به گزارش گروه فضاي مجازي ايرنا، اين مطلب بخشي از گزارشي با عنوان «آدرس غلط روزنامه زنجيره اي شرق درباره هولوكاست» است كه پايگاه اطلاع رساني دنا آن را منتشر كرده است.
متن كامل اين گزارش به اين شرح است:
روزنامه اصلاح طلب و زنجيره اي شرق اخيرا باانتشارمطلبي درباره هولوكاست داستان «هولوكاست» از آغاز تا پايان يك دولت به بهانه سخنان رئيس جمهور در مراسم صدا و سيما سعي كرد با تحريف تاريخي و جناحي حقيقت يك واقعه ساختگي را زير سوال برده و علي رغم دستاوردهاي بزرگ و موفق طرح مسئله هولوكاست در شكست هيمنه دروغين غرب و رژيم صهيونيستي در دنيا؛ آنرا به نوعي اشتباه معرفي كند!
اين روزنامه سعي كرد با استناد به عصبانيت برخي محافل غربي از طرح مساله هولوكاست، بگويد: اسرائيل برنده اين موضوع بوده است!
احمدي نژاد در اين نشست گفت:«گفتمان نفي بحث هولوكاست را ما از موضع انساني مطرح كرديم و گفتيم فرض كنيم كه چنين اتفاقي افتاده، چرا فلسطينيها بايد تاوان آن را بدهند.
ما گفتيم اگر بخواهيد مساله فلسطين را حل كنيد راهحل آن اين است كه مشتركا كسي را كه جرمي مرتكب شده مجازات كنيم نه اينكه اينگونه باشد كه گنه كرد در بلخ آهنگري/به شوشتر زدند گردن مسگري.
طرح مساله هولوكاست ستونفقرات نظام سرمايهداري را متلاشي كرد چون تنها عنصر قدسي باقي مانده در اين نظام بود. براي نظام سرمايهداري، خدا، پيامبر، دين و ارزشها قداست ندارد و تنها محوري كه همه نسبت به آن تعصب داشتند كه كسي نبايد وارد آن شود مساله هولوكاست بود كه ما بسيجي وار درباره آن سخن گفتيم.»
اين روزنامه به اصطلاح اصلاح طلب همچنين با اذعان به حمايت تلويحي خاتمي از هولوكاست يادآورشد:پس از اظهارات احمدي نژاد ، محمد خاتمي ، رييس جمهوري سابق ايران، درمصاحبهاي با روزنامه فايننشال تايمز ضمن تاييد واقعيت هولوكاست، همزيستي اسراييل و فلسطين را قابل قبول دانست.
خاتمي يك بار هم كه براي ديداري هشت روزه به استراليا رفته بوددر مصاحبهاي با رسانه«ليت لاين» در استراليا هولوكاست را يك تراژدي وحشتناك خواند كه در اروپا روي داده است. او گفت كه «هولوكاست يك واقعه تاريخي بود كه در اروپا اتفاق افتاد و از نظر من اين واقعه يك تراژدي بود و امروز هم هر واقعهاي مثل هولوكاست بدون در نظر گرفتن اينكه آن واقعه در كجا يا چگونه اتفاق ميافتد بايد محكوم شود.
چه اين واقعه در اروپا و در قالب يهودستيزي باشد و چه عليه مردم ستمديده آفريقا اعمال شود و چه اين واقعه در فلسطين و عليه مردم فلسطين به مورد اجرا گذارده شود و بهطور كلي در هر كجاي جهان كه نسل كشي صورت بگيرد بايد آن را محكوم كرد».
به نظر ميرسد آنچه در اين نوشته با عنوان رفتار غلط دولت در سياست خارجي كه برخلاف سياست تنش زدايي دولتهاي پيشين بوده معرفي شده و با طرح مسائل تهاجمي چون هولوكاست زير سوال رفته قدري قابل انتقاد به نظر ميرسد.
