احمد ابوالقاسمي به خبرنگار معارف ايرنا گفت: گاهي در برخي از تلاوت هاي قاريان يك عوام زدگي وجود دارد و قاريان قرآن بايد مواظب باشند تا وارد چنين عرصه اي نشوند.
وي افزود: گاهي قاري قرآن فكر مي كند كه بايد حتما به گونه اي قرآن را در مجالس و مراسم هاي مختلف تلاوت كند كه شنونده راضي شده و با الله الله گفتن او را تشويق كنند ولي اين تفكر باعث انحراف در قرائت مي شود. چون اگر يك قاري در مراسمي قرآن تلاوت كرد و مردم او را تشويق نكردند؛ چنين برداشت مي شود كه قاري نتوانسته است يك قرائت زيبا ارائه دهد.
داور بين المللي قرآن تاكيد كرد: اين مساله باعث مي شود تا قاري قرآن از اصول و شوون تلاوت فاصله بگيرد و به هنرنمايي صوتي بپردازد و ما به عنوان قاري بايد در چنين مواردي احتياط كرده و از خدا كمك بگيريم تا نفوذ كلامش را بيشتر كند و راه هايي را به ما نشان دهد كه بتوانيم تلاوتي تاثيرگذار داشته باشيم.
اين استاد صوت و لحن قرآن افزود: به ميزاني كه قاري قرآن آيات الهي را تحت الشعاع صداي خود قرار مي دهد؛ گويي آن آيات شنيده نمي شود. يعني مردم اين آيات را مي شنوند ولي حواسشان به آيات نيست. چون عيار صوت و لحن و تكنيك هاي قاري در اين زمينه زياد است و گويي كلمات شنيده نمي شود و حواس مردم به چيزي ديگر است.
وي از اين پديده همچون خطاي ديد ياد كرد كه در بعضي تصاوير به علت وجود يك زاويه پررنگ باعث فراموش شدن اصل موضوع مي شود و در تلاوت قرآن نيز اگر عيار صوت و لحن بيش از حد مجازي شود كه ائمه سفارش كرده اند، اين اتفاق به طور طبيعي رخ خواهد داد.
ابوالقاسمي افزود: به همين دليل در چنين زماني قاري از موضوع تلاوت خارج شده و قرآن خواندن محسوب نمي شود و در واقع موضوع آن صوت ولحن خواهد بود.
وي با بيان اين كه توجه به معاني مي تواند كمك بسياري به قاري كند؛ افزود: كسي كه مي خواهد با معاني ارتباط برقرار كند؛ به طور قطع زيبا نيز مي خواند ولي اگر معاني را كنار گذاشتيم و به كارهاي ديگر پرداختيم؛ ديگر نمي توان به آن قرائت قرآن گفت.
ابوالقاسمي با بيان قسمتي از يكي از آيات سوره انفال درباره يكي از ويژگي هاي انسان هاي مومن كه مي فرمايد مومنان، كساني هستند كه هرگاه نام خدا برده شود، دلهاشان ترسان مي گردد و هنگامي كه آيات او بر آنها خوانده مي‏شود، ايمانشان بيشتر مي شود؛ گفت: اين آيه مي تواند معياري براي ارزيابي خودمان هنگام شنيدن آيات الهي باشد.
وي با طرح اين سوال كه آيا هنگامي كه آيات قرآن را مي شنويم؛ به ايمان ما اضافه مي شود و آيا تغييري در روح ما ايجاد مي شود؟ گفت: اگر تغييري در وجود خود حس نكرديم؛ پس بايد بدانيم هنوز به آن درجه از ايماني كه قرآن ياد كرده؛ نرسيده ايم.
فراهنگ(۴)**۱۰۰۳** ۱۴۱۸