در دعاي روز دوازدهم ماه رمضان مي‌خوانيم: اللّهمّ زَينّي فيهِ بالسّتْرِ والعَفافِ واسْتُرني فيهِ بِلباسِ القُنوعِ والكَفافِ واحْمِلني فيهِ علي العَدْلِ والإنْصافِ وامِنّي فيهِ من كلِّ ما أخافُ بِعِصْمَتِكَ يا عِصْمَةَ الخائِفين.
خدايا زينت ده مرا در آن با پوشش و پاكدامني و بپوشانم در آن جامه قناعت و خودداري و وادارم نما در آن بر عدل و انصاف و آسوده‌ام دار در آن از هر چيز كه مي‌ترسم به نگاهداري خودت اي نگه‌دار ترسناكان.
مرحوم آيت‌الله مجتهدي تهراني شرحي كوتاه بر دعاهاي روزانه ماه مبارك رمضان دارد. اين عالم رباني در بخشي از شرح دعاي روز دوازدهم مي‌گويد: خوش به حال بنده‌اي كه به عيب خودش مي‌پردازد و به عيب ديگران كاري ندارد.

* شرح فرازهاي دعا
آيت الله مجتهدي تهراني در شرح اللّهمّ زَينّي فيهِ بالسّتْرِ والعَفافِ مي‌گويد: خدايا روزي كن من را در ماه رمضان و به دو چيز زينت بده. ستر و عفاف. ستر يعني اينكه گناهان مردم را مخفي كنم. به ما چه ارتباطي دارد كه فلاني عيب دارد؟ خوش به حال بنده‌اي كه به عيب خودش مي‌پردازد و به عيب ديگران كاري ندارد. اگر رفيقت هم عيب دارد به كسي نگو. غيبت حرام است و عمل چهل روز را از بين مي‌برد و اعمال خوب غيبت كننده را در نامه اعمال شخص غيبت شونده مي‌نويسند.
اين استاد اخلاق ادامه مي‌دهد: آن‌ها كه به عيب ديگران كاري ندارند، بهترين زينت را دارند. حديث داريم خوش به حال كسي كه به عيب خود پرداخته به عيب ديگران كاري ندارد.
وي در ادامه اظهار داشت: در ادامه دعا عفاف آمده است. عفاف يعني اينكه گناه نكنيم و عفت نفس داشته باشيم كه گناه نكردن است. پس بيان نكردن گناه ديگران و داشتن عفاف اولين دعايي است كه در اين روز از خدا مي‌خواهيم.
اين استاد بزرگ حوزه علميه در ادامه در شرح فراز واسْتُرني فيهِ بِلباسِ القُنوعِ والكَفافِ مي‌گويد: خدايا من را به دو چيز مستور كن؛ يكي لباس قناعت و ديگري كفاف. كفاف يعني اينكه زندگي را بگذرانيم. اگر مال و ثروت زياد داشته باشيم گرفتار مي‌شويم و اگر دستمان پيش كسي دراز باشد ذليل مي‌شويم پس از خدا بخواهيم كه به اندازه كفاف زندگي به ما بدهد. قناعت هم به انسان عزت مي‌دهد و كسي كه قناعت دارد خدا او را عزيز مي‌كند.
آيت‌الله مجتهدي تهراني در ادامه در تشريح واحْمِلني فيهِ علي العَدْلِ والإنْصافِ وامِنّي فيهِ من كلِّ ما أخافُ مي‌گويد: خدايا من را عادل كن و كاري كن انصاف داشته باشم و خدايا از هرچه كه من از آن مي‌ترسم من را امان ده. اگر كسي ما را تهديد مي‌كند به ما ايمني بده كه كسي نتواند به ما تعرض كند.
آيت‌الله مجتهدي تهراني در پايان سخنان خود مي‌گويد: در پايان دعا مي‌گوييم بِعِصْمَتِكَ يا عِصْمَةَ الخائِفين يعني به عصمت و حفظ و نگهباني خودت اي كسي كه خائفين و ترسناكان را نگهداري مي‌كني، اي كسي كه هركه به تو متوسل مي‌شود از او نگهداري مي‌كني، خدايا درباره ما اين دعاها را مستجاب بفرما!
فراهنگ (۲)**۱۸۸۳