سنگ از پهنه آسمان آبي پر از دود و بوي خون و باروت به سياهي خستگي ها و غصه هاي مردمان دياري مي نگرد كه مشتي انسان گرگ صفت، وحشيانه به سرزمين مقدس شان چنگ انداخته و با دندان هاي تيز زياده خواهي و استعمار به جانش افتاده اند.
نامش سنگ است اما دلش از سنگ نيست، دلش از سنگدلي بسياري كه فقط نام انسان را يدك مي كشند در تعجب مانده و مي انديشد كه مگر كسي كه نامش انسان است مي تواند موجب ضجه هاي جانخراش يك كودك باشد و به ياد مي آورد گاهي يك انسان مي تواند از پست ترين موجودات زمين باشد.
سنگ است اما مي انديشد چگونه كسي كه نام انسان را يدك مي كشد در پناه كاخي سفيد، آرزوهاي يك كودك را، يك زن را يا يك مرد آزاده را به سياهي پيوند مي زند.
سنگ است اما باور نمي كند يك سرزمين، يك فاصله بين نهر تا بحر مي تواند سال ها صحنه خون و آتش و ايمان و كفر باشد و صبورانه مقاومت كند.
سنگ از ميانه آسمان به فلسطين مي نگرد، فلسطيني كه در پناه اراده مردمانش، صبورانه به انتظار لحظه سپيد آزادي نشسته است.
سنگ است اما درخشش طلايي يك گنبد، دلش را زرنگار مي كند، بيت المقدسي كه در حلقه اراده مردماني از جنس ايمان، صلابت و ايستادگي همچنان روح مقاومت را در جان زمان جريان مي دهد.
اما آسمان فلسطين امروز در پناه ايمان مردمانش، در پناه اميد به دلسوزانش و در آرزوي آزادي، هر روز شاهد سنگ هايي است كه اوج خشم يك ملت را به جان سربازان غاصب صهيونيستي مي نشاند.
بي شك فلسطين از چنگ غاصبان صهيونيستي آزاد خواهد شد چرا كه وعده حق بر پيروزي حق است، فلسطين آزاد خواهد شد حتي اگر بيش از نيم قرن به طول انجاميده باشد.
به اميد روزي كه آسمان فلسطين آزاد و عاري از سنگ هاي پرتاب شده باشد...ك/۴
۷۴۴۰/۸۱۵۴/۲۶۲۴/ ۱۶۴۵
