روزنامه كريستين ساينس مانيتور روز چهارشنبه نوشت: واشنگتن بايد از فرصت جديد پديد آمده در نتيجه انتخاب روحاني به عنوان رئيس جمهوري ميانه رو براي تعامل با ايران و بهبود روابط با اين كشور استفاده كند.
اين روزنامه با مرور تحولات در روابط ايران و آمريكا افزوده است: هدر دادن هر فرصتي به بهانه تنش زدايي امري عادي در روابط ايران و آمريكا طي سه دهه گذشته بوده است.
به نوشته كريستين ساينس مانيتور، اكنون بار ديگر فرصت گشايش در روابط دو كشور حاصل آمده است. روحاني به عنوان معمار تنها توافق هسته اي ايران و غرب در ۱۱ سال گذشته در انتخابات ۱۴ ژوئن ( ۲۴ خرداد) به عنوان رئيس جمهور ايران انتخاب شد. اكثريت ايراني ها در اين انتخابات به ميانه رو ترين نامزد انتخابات راي دادند.
اوباما در مصاحبه با شبكه تلويزيوني پي. بي. اس با لحني محتاطانه اظهار داشت كه ما تحولات ايران و روند اوضاع را در هفته ها، ماه ها و سالهاي آينده تحت نظر خواهيم داشت.
اين روزنامه آمريكايي افزوده است: چنين سوءظني قابل درك است. به هر حال رئيس جمهور منتخب ايران يكي از كاركشته هاي وابسته به محافل داخلي حكومت است و از زمان تشكيل جمهوري اسلامي، روحاني هيچ گاه از قدرت فاصله نداشته است.
كريستين ساينس مانتيور نوشته است:اگر هدف اصلي سياست آمريكا اطمينان از اين موضوع است كه برنامه هسته اي ايران دستيابي به توان توليد بمب اتمي را هدف قرار نمي دهد، روحاني صلاحيت آن را دارد كه چنين اطميناني را به وجود آورد. وي به عنوان يك مقام ميانه رو در بحث هسته اي هم چنان تا اندازه اي در حكومت نفوذ دارد و بهتر از هر كسي مي تواند به توافقي هسته اي با غرب دست يابد.
هر چند روحاني نيز مانند ديگر روساي جمهور ايران حرف آخر را در مسائل مربوط به سياست خارجي نمي زند اما لحن و تيم همراهش بر روي روند ديپلماتيك تاثير گذار خواهد بود.
اين روزنامه آمريكايي تصريح كرده است: واشنگتن بايد به جاي بازي انتظار، بار ديگر در زمينه تعامل با ايران تلاش كند. براي رسيدن به چنين هدفي، دولت اوباما بايد تغييراتي را در روش، ابزار و راهبردش در قبال ايران ايجاد كند.
رئيس جمهور آمريكا براي تغيير در شيوه خود مي تواند روز سوم اوت ۲۰۱۳ كه رئيس جمهور ايران سوگند خواهد خورد، به صورت علني پيام تبريكي براي وي ارسال كند. اين پيام بايد عاقلانه و فاقد نكات منفي باشد.
به غير از گام هاي اوليه در جهت اعتماد سازي، آمريكا هم چنين بايد با همكاري هم پيمانانش نقشه راهي را در زمينه لغو تدريجي تحريم هاي ايران ترسيم كند. انتظار اين كه روحاني گام نخست را بردارد قبل از اين كه پيش از آن گام هايي از سوي آمريكا برداشته شده باشد، مفهومي به جز از دست دادن فرصتي ارزشمند ندارد.
هم چنين آمريكا بايد با خودداري از تصويب قانون جديدي در زمينه تحريم ايران تعهد خود را در قبال ديپلماسي نشان دهد. كنگره در حال حاضر چهار قانون جديد تحريم ها را در دستور كار دارد و با توجه به اين كه پيروزي روحاني تغييري در آن ايجاد نكرده احتمالا نمايندگان مجلس نمايندگان آمريكا در مقابل خواسته دولت آمريكا براي ممانعت از تصويب آنها مقاومت خواهند كرد.
مشكل اينجاست كه مقامات ايراني تشديد فشار تحريم ها بر كشورشان را تلاش ديگري با هدف تغيير رژيم قلمداد خواهند كرد و محافظه كاران ايراني از آن به عنوان بهانه اي براي مخالفت با هر گونه پيشنهادي از سوي روحاني براي تعامل با آمريكا بهره خواهند گرفت و اين امر در نتيجه ممكن است مانع مذاكرات شود.
دولت آمريكا براي تغيير در راهبرد خود با هدف تعامل با ايران بايد دست از مخالفت با مشاركت ايران در كنفرانس ژنو ۲ براي مذاكره درباره آينده سوريه بردارد.
روزنامه آمريكايي كريستين ساينس مانيتور در پايان نوشته است:اجراي همه يا بخشي از اين اقدامات ممكن است بسيار دشوار به نظر رسد اما اوضاع زماني دشوارتر خواهد شد كه گزينه ديگري يعني بروز جنگ ديگري در خاورميانه مد نظر باشد. روساي جمهور سلف اوباما به ندرت فرصتي را براي تعامل با ايران ايجاد كردند اما اين بار ممكن است وضعيت متفاوت باشد.
مترجمام**۹۱۵۸ **۱۵۷۵
