قدم اول براي عمل كامل به قرآن، آشنايي با متن قرآن است. در دوره رژيم طاغوت، مردم ما با قرآن آشنا نبودند؛ كساني كه مي‏توانستند قرآن را از رو بخوانند آن هم به صورت غلط، محدود بودند.
جوانان و كساني كه در مدارس دوره‏ پهلوي رشد پيدا كرده بودند؛ هيچ با قرآن آشنايي نداشتند. اگر يك‏وقت پدر و مادر مومني داشتند، آن‏ها را در گوشه‏اي دوره‏ قرآني مي‏گذاشتند و خودشان ياد مي‏گرفتند.
مدارس ما در آن روز، حامل مسووليت تربيت قرآني نبود؛ قرآن در فضاي جامعه، غريب بود. در اين شهر تهران بزرگ، دوره‏هاي قرآن كه چند نفر دور هم مي‏نشستند و استادي به آن‏ها درس مي‏داد تجويد، يا قرائت معدود بودند. در شهرهاي ديگر هم همين‏طور بود. وقتي قرآن وارد جامعه مي‏شود، حضور قرآن، حلاوت خود را به كام ها مي‏چشاند. امروز قرآن در كشور ما سيطره دارد.
قدمِ اوّل، ياد گرفتن متن قرآن است و اين بايد روز به روز زياد شود. اگر بخواهيم همه، قرآن را بياموزند، عدّه‏اي بايد در اوج قرار گيرند مثل همه چيز ديگر، همين‏طور كه اگر بخواهيد ورزش، همگاني شود؛ بايستي عده‏اي قهرمان را جلوي چشم مردم نگهداريد.
اگر بخواهيد قرآن در خانه‏ها، بين بچه‏ها، بين بزرگ ها، بين زن ها و مردها رواج پيدا كند؛ بايستي قهرمانان قرآني را احترام كنيد. اين است كه ما به اين‏ها احترام مي‏كنيم. اين‏ها حامل قرآنند، اين‏ها عزيزند. زبان اين‏ها عزيز است، لب ها و دل هاي اين‏ها عزيز است؛ چون با قرآن مانوس است.
جان ما به قربان قرآن! اما اينجا تمام نمي‏شود؛ حفظ قرآن، فهميدن مفاهيم و ترجمه كلمه كلمه قرآن، براي كساني كه به زبان عربي آشنايي ندارند؛ لازم است. وقتي‏كه كلمات قرآن را فهميديد، آن وقت تدبّر لازم است. حتي آن كسي كه الفاظ عربي را هم خوب بلد است، اگر تدبر نكند، بهره‏ كمي از قرآن خواهد برد.
در قرآن، تدبّر لازم است. تدبر يعني انديشيدن در مفاهيم قرآني، اين سخن عميقي است، اين سخن بزرگي است؛ بايد در آن تدبّر كرد. گوينده‏ آن، ذات اقدس الهي است. كلمات آن هم مال ذات اقدس الهي است. يعني الفاظش، نه فقط مفاهيمش. لذا بايستي در آن دقّت كرد، بايد آن را فهميد، بايد در آن غور كرد. اين‏ها حاصل نمي‏شود، مگر با انس با متن قرآن.
بچه‏هايتان را قرآني كنيد؛ همچنان كه هستند. شما جوانان عزيز كه دل هاي پاك و نورانيتان با قرآن آشناست، اين را قدر بدانيد. آن كساني كه اين توفيق را پيدا كرده‏اند قرآن را حفظ كنند، آن محفوظ خودشان را قدر بدانند؛ خيلي قيمت دارد، خيلي عزيز است. آن وقت با قدر دانستن، آن حركت ادامه پيدا خواهد كرد و راه به سمت سرچشمه نور قرآن، ديگر تمام نخواهد شد. آن وقت امت اسلامي به بركت قرآن، خواهد توانست در جاي خودش قرار گيرد.
* از بيانات رهبر انقلاب در مراسم اختتاميه پانزدهمين دوره‏ مسابقات بين المللي قرآن‏ در اول آذر ۱۳۷۷
فراهنگ(۲)**۱۰۰۳**۱۵۸۸