به گزارش ايرنا به نقل از اسماعيل كاوياني ساماني ، در بحثهاي اخير مساله ضرورت مبارزه با تهاجم غربي با هجمه گسترده آن در محاق قرار گرفته است.
كاويان ساماني كارشناس حوزه تجارت و رسانه در يادداشتي با اشاره به هجمه رسانه اي بيگانگان و بودجه كلان اين رسانه ها براي تحقق اهداف شومشان ، از در اختيار داشتن فضاي مناسب از سوي فراگيرترين رسانه ملي كشورمان يعني سازمان صدا و سيما به عنوان يك ضرورت ياد مي كند.
متن كامل اين ياداشت به اين شرح است :
كمتر از دو دهه گذشته بود كه موضوع تهاجم فرهنگي يا شبيخون فرهنگي توسط مقام معظم رهبري بيان شد و مسوولين و دست اندركاران موضوع را جدي نگرفتند و زماني به خود آمدند كه ديگر فرصتي براي جبران آن نمانده بود و اثرات مخرب آن را روز به روز شاهد و ناظريم، برخي ها هم به جاي كمك به دستگاه هاي فرهنگي و رسانه ملي بودجه آن را هم كم كردند به نحوي كه ممر درآمد آنها به سمت آگهي بازرگاني و كارهاي مشاركتي ميل كرد كه راهي هم براي بقا جز پاي گذاردن در اين مسير را نداشتند.
بايد در حافظه كوتاه مدت و بلندمدتمان مانده باشد كه پارلمان اروپا و آمريكا براي مبارزه با فرهنگ و اصالت انقلاب ما علاوه بر افزايش اختيارات بودجه هاي چند صد ميلياردي مصوب ودراختيار شبكه هاي ماهواره اي خصوصي و غير خصوصي معاند با ايران در چندين نوبت قرار دادند.
بايد بدانيم در حال حاضر قريب به دو هزار شبكه راديويي و تلويزيوني عليه انقلاب و ايران در حال پخش برنامه هستند و اين طرف ما هستيم وچند خبرگزاري دولتي و خصوصي و يك رسانه ملي كه براساس قانون اساسي تنها رسانه راديو و تلويزيوني مجاز كشور است كه توانسته يك تنه در مقابل چند هزار شبكه ماهواره اي كه تا دندان مجهز به انواع تكنولوژيها وامكانات مالي واداري هستند مقاومت كند و صداي انقلاب و اسلام و حقانيت ايران ومظلومين جهان را به گوش جهانيان برساند.
حال كه براساس ضرورت و احتياج، دولت هر آنچه دير، اقدام به واگذاري قطعه زميني كه تنها كاربري اداري و نمايشگاهي داشته را جهت سازماندهي و تمركز شبكه ها و امكانات پراكنده صدا و سيما نموده است از زمين و هوا براي اين اقدام درست و تصميم موثرهجمه آمده است كه تجارت واقتصاد مختل شد،چرا كه زميني كه جز كاربري رسانه اي مزيتي نخواهد داشت به صدا و سيما واگذار شده است همه خوب مي دانيم كه اين واگذاري در مقابل كمك هاي غرب و رسانه هايش درصدي هم نمي شود.
تنور اين مخالفت به قدري گرم وغيركارشناسي بود كه متاسفانه رسانه هاي غربي نيز از اين موضوع براي دسترسي به مقاصدشان نيز بهره جستند.
بايد به اين عزيزان و دلسوزان ايران و اقتصاد ايران و اسلام عرض كنيم كه صدا و سيما در محلي واقع شده است كه از نظر جغرافيايي نقطه متناظري در تهران ندارد و به هيچ عنوان جابجايي و صدا و سيما به نقطه ديگري در تهران به لحاظ جغرافيايي، امنيتي و اقتصادي ميسر نخواهد بود و اين سازمان در طي يك دهه گذشته به جهت مقابله با انواع تهاجم فرهنگي و عقيدتي و اقتصادي اقدام به توسعه و گسترش شبكه هاي متعدد درون و برون مرزي نموده است كه هيچكدام از لحاظ امكانات و محل استقرار وضعيت مطلوب را نداشته وبعضا در خارج از محيط صدا وسيما درساختمان هاي استيجاري فعاليت دارند كه اين پراكندگي و عدم وجود امكانات كافي در حد مطلوب نتوانسته رضايت مخاطبان را در برخي از بخش ها فراهم نمايد.
حال قضاوت با شما در مصاف شركتي تجاري و اقتصادي كه اساس فعاليتش برون سپاري و بخش خصوصي است و براساس اصل ۴۴ بايد واگذار شود و جابجايي محيط كاري آن هم به لحاظ عقلي و عرفي قطعا خروج از كلان شهر تهران به جهت بار ترافيكي و ايجاد مشكلات براي مردم خواهد با سازمان صدا و سيما كه به عنوان يك دستگاه فرابخشي در حوزه هاي اقتصادي،اجتماعي، فرهنگي و سياسي سكان دار است و تنها مجموعه اي است كه بايد از ظرفيت آن در مديريت انواع بحران ها بهره جست، بايد حق را به كدام داد؟
بزرگان علم اقتصاد و تجارت قطعا بر نقش اثربخش و سازنده رسانه ها در پيشبرد امورشان واقف و ناظر هستند كه مصداق آن راديو تخصصي اقتصاد مي باشد، اين اقدام دولت در واگذاري زمين نمايشگاه بين المللي به رسانه ملي تنها بخش كوچكي از حمايت هاي مورد نياز و ضروريست كه مي توان در جهت مقابله با انواع تهاجم هاي فرهنگي، اقتصادي، سياسي و ... غرب نمود.
اي كاش با تبري از نگاه بخشي و توجه و تاكيد بر نگاه سيستمي در تمام حوزه هاي كشور بتوانيم از تمام اجزاي سيستم براي حركت اثربخش و مورد انتظار سيستم اجرايي بهره لازم را ببريم.
سيام/۱/۱۶۴۷