بي شك يكي از نقاط قوت دولتهاي نهم و دهم كه بارها مورد تاييد رهبري قرار گرفته است زبان طلبكارانه در برابر زورگويي هاي غرب است كه از جانب ايشان با عنوان بازگشت گفتمان امام به عرصه سياست خارجي نامگذاري شده است. از همين رو با يك بررسي اجمالي در سخنان رهبري و استفاده مكرر ايشان از طرح مساله هولوكاست حتي ميتوان ايشان را جدي ترين مطرح كننده و پشتيبان اين گفتمان در فضاي سياست خارجي قلمداد كرد.
رهبر انقلاب در پيام به حجاج در سال ۸۵ با اشاره به بي اعتباري ادعاهاي مستكبرين به رفتارهاي متناقض ايشان «در برخورد با اهانتكنندگان به مقدسات اسلام و حتي افتراء و اهانت صريح بلندپايگان غربي ازقبيل پاپ به اين آئين الهي و متقابلاً جرم شمردن تحقيق و ترديد دربارهي هولوكاست و كيان صهيونيستي» اشاره كردند و اين را نشانه مذلت و خواري مدعيان حقوق بشر برشمردند.
ايشان همچنين درسال ۸۷ درسخنان آغازين سال درحرم رضوي تاكيد كردند: «اسم حقوق بشر را ميآورند كه ما پايبند حقوق بشريم! اين حقوق بشر است؟ در مقابل آن كسي كه هولوكاست را موردسؤال قرار بدهد،همه بسيج ميشوند ـ دادگاههاشان، دولت هاشان، روزنامههاشان ـ اما در مقابل اهانت به نبي مكرم اسلام، نه فقط اعتراض نميكنند، بلكه همصدايي هم ميكنند ! اين حقوق بشر است؟»
رهبر انقلاب همچنين در كنفرانس حمايت از فلسطين در تهران با اشاره به زير سوال رفتن مبناي اصلي مشروعيت رژيم صهيونيستي و در ترديد قرار گرفتن ماجراي هولوكاست اظهار كردند:«عدم تحمل رسانههاي غربي و صهيونيستي و دولتهاي حامي صهيونيزم در برابرِ حتي طرح سؤال و تحقيق درباره هولوكاست كه بهانهي غصب فلسطين بود، يكي از نشانههاي اين تزلزل و ابهام است. اكنون وضع رژيم صهيونيستي از هميشهي تاريخ سياه خود در افكار عمومي جهان بدتر و پرسش از دليل پيدايش آن جدّيتر است.»
آيت الله خامنهاي همچنين به دفعات مكرر همچون سخنراني سال ۹۰ در ديدار اعضاي مجلس خبرگان رهبري و سخنان سال ۹۱ در دانشگاه علوم دريايي امام خميني (ره ) نوشهر كماكان با اشارات مكرر به مساله هولوكاست و بي اعتبار بودن ادعاهاي سران غربي اشاره كرده و بيان داشتند: «البته هم ما چهارچوبهائي داريم، هم آنها؛ آنها چهارچوبهاشان ظالمانه است.در يك كشوري كسي به افسانهي هولوكاست اعتراض ميكند، مي گويد من قبول ندارم؛او را زندان مياندازند، محكومش مي كنند كه چرا يك حادثه ي پنداريِ تاريخي را انكار مي كني! حالا گيرم پنداري هم نباشد – واقعي باشد – خيلي خوب، انكار يك حادثهي واقعيِ تاريخي مگر جرم است؟ اگر براي كسي روشن نشد، ثابت نشد و او انكار كرد يا حتّي در آن ترديد كرد، او را بيندازند زندان!
الان در كشورهاي مدعي تمدن در اروپا قضيه اين است: اگر كسي اعتراض كند، ترديد كند، قبول نداشته باشد، دادگاهها محكومش ميكنند؛ آن وقت به پيغمبر اعظم، به اين انسان برجستهي همهي تاريخ، صريحاً اهانت ميكنند، مقدسات يك ميليارد و نيم مسلمان را مورد توهين قرار ميدهند، كسي حق ندارد به اين اعتراض كند كه چرا شما اين كار را كرديد!»
با يك جستوجوي ساده ميتوان موارد متعدد ديگري ازتاييدات اين چنيني رهبري در طرح خردمندانه مساله هولوكاست و تهاجم به پارادوكسهاي مستكبران را يافت كه متاسفانه امروز با بازگشت به عقبي كه متاثر از برخي از قضاياي داخلي در بين برخي نخبگان دارد رخ ميدهد زير سوال رفتهاست.
