به گزارش خبرنگار سياسي ايرنا، براساس ماده ۸۴ آيين نامه داخلي مجلس شوراي اسلامي نمايندگان مي توانند در طول سال يك ماه از تعطيلات تابستاني بهره مند شوند كه البته تعيين زمان اين تعطيلات با تشخيص مجلس خواهد بود و هيات رييسه هم مي تواند در تنظيم برنامه جلسات علني و كميسيون ها به گونه اي عمل كند كه نمايندگان در هر ماه،يك هفته كاري هم براي رسيدگي به وظايف نمايندگي فرصت داشته باشند.
بر اين اساس نمايندگان مجلس شوراي اسلامي هر ماه يك هفته براي سركشي به حوزه هاي انتخابيه در ساختمان بهارستان حضور نمي يابند.
موضوع تعطيلات زياد نمايندگان در طول سال يكي از مسائلي است كه افكار عمومي همواره نسبت به آن حساسيت نشان مي دهد، ولي متاسفانه با وجود اين حساسيت تاكنون بهارستان نشينان چه در اين دوره و چه در ادوار گذشته نخواستند كه نسبت به اين موضوع اقدام كنند.
تعطيلي وكلاي مردم در مجلس در دو هفته اخير كه البته بر اساس آيين نامه داخلي مجلس بود بار ديگر حساسيت موكلان آنان براي لزوم انجام كار مستمر در مجلس را بر انگيخت و البته اين موضوعي است كه علاوه بر حساسيت افكار عمومي و رسانه ها يكي از مطالبات رهبر معظم انقلاب نيز است.
رهبر معظم انقلاب در خطبه هاي نمازجمعه ۱۶ فروردين سال ۱۳۸۱ در مورد كاهش تعطيلات در كشور فرمودند:« يك تذكّر هم در باب مسائل مربوط به فروردين عرض كنيم : اوّلاً اين تعطيلات طولاني و بي دليل، هيچ منطق عقلايي ندارد. وضع خوبي نيست كه اوّلِ سال، روزهاي متوالي - گاهي دو هفته و گاهي بيشتر - همه چرخ هاي فعّاليت در كشور از حركت بيفتد. خلاف مقرّرات هم هست، طبق مقرّرات تعطيلي ها محدود است.»
ايشان در بخش ديگري از اين فرمايشات خاطر نشان كردند: «ما در ايّام سال، تعطيلي زياد داريم كه اين به زيان كشور است. در بعضي از كشورهاي دنيا، طبق فهرستي كه مشاهده مي كردم، همه تعطيلات رسمي در طول سال از پنج، شش روز تجاوز نمي كند. لكن ما تعطيلي هايمان بسيار زياد است.علاوه بر آن هم عدّهاي با بي توجّهي و بي اعتنايي خود به كار، علم، تحصيل و به اشتغالات روزمرّه زندگي و كارهاي اداري و سازندگي، بر اين تعطيلات اضافه هم مي كنند؛ آنهم در آغاز سال.»
رهبر معظم انقلاب تصريح كردند: «بالاخره در اوّلِ سال، اوّلِ يك دوره جديد مالي و كاري است. توصيه مؤكّدِ بنده اين است كه هم مسوولان و هم آحاد مردم عزيزمان تصميم بگيرند اين تعطيلات را كم كنند. اين همه تعطيلاتِ پي درپي، زيانهايي به بار مي آورد كه هر چند در اوّل كار محسوس نيست، لكن نتايج آن براي همه زيانبار است.»
قانون گذاري و نظارت دو وظيفه اصلي نمايندگان مجلس است كه لازمه پرداختن به اين امور كار مداوم و مستمر است و قطعا مردم از وكلاي خود در خانه ملت انتظار دارند كه با پيگيري مستمر امور و بدون وقفه به خدمت بپردازند، البته وكلاي ملت هم خود بهتر از هر كسي مي دانند كه نظارت كه يكي از دو وظيفه آن هاست تنها با كار مداوم حاصل مي شود، بر همين اساس به نظر مي رسد كه مطالبه افكار عمومي براي حضور بيشتر نمايندگان در مجلس مطالبه اي به حق و به جا باشد.
