همه دعوت انبيا اين بوده است كه مردم را از اين سرگردانياي كه دارند- هر كه يك طرف ميرود و هر كه يك مقصدي دارد- اين مردم را از اينجا دعوت كنند و راه را نشانشان بدهد كه اين راه است؛ آن راه هاي ديگر را كه ميرويد؛ رها كنيد.
راه، همين است.اهدناالصراط المستقيم (سوره حمد آيه ۵)، ان ربي علي صراط مستقيم (سوره هود آيه ۵۶) آن طرف، طرف ندارد، دنياست و ماوراي آن.
آنچه كه مربوط به نفسانيت انسان است، شهوات انسان است، آمال و آرزوهاي انسان است، اين دنياست. آن دنيايي كه تكذيب شده است اين عالم طبيعت نيست، اين عالم طبيعت، نور است. دلبستگي هاي به اين عالَم انسان را بيچاره ميكند. ظلمت ها از اين دلبستگي هايي است كه ما داريم به اين دنيا، به اين مقام، به اين مسند، به اين اوهام، به اين خرافات.
همه انبيا آمدند براي اينكه دست شما را بگيرند از اين علايقي كه همهاش بر ضد آني است كه طبيعت و فطرت شما اقتضا ميكند، شما را دستتان را بگيرند و از اين علايق نجاتتان بدهند و واردتان كنند به عالم نور. اسلام هم در راس همه اديان است، براي يك همچو مقصدي.
اين ادعيه (ائمه اطهار) مهيا ميكنند اين نفوس را براي اينكه اين علايقي كه انسان دارد و بيچاره كرده انسان را اين علايق، اين گرفتاري هايي كه انسان در اين عالم طبيعت دارد و انسان را سرگشته كرده است، متحير كرده است؛ نجاتش بدهند و آن راهي كه راه انسان است؛ ببرند.
راه هاي ديگر راه انسان نيست؛ صراط مستقيم، راه انسانيت است و اين مناجات ها و اين ادعيهاي كه ائمه ما- عليهم السلام- بعد از اينكه دستشان كوتاه شده بود از اينكه دعوت ظاهري خيلي واضح بكنند مردم را، با اين ادعيه به آن راهي كه بايد ببرند، راه ميبردند.
مقصد انبيا اين نبود كه بيايند يك جايي را بگيرند و يك- مثلا- كاري براي خودشان درست بكنند، مقصد اين نيست آقا! مقصد پيغمبرها اين نبود كه دنيا را بگيرند و آبادش كنند؛ مقصد اين بود كه راه را به اين اهل دنيا، به اين انسان ظلوم (بسيار ستمكار) و جهول، بسيار جاهل، راه را نشان بدهند كه از اين راه برويد.
آن راهي كه شما را ميرساند به خداي تبارك و تعالي اين راه است: ان ربي علي صراط مستقيم دنياست و آن طرفش همه عالَم، دنياست و آن طرفش ما ورا و ماوراي آن طرف نور مطلق.
انبيا آمدند ما را به آن نور برسانند الله ولي الذين امنوا يخرجهم من الظلمات الي النور و الذين كفروا اوليائهم الطاغوت يخرجونهم من النور الي الظلمات(سوره بقره آيه ۲۵۷) طاغوت در مقابل انبيا است، در مقابل اللَّه است.
* از بيانات امام خميني (ره) در جمع بانوان شميران (۲۱ تير ۱۳۵۹)
فراهنگ(۲)**۱۰۰۳**