گفتني است پيش از اين ميرحسين موسوي در مناظره سال ۸۸ با رييس جمهور نيز با استدلالي اينچنين و طرح حساسيت غربي ها روي مساله هولوكاست مطرح كردن آن از سوي رييس جمهور را ماجراجويي خوانده بود.
تعريف هولوكاست
هولوكاست (Holocaust)، به معناي «سوزاندن با آتش است كه به طور كامل از ميان برود» و واژه اي است يوناني كه از دو واژه Holos به معني همه و ۱Kaustus به معني سوزاندن و نابود كردن تركيب شده است و در لغت، به معناي «همه سوزي» است.۲ برخي از زبان شناسان، اين واژه را برگرفته از جنايت يهوديان در يمن باستان مي دانند۳ كه به تدريج و در گذر ايام، مفهوم عام تري يافته، به سوزاندن زنده زنده انسان ها اطلاق شده است و در اصطلاح، به نظريه اي اطلاق مي شود كه ادعا دارد شش ميليون يهودي در طول جنگ جهاني دوم، بر اثر اعمالي از قبيل اعدام در اتاق هاي گاز و سوزانده شدن در كوره هاي آدم سوزي اردوگاه هاي كار اجباري نازي ها، كشته شده اند.۴
بر اساس قانوني كه پيش نويس آن در اوايل دهه ۸۰ قرن نوزدهم، توسط تعدادي از اعضاي آژانس بين المللي صهيونيسم، تحت سرپرستي «رنه ساموئل سپرات»، خاخام معروف فرانسه تهيه و در ژوئيه سال ۱۹۹۰م. در فرانسه به تصويب رسيد، هرگونه ترديد درباره «هولوكاست»، اعم از ترديد درباره كشتار - مورد ادعاي - يهوديان در جنگ جهاني دوم، وجود اتاق هاي گاز و حتي كمترين ترديد در رقم ۶ ميليوني يهوديان كشته شده، جرم تلقي مي شود و هركس در فرانسه از اين قانون تخلف كرده، در سه موضوع ياد شده ترديد كند، به يك ماه تا يك سال زندان و پرداخت ۲ هزار تا ۳۰۰ هزار فرانك جريمه محكوم مي شود.
بعدها با فشار آمريكا، انگليس، فرانسه و آژانس صهيونيستي، اين قانون در اكثر كشورهاي اروپايي نيز به تصويب رسيد؛ به طوري كه امروزه هرگونه ترديد درباره هولوكاستِ مورد ادعا و ابعاد و اجزاي آن، در اروپا جرم تلقي مي شود!۵ جرج بوش، قانون مبارزه با «آنتي سيميتيزم» را براي به اصطلاح كنترل اين پديده در جهان امضا كرد.
هدف ازقانون يهودستيزي دولت بوش، اين است كه تمام انتقادها عليه رژيم اسرائيل را به سكوت كشانده و ددمنشي ها و دروغ هاي اين رژيم را از بين ببرد.۶
سرانجام با تلاش رژيم صهيونيستي، اين افسانه، جنبه اي جهاني به خود گرفت و مجمع عمومي سازمان ملل، با تصويب قطع نامه اي، روز ۲۷ ژانويه ۷ را به عنوان روز يادبود هولوكاست، نام گذاري كرد.۸
انگيزه هاي طرح هولوكاست
در بررسي انگيزه هاي طرح افسانه هولوكاست، با دو عامل عمده مواجه ايم كه از اين قضيه به صورت هاي مختلف بهره مند شده اند؛ يكي صهيونيسم كه ذي نفع عمده است و ديگري خود دولت هاي غربي.
