عبدالله شهبازي؛ نويسنده اين كتاب گفت: «نظريه توطئه» مفهومي جدلي و تبليغاتي است كه در دو دهه اخير در فرهنگ سياسي و مطبوعاتي و حتي محافل دانشگاه ايران به شدت رواج يافته است. برخي تحليلگران زماني كه در تبيين پديدهها و تحولات قاصرند به «توهم توطئه» روي ميآورند و ميكوشند حوادث را به «دست پنهان توطئهگران» منتسب كنند.
به گزارش ايرنا ،وي افزود :اساس نظريه توطئه درست است اما گاه تصويري بسيار ساده از واقعيتهاي تاريخي و سياسي به دست داده ميشود. معضل اصلي اينست كه اين مفهوم كاربرد جدلي وسيعي پيدا كرده و به كرات براي تخطئه نقش استعمار و كانونهاي قدرت جهاني و توطئههايي كه واقعيت هم دارند به كاربرده ميشوند. به راستي مفهوم «نظريه توطئه» در شكلي مبتذل به كار گرفته شده، گويي عاملي بنام توطئه در تحولات سياسي جاري يا تحولات تاريخي ايران و جهان كمترين جايگاهي ندارد.
اين تاريخ نگار معاصر با اشاره به ديدگاه متفاوت اين كتاب درباره «نظريه توطئه» اظهار داشت: دراين كتاب تلاش شده تا مرز ميان توطئه واقعي و «توهم توطئه» تفكيك و تعريفي از توطئه ارائه شود.
بخشي از كتاب «نظريه توطئه و فقر روش شناسي درتاريخ نگاري معاصر» مشتمل بر مصاحبههاي نويسنده با حسينعلي نوذري، حسين آباديان و سيد مجيد ميرمنتهايي است و مباحثي چون «استعمار» و نقش «غارت» در پيدايش تمدن جديد غرب در آنها مورد بحث و بررسي قرار گرفتهاست.
فراهنگ (۱)**۱۶۳۰**۱۵۸۸
