ايران اسلامي پس از هشت سال جنگ ناخواسته كه رژيم بعث عراق با همراهي ايادي غرب و شرق به اين كشور تحميل كرده بود، سرانجام قطعنامه ۵۹۸ شوراي امنيت سازمان ملل را پذيرفت. با پذيرش اين قطعنامه آتش بس بين اين دو كشور برقرار شد.
اما با پذيرش اين قطعنامه گروهك منافقين كه در جنگ نيز نقش ستون پنجم دشمن را برعهده داشت، با خيالي واهي تصور مي كردند كه اوضاع سياسي كشور ايران آشفته است پس با همكاري صدام حسين رييس جمهوري وقت عراق و با جمع آوري ضدانقلابيون از كشورهاي مختلف اروپايي، تصميم گرفتند كه از تنگه پاتاق در غرب كشور به ايران حمله كنند.
نيروهاي اين گروهك از محورهاي فكه و مهران، با حمايت همه جانبه هوايي نيروهاي عراقي و آتش توپخانه آنان، با دو عمليات با عناوين آفتاب و چلچراغ؛ اقدام نظامي خود را براي ورود به ايران آغاز كردند و هدف نهايي آنها از اين عمليات، تصرف خاك ايران و تسخير تهران بود. آنان در نظر داشتند با وارد كردن ۱۳ تيپ نيروي رزمي به تهران، ضمن اشغال مراكز مهم، قدرت را به دست گيرند!
با آغاز اين تهاجم؛ طبق برنامه زمانبندي شده نيروها بايد ساعت ۶ بعدازظهر سوم مرداد ۱۳۶۷ به شهركرند و ساعت ۸ شب به اسلام آباد و ۱۰ شب به كرمانشاه رسيده و در اين شهر، دولت خويش را اعلام كنند. آنان در ساعت هاي مقرر به كرند و اسلام آباد رسيدند و با ورود به اين شهر با قطع برق و ارتباط مخابراتي، تيراندازي و آشفته كردن اوضاع، تصميم داشتند مردم را به هراس انداخته و با خود همراه كنند اما اين نقشه آنان با عدم همراهي مردم آگاه آن خطه روبرو شد.
در اين ميان، نيروهاي سپاه و مردم، با دشمن درگير شدند كه به دليل عدم انسجام نيروها و آميختگي منافقين با مردم، اوضاع از كنترل نيروهاي نظامي خارج شد و شهر به تصرف دشمن درآمد. آنها پيشروي را ادامه دادند تا اينكه در مسير اسلام آباد- كرمانشاه در گردنه حسن آباد، نيروهاي نظامي ايران آنها را غافلگير كردند و جلوي آنها را گرفتند.
رزمندگان غيور ايراني در فاصله ۲۰۰ متري آنان، در ارتفاعات چهارزبر ضمن تشكيل خط پدافندي، با نيروهاي دشمن درگير شدند و با محاصره شهر اسلام آباد، ضمن پاكسازي و آزاد كردن شهر، به منظور انسداد عقبه و راه فرار دشمن، سه راه اسلام آباد- كرند را قطع كرده و منافقين را از دو سمت محاصره كردند.
عمليات مرصاد(كمين گاه) در پنجم مرداد ۱۳۶۷ با رمز مبارك يا علي ابن ابيطالب (ع) در غرب استان كرمانشاه به منظور مقابله با منافقين آغاز شد. در اين عمليات سه گردان از تيپ نبي اكرم (ص)، مسلم و يك گردان از ايلام به اسلام آباد اعزام شدند.
منافقين با تصور اينكه به سان روزهاي قبل نيروهاي عراقي در اين مناطق حضور دارند، به پيشروي ادامه دادند غافل از اينكه عراقي ها عقب نشيني كرده بودند و منطقه به تصرف نيروهاي ايراني در آمده بود. به همين دليل، نيروهاي خودي توانستند به راحتي از اين محور وارد اسلام آباد شوند و سازماندهي منافقين را در داخل شهر برهم زنند و اين شهر را از وجود اين گروهك تروريستي پاكسازي كنند.
در اين زمان ناگهان سه دستگاه از خودروهاي منافقين كه آرايش نظامي خاصي داشتند، موفق شدند به داخل خط نيروهاي خودي نفوذ كنند اما خودرو اولي منهدم و به خودروهاي ديگر نيز خساراتي وارد آمد و تمام سرنشينان آنها كشته شدند و از داخل خودروها نيز مقادير زيادي مواد منفجره قوي و همچنين يك دستگاه شنود بي سيم و اسناد و وسايل ديگر به دست آمد.
در عمليات مرصاد، يك هزار و ۶۰۰ تا دو هزار تن از نيروهاي منافقين به هلاكت رسيدند و حدود يك هزار تن زخمي شدند كه در ميان كشته شدگان و اسرا تعداد زيادي از كادرهاي سازمان و فرماندهان تيپ ديده مي شدند.
اين عمليات با موفقيت نيروهاي اسلام و ياري مطلق پرودگار به پيروزي رسيد و اين نمود واقعي آيه شريفه قران بود كه خداوند مكر مكاران را به خودشان باز مي گرداند.
گروهك منافقين پس از تحمل اين شكست استراتژيك در هفتم مرداد ۱۳۶۷ از شهرهاي اسلام آباد و كرند عقب نشيني كرد . اين عقب نشيني در عين حال كه يك اعتراف به فراري بزرگ بود؛ اتحاد و همراهي ايرانيان را به همه جهانيان نشان داد.
اطلاع**۹۱۳۱**۱۷۱۷