الف) انگيزه هاي صهيونيسم
از ديدگاه محققاني كه درباره چگونگي و انگيزه هاي طرح افسانه هولوكاست به تحقيق پرداخته اند، چند دليل عمده در اين زمينه وجود دارد كه عبارتند از:
۱. انگيزه هاي سياسي
از ديدگاه صهيونيست ها، برپايي دولت اسرائيل، نتيجه منطقي ظلم بر يهوديان در هولوكاست است. تعجب آور اين است كه آنها مي خواهند به واسطه وقوع «آشويتس»۹ و كوره هاي آدم سوزي خيالي، خود را مستحق برپايي يك دولت بنمايانند؛ آن هم در گوشه ديگري از جهان و با غصب سرزمين ملتي كه هيچ گونه ربطي به جنايات واقعي يا ساخته و پرداخته آنان ندارد.
چنان كه «آبراهام هشل» مي گويد: «دولت اسرائيل، پاسخ خدا به آشويتس است»۱۰ و « موشه زيمرمن»، رئيس گروه مطالعات آلماني در دانشگاه عبري اورشليم تأكيد مي كند كه «هالوكاست[هولوكاست]، توجيه اصلي تأسيس دولت اسرائيل است».۱۱
چرا در فلسطين؟
سازمان صهيونيسم، در شرايط جنگ جهاني، اولين مرحله از پروژه تسلط بر جهان را كليد زد. اين سازمان، چاره را در اين ديد كه از هرج و مرج به وجود آمده در جنگ جهاني استفاده كند و با «مظلوم نمايي» هرچه تمام تر، چنين جلوه دهد كه جهان مسيحيت به آنان حمله كرده و تعداد زيادي از آنان را كشته است؛ پس آنان ناچارند به جاي ديگري بروند و كجا بهتر از خاورميانه و آن هم فلسطين؛۱۲ سياستي كه نه بر اساس اجبار، بلكه كاملاً مورد خواست و مطابق اهداف صهيونيسم بود.
«هانا آرنت» معتقد است: «سياست ناسيونال سوسياليست ها در مورد يهوديان، سياستي بود كه كاملاً طرفدار صهيونيسم بود».۱۳ «هاينتس هوهنه»، روزنامه نگار آلماني نيز در تأييد اين نظر مي گويد: «صهيونيست ها، استقرار فاشيسم در آلمان را نه به مثابه يك مصيبت ملي، بلكه به عنوان فرصتي تاريخي و بي مانند در وصول به هدف هاي صهيونيستي خويش مي ديدند».۱۴
علاوه بر تأسيس اسرائيل و تلاش براي تحقق اهداف صهيونيسم بين الملل، صهيونيست ها دو هدف عمده سياسي ديگر را از مظلوم نمايي يهود و تقدس بخشيدن به هولوكاست، تعقيب مي كنند؛
۱. پيش گيري از خيزش عمومي جهانيان عليه صهيونيسم.
۲. مظلوم نمايي و برانگيختن احساسات نژاد يهود و ايجاد اتحاد سياسي آنان.۱۵
۲. انگيزه هاي اقتصادي
صهيونيست ها با ماجراي هولوكاست و طرح دعاوي حقوقي عليه كشورهاي آلمان، اتريش، لهستان، سوئيس و...، تا كنون ميلياردها دلار به جيب زده اند. به عنوان نمونه، آلمان ملزم شد از سال ۱۹۵۲ تا سال ۲۰۰۲م. به روش هاي مختلف، به بازماندگان به اصطلاح قتل عام يهود غرامت بپردازد۱۶ و بر اساس توافق هاي حاصله، «دولت اين كشور، زير فشارهاي باج خواهانه صهيونيست ها، مجبور شد موافقت خود را با اعطاي سالانه ۵۰ ميليون مارك تا سال ۲۰۰۲م. به رژيم صهيونيستي اعلام نمايد».۱۷
گلدمن (مجري اصلي طرح) مي گويد: «هدف از اين افسانه سازي ها و دروغ پردازي ها، صرفاً گرفتن غرامت براي قربانيان جنگ نبود؛ بلكه هدف از آن، تهيه بودجه لازم جهت پايه ريزي حكومتي بود كه كوچك ترين حقي در اين رابطه نداشت؛ زيرا زماني كه اين جنايات انجام شد، چنين دولتي وجود خارجي نداشت؛ اما از اين مسئله، براي فراهم آوردن تسليحات لازم براي جنايات جديد بهره گرفت».۱۸
۳. انگيزه هاي رواني
سوء استفاده از گرايش هاي فطري بشر به حمايت از مظلوم، رساترين تعبيري است كه مي توان آن را محور همه فعاليت هاي جنبش صهيونيسم در طي قرن بيستم دانست؛ مفهومي كه در ايجاد دولت نامشروع صهيونيستي در فلسطين و تحكيم پايه هاي آن، بسيار مؤثر بوده و يهوديان با تمسك به اين شيوه تا كنون توانسته اند بر تمامي جنايت ها، قانون شكني ها و فزون خواهي هاي خود در سرتاسر جهان سرپوش گذارند.
