معرف رسول اكرم، قرآن است. همان طور كه خود رسول اكرم و حضرت صادق- سلام اللَّه عليه- (و) ولي اللَّه اعظم جلوه تام حق تعالي هستند، قرآن هم همان طور است.
قرآن هم جلوه تام خداي تعالي است؛ يعني با همه اسما و صفات، تجلي كرده است و ولي اللَّه اعظم و رسول اكرم را با آن اشراق‌هايي كه ما از آن اطلاع نداريم و با همه اسما و صفات، محقق كرده است و همين طور ولي الله اكرم، حضرت صادق و ساير ائمه را، لكن معرف ايشان خود كتاب الهي است؛ يعني، هر كس هر چند در اين كتاب مقدس دقت كند و توجه داشته باشد، بيشتر مطلع مي‏شود كه آورنده او كيست و چه جور آدمي است.
قرآن يك سفره‏اي است كه انداخته شده است براي همه طبقات؛ يعني، يك زباني دارد كه اين زبان هم زبان عامه مردم است و هم زبان فلاسفه است و هم زبان عرفاي‏ اصطلاحي است و هم زبان اهل معرفت، به حسب واقع.
در اين كتاب شريف، مسائلي هست كه مهمش مسائل معنوي است و رسول اكرم و ساير انبيا نيامدند كه اينجا حكومت تاسيس كنند، مقصد اعلا اين نيست؛ نيامدند كه اينجا عدالت ايجاد كنند، آن هم مقصد اعلا نيست، اينها همه مقدمه است. تمام زحمت‌هايي كه اينها كشيدند، چه از حضرت نوح گرفته، از حضرت ابراهيم گرفته تا آمده است اينجا به رسول اكرم رسيده است، تمام مشقت‌هايي كه كشيدند و كارهايي كه كردند، مقدمه يك مطلب است و او معرفي ذات مقدس حق است.
كتاب‌هاي آسماني هم، كه‏ بالاترينش كتاب قرآن كريم است، تمام مقصدش همين است كه معرفي كند حق تعالي را با همه اسماء و صفاتي كه دارد. عامه مردم خيلي ازش چيز مي‏فهمند- اين كتاب را- و خواص هم مسائل بالاتر مي‏فهمند و اخص خواص هم مسائل فوق آن را مي‏فهمند، لكن‏ هيچ كس نمي‏تواند بفهمد.
هر كس بخواهد پيغمبر را بشناسد، قرآن را بايد بشناسد و هيچ كس نمي‏تواند بشناسد و لهذا هيچ كس پيغمبر را هم نمي‏تواند بشناسد. معرف ايشان، كتاب خودشان است و معرف حضرت صادق- سلام اللَّه عليه- بعد از اينكه خود پيغمبر معرف است، خود وجودش معرف است.
اين فقهي است كه با زبان ايشان بسط پيدا كرده است كه براي احتياج بشر از اول تا آخر، هر مسئله‏اي پيش بيايد، مسائل مستحدثه، مسائلي كه بعدها خواهد پيش آمد، كه حالا ما نمي‏دانيم، اين فقه از عهده جوابش بر مي‏آيد و هيچ احتياج ندارد به اين كه يك تأويل و تفسير باطلي بكنيم.
خود فقه، خود كتاب و سنت، خود فقهي كه اكثرش را حضرت صادق- سلام الله عليه- بيان فرموده است، اين فقه همه احتياجات صوري و معنوي و فلسفي و عرفاني همه بشر را در طول مدت الي يوم القيامه تامين كرده، اين محتوايش اين طور است. اينها معرفي است كه خود اينها معرف اين بزرگواران‏اند و ما نمي‏توانيم كه از آنها تعريفي بكنيم كه لايق آنها باشد.
ادعيه ائمه هدي‏، دعاهاي آنها، همان مسائلي را كه كتاب خدا دارد، دعاهاي آنها هم دارد با يك زبان ديگر. قرآن يك زبان دارد، يك نحو صحبت مي‏كند و همه مطالب را دارد، منتها بسيارش در رمز است كه ما نمي‏توانيم بفهميم و ادعيه ائمه- عليهم السلام- يك وضع ديگري دارد.
* از بيانات امام خميني (ره) در جمع مسوولان نظام در نوزدهم آبان ۱۳۶۶
فراهنگ(۲)**۱۰۰۳**