به گزارش گروه فضاي مجازي ايرنا، اين مطلب بخشي از يادداشت مهدي كلهر مشاور سابق رئيس جمهوري با عنوان «وصيت نامه امام راحل، جانمايه اي جاودانه» است كه امروز دوشنبه در روزنامه ايران منتشر شد.
متن كامل اين يادداشت به شرح زير است:
ما در انقلاب اسلامي نبايد دچار توهم شويم كه ميشود در كاخ زندگي كرد و به مستضعفان خدمت كرد يا ميشود اشرافي حكومت كرد و به محرومين كمك نمود. چنين موضوعي در ايران امكان ندارد. كساني كه اهل مطالعه و تحقيق هستند بايد تفاوتهاي جمهوري اسلامي را با جمهوري افلاطوني استخراج كنند، جمهوري افلاطوني الگوي بسياري از جمهوريهاي فعلي دنيا و بهتر از ديكتاتوري است ولي جمهوري اسلامي غير از جمهوري افلاطوني است. جمهوري پيامبر اعظم و حضرت امير(ع) غير از جمهوري افلاطون و خواصسالار نيست.
مقبوليت رئيس جمهور ما از مردم و مشروعيتش از وليفقيه است. اين موضوع بسيار شفاف و روشن است. در جمهوري اسلامي چون مردم سالاري حاكم است نيازي نيست رئيس جمهور اول حمايت احزاب را جلب كند و جمعي از نمايندگان را قانع كند.
اين در حالي است كه در جمهوري افلاطوني، حزبسالاري و برگزيدهسالاري وجود دارد. البته آن نوع حكومت هم محاسني براي خود دارد اما حرف اين است كه جمهوري اسلامي اينگونه نيست.
جمهوري اسلامي مطابق با سنت پيامبر(ص) يا مطابق با رويه حضرت امير(ع) است و با جمهوريهاي رايج دنيا متفاوت است. اينجا بحث امام و امت است اما آنجا بحث برگزيدهسالاري است.
حضرت امام(ره) نام چند نفر از حكام آن دوران را در وصيتنامه ميآورند حتي حضرت امام يك حاكم كشور اسلامي را لعن ميكند اين معني دارد. ما بعداً نبايد بگوييم منظور امام چيز ديگري بوده است. اين در وصيتنامه آمده است كه اگر در صحبتهاي روزمره بود ميشد با قيد زمان توجيه كرد وقتي يك نفر را امام لعن ميكند معني آن اين است كه تا زماني كه اين وصيتنامه به عنوان ارزش و نقشه راه شناخته ميشود نظر حضرت امام همان است.
يعني آن آدم، ملعون دائمي است و بايد مراقب بود كه اين آدم و امثال اين آدم الگوي ما نباشند. متاسفانه در كشور ما برخي هستند كه وقتي به آنها ميگويي جمهوري اسلامي، آرزو ميكنند كه شبيه برخي ملعونين حكومت راه بيندازند.
وصيتنامه با سخنراني اين تفاوت را دارد كه سخنراني ميتواند زمانمند باشد و مختص به زمان خاصي به حساب آيد اما وصيتنامه زمانمند نيست. اتفاقاً امام راحل هم با وصيت پيامبر آغاز ميكنند و خيلي معني دارد كه ميفرمايند دو ثقل را در ميان شما ميگذارم و ميروم يكي كتابالله و يكي اهل بيت(ع).
توجه به وصيتنامه سياسي - الهي امام راحل خيلي مسأله مهمي است و ما هر چه تا به حال ناكامي داشتهايم و موفق نبودهايم يا ضرر و زيان داشتهايم به خاطر بيتوجهي يا تعريف و تفسير غلط از وصيتنامه حضرت امام(ره) بوده است.
مردمسالاري كه در وصيتنامه امام آمده است بسيار روشن است. در هر صفحه وصيتنامه حداقل ۲ تا ۳ بار واژه فرياد عليه ظالم وجود دارد، وصيتنامه هم نقشه راه و هم شيوه حركت در اين مسير است. برخي ميگويند ما چرا بايد داد بزنيم؟ اما حضرت امام(ره) ميفرمايند عليه ظلم وظالم اگر هيچ كاري نميتوانيد بكنيد حداقل فرياد بزنيد. شيوه بايد شيوه حضرت امام(ره) باشد.