«پل فرام»، مدير انجمن كانادايي آزادي بيان مي گويد: «من با رئيس جمهور ايران موافقم و معتقدم اشتباه است كه فلسطينيان تاوان گناه اروپايي ها را بپردازند و كشور خود را از دست بدهند. من همچنين بر اين باورم كه داستان دروغين هولوكاست، براي اين كه به اروپاييان و ساكنان آمريكاي شمالي اين حس داده شود كه گناهكارند، ايجاد شده است. افسانه هولوكاست، به يهوديان اجازه مي دهد تا ميلياردها دلار از آلمان و ديگر كشورها غرامت بگيرند. هولوكاست همچنين اذهان مردم آمريكاي شمالي و اروپا را براي پذيرش ددمنشي ها و خشونت هاي اسرائيل آماده مي كند».
مقام معظم رهبري در تحليلي جامع و شيوا از نحوه شگردهاي تبليغاتي صهيونيست ها و اهدافي كه آنان از مظلوم نمايي يهود و طرح كوره هاي آدم سوزي دنبال مي كنند، مي گويد: «صهيونيست ها از اول كار، يك شگرد تبليغي را انتخاب كردند كه عبارت است از مظلوم نمايي. براي مظلوم نمايي، داستان ها و افسانه هاي فراواني جعل شد؛ خبرهايي ساخته شد و تلاش هاي بي وقفه اي انجام گرفت.
اينها مسئله نگراني رواني يهوديان را مطرح كردند و گفتند چون يهودي ها در طول قرن هاي متمادي زير فشار بودند، از لحاظ رواني دچار نگراني اند و به امنيت رواني احتياج دارند. صهيونيست ها در مذاكرات با سران كشورهاي غربي و بعدها در گفت وگوهاي خود با كشورهاي اسلامي و عربي، مسئله امنيت رواني را مطرح كردند و گفتند ما به امنيت رواني احتياج داريم و بايد امنيت رواني ما تأمين شود. هر اقدامي بخواهد انجام بگيرد، اگر به سودشان نباشد، به بهانه امنيت رواني، مي توانند آن را خنثي كنند.
شما وقتي سرزمين را از دست مي دهيد، مي دانيد چه چيزي را از دست داده ايد؛ اما وقتي مي خواهيد خواسته اسرائيل را در مورد امنيت رواني برآورده كنيد، نمي دانيد تا كجا بايد تسليم شويد و تا كجا بايد امتياز بدهيد. اين امتيازدهي، پاياني ندارد؛ مرتب بايد امتياز داد.
تجربه اروپا در اين مورد، عبرت آموز است. دولت آلمان، صد و پنجاه ميليارد مارك به عنوان خسارت به يهودي ها داد؛ اما خسارت يهوديان از آلمان، هنوز تمام نشده است؛ باز هم خسارت طلبكارند و بايد به آنها داده شود!
آن چه يهودي ها با آلمان كردند، كم و بيش با برخي كشورهاي اروپايي ديگر - مثل اتريش، سوئيس، فرانسه، حتي تا چند سال قبل با واتيكان - نيز انجام دادند؛ همه بايد خسارت بدهند؛ اين خسارت تمام شدني نيست! همه سياست مداران، خبرنگاران، روشنفكران، كارگزاران و نخبگان غرب بايد در مقابل بناي يادبود كوره آدم سوزي سر تعظيم فرود بياورند؛ يعني همه، داستاني را كه اصل صحت آن معلوم نيست،مورد تأكيد قرار دهند و خود را بدهكار آن داستان قلمداد كنند. اينها روش هايي است كه در تبليغ دارندوهمه معطوف به مظلوم نمايي است».۲۰
ب) انگيزه غرب در طرح و تبليغ هولوكاست
در يك جمع بندي، اهداف اروپا و آمريكا از اين اقدام، عبارتند از:
۱. تخليه حداكثري جماعت يهود از درون سرزمين هاي يهودي به يك مكان مشخص.
