بر اساس اين گزارش، سازمان مركزي اطلاعات آمريكا تعطيلي پايگاه هاي مخفي خود را در افغانستان آغاز كرده ؛ اين اقدام نشانه عقب نشيني از منطقه اي است كه باعث شد اين آژانس از يك سرويس جاسوسي به جا مانده از جنگ سرد به يك نيروي مبارزه با تروريسم تبديل شود كه زندان، گروه هاي شبه نظامي و هواپيماهاي بدون سرنشين و مسلح پريديتور مخصوص خود را داراست.
به نوشته واشنگتن پست، اين عقب نشيني در شرايطي كه سيا آماده مي شود تا منابع خود را به سوي مناطق پر دردسر ديگر معطوف سازد، نقطه عطفي براي اين سازمان به شمار مي آيد. تعطيلي پايگاه هاي زيرزميني سيا از نگاه مقامات آمريكايي به عنوان گام هاي اوليه طرح كاهش تعداد تاسيسات متعلق به اين سازمان جاسوسي در افغانستان از دوازده به شش پايگاه طي دو سال آينده توصيف شده است—ادغامي كه در هماهنگي با خروج بخش عظيمي از نيروهاي نظامي آمريكا از اين كشور تا پيش از پايان سال ۲۰۱۴ صورت مي گيرد.
مقامات ارشد دولتي و اطلاعاتي آمريكا گفته اند اين كاهش به دليل كمرنگ شدن تهديد القاعده مي بايست بسيار زودتر از اين صورت مي گرفت.
طبق اين گزارش، سيا با مجموعه اي ازچالش هاي جديد نظير كنترل تحولات خاورميانه و ارسال تسليحات به شورشيان سوريه مواجه است. جان برنان مدير جديد سيا نيزنسبت به بازگرداندن مركز توجه اين آژانس به روش هاي جاسوسي معمول آن ابراز تمايل كرده است.
مقامات كاخ سفيد نيز در حال بررسي تغيير تمركز بخش هايي از منابع موجود به مناطق ديگر از جمله يمن و شمال آفريقا هستند. به اعتقاد آن ها شاخه هاي وابسته به القاعده در اين مناطق به مراتب از پايگاه اصلي اين شبكه تروريستي خطرناك ترند.
يكي از مقامات ارشد دولت اوباما كه خواست نامش فاش نشود در اين زمينه گفت: وقتي دوره پس از سال ۲۰۱۴ را در نظر بگيريم، به اين نتيجه مي رسيم كه تهديدهاي موجود در افغانستان و پاكستان با تهديدهاي شمال آفريقا و يمن قابل قياس نيست.
مقامات آمريكايي تاكيد كردند كه سيا حتي پس از خروج آمريكا از افغانستان، با فعال نگه داشتن پايگاهي در كابل كه از جمله بزرگ ترين پايگاه هاي جاسوسي اين سازمان در جهان خواهد بود، و نيز ادامه گشت هاي ناوگاني از هواپيماهاي بدون سرنشين بر فراز مناطق قبايلي پاكستان، همچنان حضور پررنگي در اين كشور خواهد داشت.
بر اساس گزارش مذكور، زمان بندي و گستره عقب نشيني سيا هنوز تعيين نشده است و تا حدي به تصميم اوباما درباره شمار نيروهاي آمريكايي كه پس از سال ۲۰۱۴ در افغانستان باقي خواهند ماند بستگي دارد. انتظار مي رود دولت وي تعداد ۶۳ هزار نيروي حاضر در اين كشور را تا پايان سال آينده (ميلادي) به ۱۰ هزار نفر كاهش دهد اما اخيرا در نتيجه اختلاف نظر كاخ سفيد با حامد كرزي رئيس جمهوري افغانستان، حرف و حديث هايي درباره گزينه صفر نيز شنيده شده است.
طبق گزارش واشنگتن پست، كرزي به صورت علني درباره دريافت رشوه از سيا اذعان كرده است. در نتيجه سازمان جاسوسي آمريكا ممكن است با وي وارد مذاكره شود. اين سازمان همچنين بخش عظيمي از بودجه و آموزش نيروهاي اطلاعاتي افغانستان را تامين نموده است.