ناگفته نماند كه نمايندگان مجلس يك بار موضع خود را در خصوص كم شدن تعطيلاتشان بيان كردند و با كم شدن تعطيلاتشان مخالفت كردند!!
بهارستان نشين هاي دوره نهم در نخستين ماههاي آغاز به كار خويش با بررسي يك فوريت طرح حذف تعطيلات تابستاني مجلس -اصلاح ماده ۸۴ آيين نامه داخلي مجلس- كه با امضاي ۲۵ نفر از نمايندگان تقديم هيات رييسه شده بود، مخالفت كردند. تذكرات متعدد نمايندگان به اين طرح در جلسه علني روز يكشنبه يازدهم تيرماه سال ۱۳۹۱، بحث و بررسي آن را در مجلس طولاني كرد و در نهايت نمايندگان با ۸۴ راي موافق، ۱۳۹ راي مخالف و ۱۱ راي ممتنع از مجموع ۲۵۲ نماينده حاضر با بررسي يك فوريتي طرح حذف تعطيلات تابستاني شان مخالفت كردند و مقرر شد اين طرح به صورت عادي در مجلس بررسي شود تا شايد در ادوار آتي مجلس نوبت رسيدگي به آن فرارسد.
«حميد رسايي» نماينده مردم تهران در مجلس و يكي از طراحان اين طرح در پاسخ به مخالفان طرح مذكور كه منكر تعطيل بودن فعاليت نمايندگان در ايام تعطيلات تابستاني مجلس بودند، گفته بود: « آيين نامه داخلي مجلس به نمايندگان اجازه مي دهد هر سال در تابستان يك ماه به تعطيلات تابستاني بروند و صريحا ذكر شده كه مجلس يك ماه تعطيل مي شود.»
اين در حالي است كه«علي مطهري» نماينده مردم تهران در مجلس كه در مخالفت با حذف تعطيلات تابستاني مجلس سخن ميگفت، صراحتا دليل مخالفت خود را «مسافرت خانوادگي نمايندگان» خواند و اعلام كرد: «اگر تعطيلات تابستاني نباشد، خانواده نمايندگان چه زماني به مسافرت بروند؟!»
مخالفت مجلس شوراي اسلامي با اين طرح افكار عمومي را با اين پرسش رو به رو مي كند كه چرا اكثريت نمايندگان محترم حاضر نيستند ازتعطيلات تبعيضآميز تابستاني خود بكاهند و تعطيلاتشان همانند ديگر اقشار مردم باشد.
با وجود همه مسائلي كه ذكر شد و البته تكرار چندين باره اين مسائل در برهه هاي مختلف از سوي رسانه ها كه رابط بين مردم و مسوولان هستند تاكنون هيچ اقدام جدي براي افزايش مدت زمان كاري نمايندگان انجام نشده است و نمايندگان علاوه بر يك ماه تعطيلات تابستاني هر سه هفته يكبار هم به حوزه هاي انتخابيه مي روند و در كنار همه اين تعطيلات شاهد بوديم كه بهارستان نشينان در ايام عيد خود را تافته جدابافته دانستند و راهي تعطيلات ۲۰ روزه عيدانه شدند.
اين در حالي بود كه كاركنان دولت و ساير دستگاه ها تنها در ايام تعطيلات رسمي تعطيل بودند و هيچ امتياز و حق اضافه اي براي خود قائل نشدند.
به نظر مي رسد اگر بهارستان نشينان بخواهند با همين منوال پيش بروند نه تنها تعطيلاتشان كاسته نمي شود بلكه در كنار تعطيلات ماهانه، تابستانه و عيدانه براي خود تعطيلات پاييزه و زمستانه هم در نظر بگيرند.
سيام**۹۱۲۱