تمام انقلابهاي دنيا و منطقه از شيوه حضرت امام(ره) يعني فريادگري عليه ظالم الگوبرداري كردند، موفق شدند و استكبار را پس زدند و نظام سلطه را دچار چالش كردند و هر جا كه عقبنشيني كردند و صحبت از سفر به امريكا و مذاكره با اوباما يا سفر به تلآويو به ميان آمد، بازنده اصلي بوديم.
حكومت خودگردان فلسطين چه ميگويد؟ آيا حرفي از خيانت ميزند؟ ميگويد ميخواهم از شيوه زد وبندهاي سياسي حق فلسطينيها را بگيرم، آيا توانسته است؟ از آن طرف در انتفاضه يك تعدادي بچه با سنگ و چوب دستي امريكا را گرفتار كردند و به زيركشيدند.
وصيتنامه حضرت امام هم نقشه راه و هم شيوه حركت در اين مسير است و ما هر كدام از اين ۲ را كنار بگذاريم دچار خطرات ميشويم. دولت نهم و دهم تلاش داشت مطابق وصيتنامه حضرت امام عمل كند و توفيقات بسيار خوبي در اين زمينه داشت و خيلي هم موفق بود.
در سياست خارجي دولت نهم و دهم فقط شيوه حضرت امام(ره) عمل شد و بدين وسيله ايران وارد حوزه ملتها شد و ديپلماسي عمومي را در حد بالايي تقويت كرد و اين ديپلماسي اثر گذاشت. برخي مصاحبههاي خارجي آقاي دكتر احمدينژاد تغييرات جدي در عرصه بينالمللي بهوجود ميآورد كه ديپلماتها نميتوانستند چنين كاري بكنند.
آنهايي كه ادعا ميكنند رفتهاند با غربيها شام خوردهاند و نوشيدني آشاميدهاند به هيچوجه نميتوانند چنين اقدامي داشته باشند، چرا كه نقشه راه و مسير حركت در برابر ديد آنها قرار ندارد.
هر مسئولي اگر از راه انقلاب اسلامي خارج و شيوه انقلاب اسلامي را رها كند، مطمئن باشد كه ناكام خواهد بود چون اين منظومه طوري حركت ميكند كه خلاف مسير خود را دفع ميكند. هر كدام از مسئولان اگر بعد از سالها احساس ميكند به بنبست رسيدهاند، دليل ناكاميشان عدول از ۲ چيز است يكي مسير انقلاب اسلامي و ديگري اينكه شيوه امام(ره) را كنار گذاشتهاند.
بهطور مثال امام(ره) ميفرمايند مسئولان بايد سادهزيست باشند، در راه امام وزيري كه لباس اشرافيگري بپوشد، وزيري كه در كاخ زندگي ميكند در جمهوري اسلامي وزير موفقي نيست.
مردمي بودن،در جنس مردم بودن يا مردمواري مورد تاكيد حضرت امام(ره) است و از شيوههاي حركت در مسير انقلاب است. سال گذشته فشارهايي كه در جريان گراني به مردم وارد شد اگر غير از دولت احمدينژاد بود به يقين مردم اعتراض جدي ميكردند. يكي از دلايلي كه اين كار را نكردند اين بود كه آنها ميدانستند همان فشاري را كه تحمل ميكنند احمدينژاد هم تحمل ميكند.
حركت در مسير و نقشه راه انقلاب اسلامي كه در وصيتنامه امامراحل ارائه شده و همينطور عمل به شيوه امام(ره) موجب موفقيت دولتهاي نهم و دهم شد كه در وصيتنامه به خوبي تبيين شده است. وصيتنامه حضرت امام(ره) تنها راهنماي ما است كه خودمان را با آن بسنجيم و هر جا كه احساس كرديم شباهتهايمان با آن كم شده بدانيم دچار مشكل شدهايم.
وصيتنامه حضرت امام(ره) قبل از رحلت ايشان نوشته شده و ايشان اواخر عمر شريف تنها چند سطر به آن اضافه كردند و اين نشان ميدهد كه اين وصيتنامه جانمايهاي جاودانه دارد.
سيام(۱)**۱۰۵۸
