت حركت مي كرد يا جانبازاني كه پيش رو راهپيمايي بودند تا كودكاني كه هم راه پدرها و مادرهايشان براي درس گرفتن به خيابان آمده بودند كه بايد بيت المقدس آزاد شود و هر فلسطيني به خانه خود باز گردد.
نمازگزاراني كه هر هفته به اشتياق نماز جمعه همين مسير را طي مي كردند، امروز آمده بودند تا جهاد اكبر خود را به جهاد اصغري كه سلاحش فرياد مرگ بر منافق، نابود باد اسرائيل و مرگ بر آمريكا بود، گره بزنند.
امروز مسير بلوار قائم تا ميدان رسل زنجان، رنگ و بوي ديگري داشت، ميدان جنگ بود و بصيرت، عرصه حضور بود و حماسه.
زنجانيان از روزها قبل دعوت رهبرشان را شنيده بودند و لبيك گويان خود را به صفوف در هم فشرده راهپيمايي روز قدس رسانده بودند تا فرياد بزنند، خامنه اي تنها نيست و هزاران زن و مرد بسيجي سربازان وي در عرصه مبارزه با ظلم و استكبار هستند كه به پشتيباني از رهبر تا پاي جان ايستادگي مي كنند.
مردم مي دانستند و باور داشتند، ايران يا فلسطين، چه فرقي مي كند، مهم امت واحده اسلامي است كه بايد آن را از چنگال استكبار و صهيونيسم خارج كرد و وحدت را دوباره به ميان آنان بازگرداند.
شايد اگر داوود و سليمان مي دانستند، زماني ستاره داوود به نماد ظلم و چپاول تبديل مي شود، امت خود را به گونه اي هدايت مي كردند كه هرگز اسرائيلي از جمع يهوديان متولد نشده و به غارت و كشتار فلسطين و فلسطينيان نمي پرداخت.
مشت هاي گره كرده همه فرياد مي زد، وقتي بصيرت به ميدان بيايد، رنگ همه چيز عوض مي شود و حناي نفاق و استكبار ديگر رنگي ندارد.
روي يكي از پرچم ها نوشته بود، حمايت از فلسطين حمايت از امام است، آري مردم خوب مي دانستند، حمايت از فلسطين يعني دفاع از آرمان هاي مردي كه فكري غير از سعادت مسلمانان نداشت و در تك تك فرياد ظلم ستيزي امروز آنان جريان دارد.
راهپيمايي روز قدس امسال در زنجان، با طعم روزه، زير آفتاب گرم مرداد ماه و با لباني خشكيده از تكرار فريادهاي مرگ بر دشمنان اسلامي، رنگ بصيرت پير جماران را به خود گرفته بود.
۷۳۱۹/۵۲۲/۵۸۷
