كتاب نومحافظه كاري و سياست خارجي يك جانبه گراي آمريكا كه يكي از موضوعات طرح تدوين تاريخ انقلاب اسلامي است به اين مساله پرداخته است كه سياست خارجي آمريكا پس از دوران جنگ سرد توسط عده اي از روشنفكران و سياستمداران تندرو به سمت اهداف خاصي سوق داده شده است.
به گزارش ايرنا ، اين افراد كه با عنوان گروه نو محافظه كاران يا نئوكان ها معروف هستند، داراي تمايلات جنگ طلبانه از قبيل دخالت نظامي به صورت حمله نظامي به صورت حمله پيش دستانه و تغيير رژيم هاي ناهمسو با منافع آمريكا با توجه به دموكراسي سازي با ابزار و قوه قهريه ومعتقد به سياست خارجي يك جانبه گرا و تهاجمي اند.
گفتمان حاكم بر سياست خارجي آمريكا امروزه وظيفه آمريكا مي داند كه رهبري جهان را بر عهده داشته باشد و اين را بسيار مشروع مي داند كه براي حصول موفقيت آميز اين رهبري، درهر زمان و مكان كه لازم باشد از قدرت نظامي در بالاترين سطح استفاده شود و اين دقيقا همان چيزي است كه محافظه كاران جديد در تلاش نهادينه شدن آن از اواخر دهه ۱۹۶۰ بودند.
در قاموس نو محافظه كاري، سياست خارجي و نيروي نظامي از معناي بسيار مهمي برخوردار و بين اين دو قائل به پيوند وثيقي است.
نو محافظه كاران چندان اهميتي به سياست داخلي نمي دهند، بلكه بيشتر درحوزه سياست خارجي، داراي ايده هاي حايز اهميت هستند. در زمينه مسائل نظامي نيز، نو محافظه كاران معتقد به افزايش بودجه دفاعي كشور براي برخورد با انواع تهديدات هستند.
به نظرآنها ليبرالها با ناديده انگاشتن قدرت نظامي آمريكا سبب ركود در تحريك نظامي آمريكا در سطح جهاني شده اند، درحالي كه توان نظامي آمريكا پشتوانه اي است كه مي بايد براي ايجاد تغييرات لازم و مورد نظر خود، از آن استفاده كند.
اين كتاب در شمارگان يك هزار و ۵۰۰ نسخه و ۳۲۴ صفحه و به قيمت يكصد هزار ريال چاپ وروانه بازار نشر شده است.
فراهنگ (۲)**۱۶۳۰**۱۵۸۸