در دعاي روز شانزدهم ماه مبارك رمضان ميخوانيم: اَللّهُمَّ وَفِّقْني فيهِ لِمُوافَقَةِ الاْبْرارِ وَجَنِّبْني فيهِ مُرافَقَةَ الاْشْرارِ وَآوِني فيهِ بِرَحْمَتِكَ اِلي دارِ الْقَرارِ بِاِلهِيَّتِكَ.
خدايا موفقم دار در اين ماه به همراهي كردن با نيكان و دورم دار در آن از رفاقت با اشرار و جايم ده در آن به وسيله رحمت خود به خانه قرار و آرامش به معبوديت خود اي معبود جهانيان.
مرحوم آيتالله مجتهدي تهراني در بخشي از شرح دعاي روز شانزدهم ماه مبارك رمضان ميگويد: حضرت مسيح ميگويد با سه گروه رفاقت كنيد كه يكي از آنها كساني هستند كه با ديدنشان به ياد خدا ميافتيم.
* شرح فرازهاي دعا
آيتالله مجتهدي تهراني در شرح اَللّهُمَّ وَفِّقْني فيهِ لِمُوافَقَةِ الاْبْرارِ ميگويد: خدايا كاري كن كه من با افراد خوب موافقت كنم. مثلا اگر در جايي رايگيري است. اگر شخصي خوب است با او موافقت كنم و اگر بد است، به او راي ندهم و در انتخابات رياست جمهوري و مجلس به افراد خوب راي بدهم. در رايگيري نگاه كنيم ببينيم چه كسي آدم خوبي است و خدمت خدا ميكند به او راي دهم، نه به آنهايي كه به ما قول پست و مقام دادهاند.
وي در ادامه به فراز بعدي دعا اشاره ميكند و ميگويد: وَجَنِّبْني فيهِ مُرافَقَةَ الاْشْرارِ خدايا كاري كن من با بدها رفيق نشوم. جوان با الوات ـ حتي اگر پسر عمويش باشد ـ رفاقت نكند. حال چون رحم است، سلام و احوالپرسي كند؛ اما رفاقت نكند. نميشود قطع رحم كرد اما از متدينين رفيق انتخاب كنيد.
اين عالم رباني در ادامه با اشاره به يك حديث اظهار ميكند: حواريون به حضرت مسيح گفتند كه ما به چه كساني رفاقت كنيم و حضرت مسيح فرمود: با سه نفر. اول كسي كه نگاه به او تو را به ياد خدا بيندازد. دوم كسي كه حرف ميزند علم شما را زياد ميكند. سوم كسي كه با عملش رغبت شما به آخرت را زياد كند.
وي ادامه داد: هر كسي انسان را ياد خدا نمياندازد و حتي هر عالمي هم ياد خدا را زنده نميكند. از امام صادق (ع) سوال كردند كه آيا اينكه نگاه كردن به عالم عبادت است، صحت دارد؟ و امام در پاسخ فرمودند كه كليت ندارد. نگاه كردن به صورت عالمي عبادت است كه تو را به ياد خدا بيندازد.
آيتالله مجتهدي تهراني تصريح ميكند: حديث داريم كه پيش هر عالمي ننشينيد مگر اينكه شما را از چند چيز به چند چيز دعوت كند؛ از شك به يقين، از رياكاري به اخلاص، از رغبت به دنيا به زهد در دنيا.
وي تاكيد ميكند: با كسي نشست و برخاست كنيد كه داراي علم باشد و در مباحثهها چيزي به شما بياموزد و با كسي مجالست و مباحثت كنيد كه داراي علم باشد و در مباحثهها چيزي به شما بياموزد و مجالست و مباحثت با كسي كه سواد ندارد بيفايده است. با كسي كه علم ميداند ولو اگر عمامه ندارد گفتوگو و رفاقت كنيد.
اين استاد بزرگ اخلاق ادامه ميدهد: رفاقت با كسي كه اهل عبادت و مستجاب است را سفارش ميكنم. كسي كه اهل نماز شب، زيارت، دعا و انجام مستحبات است.
آيتالله مجتهدي تهراني در ادامه در شرح وَآوِني فيهِ بِرَحْمَتِكَ اِلي دارِ الْقَرارِ بِاِلهِيَّتِكَ بيان ميكند: خدايا به رحمت خودت من را در بهشت جاي بده. به خدايي خودت. از خدا ميخواهيم كه به حق خدايي خودش، ما را در بهشت جاي بده.
فراهنگ (۲)**۱۸۸۳
