«عادل بزدوده» روز سه شنبه در گفت و گو با خبرنگار فرهنگي ايرنا گفت: با وجود آنكه نمايش كودك و نوجوان پايه و اساس شكل گيري تئاتر حرفه اي و تربيت هنرمندان و مخاطبان تئاتر در كشور است، اما در بين چندين دانشكده هنرهاي دراماتيك رشته اي تخصصي براي اين گونه نمايشي وجود ندارد.
به گفته كارگردان نمايش «چه خبره؟ چي شده؟» متاسفانه كارشناسان فارغ التحصيل رشته نمايش در نهايت سه يا چهار واحد در طول چهار سال دانشگاه را براي آموزش تئاتر كودك و نوجوان مي گذرانند و مسلم است كه نمي توان از اين نگاه سطحي انتظار خروجي مناسب، اثرگذار و جريان ساز را در اينگونه تئاتري داشت.
وي افزود: مساله بعدي نيز به فقر پژوهش در ميان هنرمندان نمايش كودك و نوجوان باز مي گردد و اين مساله به شكل عام از نمايشنامه نويس و كارگردان گرفته تا بازيگران و ساير عوامل اجرايي شامل مي شود و به همين دليل است كه اغلب نمايش هاي كودك و نوجوان كشور آثاري شبيه به هم، خنثي و فاقد وجهه اثرگذاري و تربيتي بر روي مخاطبان هستند.
سازنده عروسك هاي مجموعه هاي به ياد ماندني «زي زي گولو» و «مدرسه موش ها» حمايت هاي دولتي را نخستين گام براي برطرف ساختن آسيب هاي موجود در زمينه تئاتر كودك و نوجوان دانست و گفت: بعد از شكل حمايتي دولت بايد هنرمندان متخصص كه از اين گونه نمايشي سرخورده شده و به تئاتر بزرگسال كوچ كرده اند را بار ديگر به تالارهاي نمايشي باز گرداند.
وي تصريح كرد توسعه سرانه زيرساخت هاي سخت افزاري، تبليغ و توليد مستمر آثار كيفي و نگاه متعالي به گونه نمايش كودك و نوجوان به عنوان هنري فرهنگ ساز وجريان ساز در نسل آينده ساز كشور از جمله مسائلي است كه سال هاست به عنوان آسيب تئاتر كودك و نوجوان شناخته مي شود اما كمتر براي رفع آنها تلاش شئه است.
بزدوده ابراز اميدواري كرد تا با دگرگون شدن شيوه نگرش مسوولان وهنرمندان به تئاتر كودك و نوجوان، اين گونه نمايشي هر چه سريعتر از مهجوريت خارج و بار ديگر به قله هاي اثرگذاري وتربيتي مخاطبان خود باز گردد.
فراهنگ(۴)**۹۲۶۶**۱۵۸۸