بر اساس اين گزارش، سيا به شدت علاقمند است اين مناسبات تنگاتنگ حفظ شود. با اين حال، عقب نشيني كامل نيروهاي آمريكايي مي تواند سيا را به كاهش هزينه هاي خود وادار سازد، چرا كه اين سازمان به تشكيلات نظامي آمريكا و متحدانش در جاي جاي افغانستان به عنوان پايگاه هايي براي استقرار عوامل و مخفي كردن عمليات هاي جاسوسي خود متكي بوده است.
ريچارد بلي كه پيش از سال ۲۰۰۷ به عنوان يكي از افسران ارشد سيا در افغانستان و پاكستان خدمت كرده بود، مي گويد افغانستان باعث شد تغييراتي بنيادين در نحوه اجراي فعاليت هاي اين سازمان ايجاد شود. به گفته او اين سازمان كه قبلا يك نهاد كاملا جاسوسي بوده، اكنون به يك سازمان شبه نظامي برخوردار از تسليحات تهاجمي كه شيوه هاي جاسوسي كلاسيك در آن در سطح پايين تري از اهميت قرار دارند، تبديل شده است.
واشنگتن پست افزود: برخي پايگاه هاي در حال تعطيلي به عنوان گره هاي مهم جمع آوري اطلاعات طي دوره تشديد حملات هواپيماهاي بي سرنشين اين آژانس عمل كرده اند و به همين دليل خطر كاهش توانمندي هاي ضد تروريستي آمريكا و احتمالا فعاليت مجدد باقيمانده هاي اعضاي القاعده وجود دارد.
به نوشته اين روزنامه، مقامات آمريكايي اين خطر را كم اهميت جلوه مي دهند.
طبق آن چه در اين گزارش آمده است، عقب نشيني سيا با تصميماتي در ارتباط با پرسنل اين سازمان در افغانستان همزمان شده است. سيا اخيرا فردي را به رياست پايگاه خود در كابل منصوب كرده كه حيرت بسياري را به همراه داشته است، زيرا وي عمدتا به خاطر فعاليت هايش در آمريكاي لاتين شناخته مي شود و تا پيش از اين در افغانستان خدمت نكرده است.
واشنگتن پست در ادامه با استناد به اظهارات مقامات كنوني و سابق سيا از تمركز نيروهاي اين سازمان در افغانستان در ۶ پايگاه و چندين ايستگاه اقماري در اين كشور خبر داد.
بر اساس اين گزارش، تصميات دولت آمريكا درباره شمار نيروهاي نظامي در افغانستان نيز مي تواند بر شدت و حوزه فعاليت هاي هواپيماهاي بدون سرنشين سيا تاثير بگذارد. به نوشته نشريه آمريكايي لانگ وار ژورنال كه حملات هواپيماهاي بدون سرنشين را رهگيري مي كند، سيا ۱۱۷ حمله در سال ۲۰۱۰ اجرا كرد اما اين رقم در سال جاري ميلادي به ۱۷ مورد رسيده است. بر اساس ارزيابي هاي مستقل، در نتيجه حمله هواپيماهاي بدون سرنشين آمريكا طي ده سال گذشته بالغ بر ۳ هزار شبه نظامي و دهها و يا شايد صدها غير نظامي كشته شده اند.
در سال جاري ميلادي اوباما طي دستور العملي در زمينه مبارزه با تروريسم خواهان حضور پر رنگ تر نظاميان در عمليات هاي هدفمند شد كه مي توانست كاهش مشاركت سيا را به همراه داشته باشد. اما در اين دستورالعمل انشعابات و تبصره هايي وجود داشت كه به سيا اجازه داد همچنان به پروازهاي خود بر فراز مرزهاي اين كشور ادامه دهد و حملاتي را كه در آن موشك ها بر اساس الگوي رفتارهاي مظنون شليك مي شوند و هويت اشخاص مورد هدف مشخص نيست، همچنان اجرا كند.
به اعتقاد مقامات مربوطه، به رغم خروج نيروهاي آمريكايي و عوامل سيا از افغانستان، حملات هواپيماهاي بدون سرنشين در پاكستان و نقاط ديگر همچنان طي سال هاي آتي نيز اجرا خواهد شد. طبق گزارش مايك شيهان معاون وزير دفاع آمريكا در امور عمليات ويژه، اين فعاليت ها احتمالا دست كم طي ۱۰ سال آينده ادامه خواهد يافت.
مترجمام**۹۱۵۶ **۱۵۷۵