سعي كنيم كه بهره ما فقط بهره‏ في المجلس و بهره‏ گوش و چشم نباشد؛ دل ما بهره ببرد. قرآن براي عمل كردن است. قرآن براي فهميدن و انديشيدن است. اين‏همه در دنياي اسلام گرفتاري براي چيست؟ چرا امت اسلامي با اين عظمت ضعيف است؟ چرا؟
چرا برادران مسلمان در سراسر دنيا دلهايشان و دست‏هايشان باهم نيست؟ چرا؟ مگر اين قرآن نگفته است و اعتصموا بحبل اللَّه جميعا و لا تفرّقوا(سوره آل عمران آيه ۱۰۳) مگر اين قرآن نفرموده است كه و للَّه العزة و لرسوله و للمومنين؟ (سوره منافقين آيه ۸) چرا امت اسلامي عزتي را كه شايسته‏ اوست، امروز در دنيا ندارد؟ چرا؟ چرا ما در علم عقبيم؟ در جايگاه سياست و تدبير مسائل جهاني، چرا امت اسلامي عقب است؟
علت اين است كه به قرآن عمل نمي‏كنند؛ علت اين است كه قرآن- برخلاف ادعاهاي ما- معيار و محور معرفت و عمل ما نيست. هر مقداري كه به قرآن عمل كنيم، همان قدر اثرش را خواهيم ديد.
ما در جمهوري اسلامي ايران سعي كرديم به تعاليم قرآن عمل كنيم؛ قدري موفق شديم. به همان اندازه خداي متعال بالمعاينه به ما اثر اين عمل كردن را نشان داد. در كار خداي متعال خلف وعده نيست: و من اصدق من الله قيلا(سوره نساء آيه ۱۲۲) اگر خداي متعال به مومنين وعده نصرت مي‏دهد، وعده‏ استخلاف در ارض مي‏دهد، وعده‏ عزت مي‏دهد، اين وعده‏ها راست است.
علت اينكه ما اين وعده‏ها را در عرصه زندگي خودمان نمي‏بينيم، اين است كه ما به شرائط الهي عمل نمي‏كنيم؛ و اوفوا بعهدي اوف بعهدكم(سوره بقره آيه ۴۰) شما با پيمان من، به امر من عمل بكنيد، من هم به آن پيمان عمل مي‏كنم؛ خداي متعال اين‏جوري گفته ديگر. اين درس بزرگ ماست.
ما از اين جلسات قرآني، از اين نشست و برخاست‏هاي قرآني، از اين مسابقات قرآني، از اين دعوت از قرآنيان سراسر كشور، هدفمان اين است كه به اين مقاصد نزديك بشويم؛ مي‏خواهيم‏ با قرآن نزديك بشويم؛ نزديكيِ معرفت و نزديكيِ عمل؛ همت بايد اين باشد.
امروز دنياي اسلام تشنه عمل به قرآن است و دشمنان اسلام اين را نمي‏خواهند. بديهي است كه دشمنان اسلام صريحاً نمي‏گويند ما دشمن قرآنيم يا دشمن اسلام- يخادعون اللَّه و الّذين آمنوا(سوره بقره آيه۹) آن‏ها با خدا هم خدعه مي‏كنند، با بندگان خدا هم خدعه مي‏كنند- آن‏ها مي‏گويند ما طرف‏دار اسلاميم، اما درست به همان نقطه‏اي كه اسلام از ما مي‏خواهد، به آن نقطه حمله مي‏كنند.
امروز شما مي‏بينيد در بعضي از كشورهاي اسلامي، طرح مسئله‏ جهاد جرم است؛ در كتاب درسي نبايد مسئله‏ جهاد مطرح بشود، در گفتگوهاي كساني كه به نحوي با دستگاه‏هاي دولتي مرتبطند، اسم جهاد و اسم شهادت نبايد مطرح بشود.
به اين چيزها و به عمل ما حمله مي‏كنند؛ اتحاد اسلامي را ضربه مي‏زنند؛ دلها را نسبت به يكديگر بدبين مي‏كنند، مسئله سني و شيعه، مسئله‏ فِرق گوناگون بين شيعيان، مسئله فِرق گوناگون بين اهل تسنن؛ اين‏ها موضوع كارهاي دشمنان اسلام است.
نمي‏گويد من با قرآن مخالفم، اما با آنچه كه محور تربيت و تعليم قرآني است، با او مخالفت مي‏كند، كه مثالش همين مثال وحدت است. چقدر خيرخواهان زحمت مي‏كشند كه بين برادران در دنياي اسلام اتحاد ايجاد كنند، يك‏وقت مي‏بينيم از يكجا بمبي منفجر شد- بمبِ ضد وحدت- يا از آن طرف يا از آن طرف؛ فرقي نمي‏كند.
اين چيزهاست كه بايستي ما بيدار باشيم، هشيار باشيم.
* از بيانات رهبر انقلاب در ديدار شركت‏كنندگان مسابقات بين المللي قرآن در سوم مرداد ۱۳۸۸
فراهنگ(۲)**۱۰۰۳**