«سيدعلي شاه صاحبي» روز سه شنبه در گفت و گو با خبرنگار اجتماعي ايرنا افزود: با حلول ماه مبارك رمضان، هشدارها در خصوص روزه خواري در انظار و اماكن عمومي و رعايت بيشتر عفاف و حجاب هم آغاز مي شود و چند سالي است به دليل مصادف شدن ماه مبارك رمضان با فصل تابستان شاهد روزه خواري برخي افراد در سطح شهر هستيم.
وي اضافه كرد: مردم جامعه ما ديندار و متعهد هستند و همواره در تمام صحنههاي ديني و انقلابي حضور داشتهاند و در ماه مبارك رمضان نيز اين حضور بيشتر و پررنگ تر از ساير ماه ها است، چرا كه در اين ماه خود را ميهمان خدا ميدانند و به دليل روزه داري خود را مقيد به رعايت بسياري از مسايل و احكام ديني ميكنند.
شاه صاحبي ادامه داد: از نظر حقوقي هم هرگاه ارتكاب عملي در منظر عمومي صورت گيرد، خواه كسي ببيند، خواه هيچكس نبيند يا در اماكن عمومي و يا مهيا براي پذيرش عموم باشد، آن را علني گويند.
اين وكيل دادگستري گفت: در كشور ما نيز طبق موازين شرعي و قانوني با كساني كه در ملاء عام مبادرت به روزه خواري و استعمال دخانيات كنند، برخورد مي شود.
شاه صاحبي اضافه كرد: براساس ماده ۶۳۸ (۱۴۱) بخش تعزيرات قانون مجازات اسلامي هركس علنا در انظار و اماكن عمومي و معابر، تظاهر به عمل حرامي كند، علاوه بر كيفر عمل به حبس از ۱۰ روز تا ۲ ماه يا تا ۷۴ ضربه شلاق محكوم مي شود و در صورتي كه مرتكب عملي شود كه نفس آن عمل داراي كيفر نيست ولي عفت عمومي را جريحهدار كند، فقط به حبس از ۱۰ روز تا دو ماه يا ۷۴ ضربه شلاق محكوم خواهد شد.
وي اضافه كرد: طبق تعريف علماي علم لغت «تظاهر» به معني آشكارا عمل كردن و آشكار كردن، خودنمايي و وانمود كردن به داشتن صفت يا حالتي است و لغت «علنا » نيز به معناي آشكارا انجام دادن فعل يا ترك فعل است.
وي با بيان اينكه اين ماده متشكل از دو بخش است، گفت: بخش اول تظاهر به عمل حرامي كه نفس آن داراي كيفر است و بخش دوم در صورتي كه مرتكب عملي شود نفس آن عمل داراي كيفر نباشد.
وي تاكيد كرد: در بخش اول منظور قانونگذار اعمالي است كه ارتكاب آن نه تنها گناه و حرام است، بلكه جرم نيز شمرده شده و قانون براي آن مجازات تعيين كرده و بنابراين مرتكب اين اعمال علاوه بر مجازاتي كه قانون برايش پيش بيني كرده به مجازات منظور شده، در اين ماده نيز محكوم خواهد شد، پس يقينا روزهخواري در اماكن عمومي با توضيحات فوق از شمول اين بخش از ماده ۶۳۸ (۱۴۱) خارج است.
شاه صاحبي تصريح كرد: در بخش دوم اين ماده قانونگذار اعمالي را كه ارتكاب آن گناه و حرام است ولي طبق قانون ذاتا جرم نيست، اما عفت عمومي را جريحه دار مي كند را جرم شناخته و روزه خواري از مصاديق آن است چون كسي كه عمل روزهخواري را بصورت علني انجام ميدهد در واقع يكي از ارزشهاي مسلمانان را ناديده گرفته و عفت و اخلاق عمومي را جريحهدار كرده است.
وي گفت: خوردن و آشاميدن جرم نيست، اما در ماه مبارك رمضان قانونگذار خوردن و آشاميدن در اماكن عمومي را جرم تلقي كرده است.
شاه صاحبي اضافه كرد: روزه خواري علاوه بر همه معايبي كه ذكر شد در بعد مناسبات اجتماعي به نوعي عدم احترام به حقوق ديگران است زيرا فردي كه به صورت آشكار روزه ميخورد، هنوز به حقوق شهروندي و احترام به حقوق ديگران در سطح جامعه واقف نيست، چنين فردي علاوه بر بي حرمتي به احكام و قوانين اسلامي، به صورت علني و آشكار بيان ميكند كه رعايت حقوق ديگران چندان برايش اهميتي ندارد.
اجتمام(۴)۹۱۰۵**۱۵۵۸