۲. تمركزدهي به يهود در محل اتصال سه قاره و استقرار اسرائيل در قلب خاورميانه، براي ايجاد يك پايگاه ديدباني بر منابع غرب در خاورميانه.
۳. ايجاد منطقه امنيتي غرب در قلب مناطق اسلامي، براي نظارت و ديده باني بر منافع امنيتي غرب از درون منطقه.
نقد دلايل هولوكاست
با وجود تمام تدابير، امكانات و حجم عظيم تبليغات جهاني به كار گرفته شده جهت اثبات اين واقعه، تاكنون ده ها مورخ برجسته اروپايي و صدها استاد بلندآوازه و متخصص شناخته شده بررسي اسناد تاريخي، با ارائه اسنادي كه هيچ صاحب نظري نمي تواند در صحت آنها كمترين ترديدي روا دارد، به روشي كاملاً علمي اثبات كرده اند كه ماجراي هولوكاست و كوره هاي آدم سوزي، اتاق هاي گاز قتل عام ۶ ميليون يهودي و هر آن چه صهيونيست ها در اين باره ادعا مي كنند، دروغ محض و يك داستان ساختگي است كه واقعيت آن يقيناً با اسناد موجود، زير سؤال رفته، مدارك و شواهد ادعايي يهوديان بدون اعتبار و ابطال پذير است. افرادي همچون مارك وبر، روبرت فوريسون، فردريك توبن، روژه گارودي، ديويد ايروينگ، آرمان امادروس و داريوژ راتايژاك از اين گروه متخصصان هستند كه اغلب به «تجديدنظر طلبان» مشهور مي باشند.۲۱
۱. اتاق هاي گاز
يكي از مهم ترين ادعاهاي يهوديان و متفقين بعد از جنگ جهاني دوم، اين بود كه آلمان ها، يهوديان را در اتاق هاي گاز مي كشتند. تحقيقات علمي اي كه درباره مكان هاي مورد ادعا، انجام شده، عدم صحت آن را ثابت مي كند.
پروفسور «روبر فوريسون»، نويسنده و محقق برجسته فرانسوي، متخصص و كارشناس عالي رتبه اسناد و مدارك تاريخي، مي گويد: «من تا سال ۱۹۶۰ به واقعيت كشتار بزرگ در اتاق هاي گاز اعتقاد داشتم. پس از چهارده سال انديشه و مطالعه شخصي و آن گاه چهارسال تحقيق بي وقفه و خستگي ناپذير، همانند بيست نفر از نويسندگان «رويزيونيست» (تجديدنظرطلب) تاريخي، اطمينان يافتم كه با يك دروغ بزرگ تاريخي مواجه هستم.
از اردوگاه هاي «آشويتس»و«بيركناو»، چندين مرتبه بازديدكردم. در اردوگاه هاي «اشتروتهوف» (در آلزاس فرانسه) و «مايدانك» (در لهستان)، مكان هايي را كه به عنوان «اتاق گاز» معرفي مي شدند، بررسي كردم.
در مركز اطلاع رساني يهود در پاريس، آرشيوها، دست نويس ها، شهادت هاي كتبي، اسناد مربوط به بازجويي محكومان جنگ جهاني دوم و دادگاه نورنبرگ و هزاران سند و مدرك ديگر به جا مانده از آن دوران را مطالعه كردم.
