كارشناس باستان شناسي و مردم شناسي ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري استان مركزي گفت: برگزاري سنت اهو اهو در روستاي قديمي خورهه شهرستان محلات اگرچه اين روزها كمرنگ شده ، اما جمعي از جوانان اين آيين كهن را زنده نگه داشته اند.
قاسم فضلي روز چهارشنبه در گفت وگو با خبرنگار ايرنا افزود: كلمه اهو اهو در منابع پهلوي زبان در زمان پيش از اسلام نيز بكار رفته است.
وي ادامه داد: معتقدم اين كلمه در شادباش يك اتفاق خجسته مانند تولد نوزادان به خانواده ها گفته مي شد.
براساس اين سنت قديمي، با تاريك شدن هوا نوجوانان و كودكان در دسته هاي مجزا به خانه هاي مردم رفته و يكي از اعضاي گروه كه از همه بزرگتر است با صداي بلند اشعاري را مي خواند و ديگران با صداي بلند اهو اهو مي كنند.
اين گروه ها معمولا به منازلي مي روند كه داراي فرزند خردسال پسر باشند و وقتي اشعار خوانده شد، معمولا پسر كوچك خانواده مقداري آجيل و تنقلات براي اعضاي گروه مي آورد و اگر پسر خانواده با تاخير اقدام به آوردن تنقلات كند اين گروه اشعارشان را كه حالت
فولكلور دارد، تكرار مي كنند.
فلسفه برگزاري اين مراسم در ماه مبارك رمضان درواقع شادباش ميلاد امام حسن مجتبي(ع) است كه به منزله گرفتن فال نيك است و نوجوانان روستا به صورت سمبليك به خانههاي اهالي رفته و ترانه را به نام كوچكترين فرزند پسر خانواده مي خوانند.
اين موضوع بيانگر پيوند ميان مذهب تشيع و شادي مردم با شادي اهل بيت با آيينها و ادبيات شفاهي ايراني است كه در مراسم اهو اهو جلوهگر شده است.
روستاي خورهه يكي از تاريخيترين نقاط استان مركزي است و پيشينه سكونت در آن بر اساس شواهد يافت شده از محوطه پيش از تاريخ شهرياري در نزديكي خورهه به هزاره دوم پيش از ميلاد ميرسد.
همچنين يكي از معدود آثار معماري دوره اشكاني با نام محوطه اشكاني خورهه كه هم اكنون بقاياي معماري آن از جمله دو ستون با سرستونهايي به سبك ايونيك برپاست، در اين روستا قرار دارد.
۲۴۸۲/۵۴۵/ ۶۸۴
