به گزارش ايرنا، رسم ديرينه اي كه ايرانيان به آن مانوسند و دوست دار آن، بيدار كردن آشنايان و دوستان و همسايگان به وقت سحر است.
سحر كه مي شود، وقت بيداري و هوشياري است، شايد برخي ها فكر كنند، براي آنكه لقمه اي نان بخوري و بتواني ۱۷ ساعت روزه داري را تحمل كني!
اما حقيقت اين است كه هنگام سحر وقت بيداري از تمام خوابهايي است كه ۱۱ ماه در زندگي ديده اي و حالا بايد روحت را به آغوش معنويت رمضان بسپاري.
آري سحر يعني بيدار شدن براي تقويت روح، سحر يعني بيدار شو از تمام خواب غفلت هايي كه تا كنون در آن به سر مي بردي.
اين را همه يادگرفته اند، كسي نبايد در ماه مبارك رمضان، خواب بماند، رمضان ماه هوشياري و بيداري است.
رمضان ماهي كه حتي خواب در آن عبادت محسوب مي شود، فرصتي است تا روح و روان آدمي از خواب غفلتي كه در آن بود بيدار شود و با وضوي هوشياري و آگاهي به استقبال كرامت الهي برود.
همه بايد بيدار شوند، تمام افرادي كه به مهماني خداوند متعال دعوت شده اند و بايد سهمي از اين سفره عظيم پهن شده داشته باشند.
هركسي به نوعي به استقبال سحر مي رود، برخي ها به شب زنده داري مشغولند و اين روزها خواب حسابي از سرشان پريده است.
برخي ها ساعاتي پيش از اذان صبح بيدار مي شوند و پس از خوردن لقمه اي نان به خواندن دعاي سحر و مناجات شعبانيه مشغول مي شوند.
بعضي ها نيز لحظه ها را مي شمارند تا دوباره بيدار شوند و روح خود را در نماز صبح و قرائت قرآن جلا دهند.
خلاصه آنكه ماه رمضان، وقت بيداري است، هرچه بيدارتر و هوشيارتر، برخوردارتر از بركات ماه مبارك.
در اين ميان هستند، كساني كه فقط به فكر بيداري خود در وقت سحر نيستند، چشم مي گردانند و نگران ديگران نيز هستند تا آنها را به وقت سحر بيدار كنند.
انگار مسووليت دارند و خوب مي دانند كه مسلمان نبايد نسبت به ديگر براداران و خواهران ديني خود بي تفاوت باشند و هر سحر هم خود بيدارند و هم ديگران را از خواب غفلت بيدار مي كنند.
اين روزها زمان پرورش روح است و جان و بهره مند شدن از درياي بي كران رحمت و بركات الهي.
۷۳۱۹/۵۲۲/ ۱۶۴۵