براي يافتن پاسخ سؤال هاي خود، بي وقفه از متخصصان و تاريخ دانان پرسش كرده ام. سال ها، اما بيهوده به دنبال فقط يك بازمانده از بازماندگان جنگ بودم كه به چشم خود اتاق هاي گاز را ديده باشد؛ به حتي يك مدرك، فقط يك مدرك راضي بودم؛ اما همين يك مدرك را هم نيافتم. در مقابل، آن چه يافتم، تعداد بي شماري مدارك مجعول بود. پس از آن، با سكوت، مزاحمت، دشمني، توهين و بالاخره ضرب و جرح و محاكمه مواجه شدم».۲۲
پروفسور «روژه گارودي»، محقق مسلمان فرانسوي نيز با تحقيقات خود در اين زمينه دريافت كه از يك سو گاز HCN قيمت و هزينه زيادي داشته، در نتيجه گران ترين شيوه اعدام محسوب مي شودو از سوي ديگر، مكان هايي كه يهوديان از آن به عنوان اتاق گاز نام مي برند، اصلاً قابليت چنين كاري را ندارند؛ زيرا اين گاز بايد در يك پوششي از فولاد اكسيدنشدني باشد و درب ها نيز بايد مجهز به لولاهايي از پنبه نسوز كائوچويي مخصوص يا تفلون باشد.
متخصصان پزشكي قانوني پس از بازديد از اين مكان ها اظهار داشتند كه استفاده اين تأسيسات از گاز HCN، فوق العاده خطرناك است و در اين مكان ها هيچ تجهيزاتي براي مهار اين گاز در نظر گرفته نشده است.۲۳
۲. كوره هاي آدم سوزي
از ديگر ادعاهاي صهيونيست ها اين است كه نازي ها، يهوديان را در كوره هاي آدم سوزي مي سوزاندند. اين ادعا، امروزه به عنوان يك دروغ تاريخي شناخته شده است.
«وئيس مارشالكو»، درباره اتاق هاي گاز و كوره هاي آدم سوزي اسناد جالبي ارائه مي كند. يكي از اين اسناد، مقاله اي از «شم»، روزنامه زيرزميني ناسيوناليست هاي يهودي فرانسه است كه در ۸ ژوئيه ۱۹۴۴م.
درباره وضعيت ۹ اردوگاه از اردوگاه هاي نگهداري و توقيف يهوديان در آلمان توضيح مي دهد. در اين گزارش، حتي يك كلمه هم از قلع و قمع يهوديان يا بدرفتاري با آنان نيست. در اين گزارش همچنين هيچ حرفي از اتاق هاي گاز، اردوگاه هاي مرگ و يا بچه كشي به ميان نمي آيد.
درست در نقطه مقابل آن، گزارش «شم» مي گويد كه [بچه هاي ۲ تا ۵ ساله را به كودكستان هاي مختلف برلين مي فرستادند تا از كمك هاي ويژه اي برخوردار شوند]. مارشالكو توضيح مي دهد كه چگونه زير نظر يهوديان در پايان سال ۱۹۴۵م. اردوگاهي چون «داخو» مورد تخريب و بازسازي هدف دار قرار گرفت.
او مي نويسد: «قبل از هر چيز، منظره زيباي سرسبز و بوستان گونه اردوگاه بايد به كلي تخريب مي شد؛ چون براي سينماروهاي آمريكايي، پذيرش اين امر كه يهوديان را در دل باغ و بوستان و بستري از گل و گياه شكنجه مي كردند، كار مشكلي بود؛ به ويژه وقتي آنها را به سينماها كشانده بودند تا صحنه هاي مخوف و ترسناك (اردوگاه ها) را نشانشان دهند.
از اين رو، به كارگران جديد اردوگاه دستور دادند مثلاً يك گودال خون كه لوله اي از آن به خارج مي رفت، بسازند تا طوري به نظر آيد كه از اين گودال، خون يهوديان از طريق آن لوله، تخليه مي شده است. محوطه استحمام زنداني ها، اتاق رخت كني آنها و محوطه هاي ورودي، تماماً بايد بازسازي مي شدند تا به صورتي درآيند كه به كوره آدم سوزي اي كه يهوديان ادعا مي كردند، شبيه باشند».۲۴
۳. شش ميليون كشته يهودي
بر اساس تحقيقات و مستندات تاريخي، چنين چيزي نيز اصلاً واقعيت نداشته است. مارشالكو بر مبناي شواهد متعدد آماري نشان مي دهد كه تمام يهوديان اروپا در سال ۱۹۳۳م. بالغ بر ۵.۶۰۰.۰۰۰ نفر بوده اند و اين رقم، مورد تأكيد يهوديان آمريكا نيز مي باشد. اگر از اين تعداد، يك ميليون يهودي بيرون خط مولوتف - روبين تروپ، كسر شود و اگر يهوديان ساكن در كشورهاي بي طرف و متفقين را هم كسر كنيم، رقم ۲.۵۰۰.۰۰۰ باقي مي ماند؛ در حالي كه بنا به نظر كارشناسان، جمعيت يهوديان ساكن در قلمرو هيتلر و هيملر، به نيم ميليون هم نمي رسيد.۲۵
مارشالكو مي افزايد: «در بالاترين سطح ممكن، تعداد يهوديان جان باخته را نمي توان بيش از ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار نفر دانست؛ اما در مقايسه با اين، ملل مسيحي تلفات به مراتب بيشتري را متحمل شدند. اجازه دهيد ملت كوچك مجارستان را در نظر آوريم كه كل جمعيت آن شايد از تعداد يهوديان امروز بيشتر نباشد. تعداد قربانيان جنگ مجارستان، چه آنهايي كه در بمباران هاي هوايي مرده بودند و يا اين كه در اردوگاه هاي مرگ سيبري از گرسنگي جان باخته اند و يا يخ زده باشند، حداقل به رقم يك ميليون نفر مي رسيد».۲۶
جمع بندي
۱. نحوه برخورد غرب با هولوكاست و جلوگيري از تحقيقات علمي و مستند دانشمندان، نه تنها با ادعاي آزادي عقيده و بيان منافات دارد، بلكه خود حاكي از ساختگي و غيرواقعي بودن اين قضيه است.
۲. مدعيان حقوق بشر با بزرگ نمايي بخشي از جنايات جنگ جهاني دوم - در مقابل ساير جناياتي كه در اين جنگ اتفاق افتاد؛ مانند بمباران اتمي ژاپن توسط آمريكا و همچنين ساير نسل كشي هايي جهان - سياسي بودن جانبداري خود از حقوق بشر را به اثبات رسانده اند.
۳. بر اساس تحقيقات علمي و مستندات تاريخي انجام شده توسط محققان و متخصصان، ماجراي هولوكاست و كوره هاي آدم سوزي، اتاق هاي گاز قتل عام ۶ ميليون يهودي و هر آن چه صهيونيست ها در اين باره ادعا مي كنند، دروغ محض و يك افسانه ساختگي است.
۴. با دروغ بودن افسانه هولوكاست، اساس تشكيل دولت اسرائيل و توجه مضاعف به اين مولود بي هويت انگليس و آمريكا، زير سؤال مي رود.
۵. بر فرض قبول هولوكاست، با چيزي جز «ادعاي ظلم مسيحيان در حق يهوديان» مواجه نيستيم؛ اما وقتي غرب با دفاع از هولوكاست، ادعاي ظلم به آنها را مي پذيرد و ادعاي جبران خسارات وارده به يهود را دارد، چرا اين خسارت را از جيب ملت هاي ديگر پرداخت مي كند؟ اروپا در صورت پافشاري بر وقوع هولوكاست و جبران خسارت، بايد قسمتي از زمين هاي خود را در اختيار صهيونيست ها قرار دهد. تنها اين گونه، غرب مي تواند خود را از چالشي بزرگ در مقابل يهود - كه خود رإ؛ّّج مظلوم مي دانند - و يك ميليارد مسلمان رهايي بخشد.
۶. واقعيت اين است كه افسانه هولوكاست با فلسفه وجودي دولت اسرائيل و منافع حياتي صهيونيسم بين الملل و دولت هاي غربي ارتباطي ناگسستني دارد و برجسته كردن مسئله هولوكاست، صرفاً سرپوش نهادن بر ماهيت نامشروع اعمال توسعه طلبانه و جنايات رژيم اسراييل در فلسطين و جهان مي باشد.
سيام(۱)**۱۰۵۸/۱۶۴۷
